Το κατάστιχο της αθωότητας
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Το κατάστιχο της αθωότητας Θυμάμαι τότε που τα μάτια μας ήταν ο μόνος καθρέφτης του κόσμου και η αθωότητα ένα ένδυμα που δεν φοβόταν τη φθορά. Η σιωπή δεν ήταν κενό· ήταν μια μουσική από
Λογοτεχνία
Λογοτεχνία
Ο Αριστερός μικροαστισμός μια ιστορική τερατογένεση
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Ο Αριστερός μικροαστισμός μια ιστορική τερατογένεση. Από τα οράματα στις καριέρες Ας συνεννοηθούμε για να μην παρεξηγηθούμε: «Η πολιτική απαιτεί έναν μακροχρόνιο πόλεμο θέσεων. Αυτό σημαίνει τη σταδιακή κατάκτηση της πολιτισμικής ηγεμονίας πριν από την κατάληψη
Άρθρα Ρεπορτάζ
Το μεγάλο φαγοπότι των «αρίστων» και η Ευρώπη των λογιστών
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Είναι να απορεί κανείς με την αθωότητα —ή μάλλον με την απύθμενη θρασύτητα— της εγχώριας πολιτικής μας πανίδας. Οι άνθρωποι που νομοθετούν σε αυτή τη γωνιά της Βαλκανικής, έχουν την εντύπωση πως ο Νόμος είναι
Λογοτεχνία
Τα ρούχα που δεν φόρεσε κανείς
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Είχε μείνει ξεχασμένο στην τσέπη της ποδιάς της — ένα μικρό χαρτάκι, τσαλακωμένο από την αγωνία. «Θ’ αργήσω σήμερα, μητέρα», έγραφε. Τίποτε άλλο. Ούτε υπογραφή, ούτε ώρα, ούτε το σκοτεινό «γιατί» που παραμονεύει πίσω από
Άρθρα Ρεπορτάζ
Πολιτική
Ο άριστος, το σύστημα, η αξιολόγηση, τα δεκαπέντε χιλιάδες ένσημα
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Κάποτε, σε μια χώρα που λεγόταν «Ελλάδα ψηφιακή διακυβέρνηση 2.0», γεννήθηκε ένας νέος τύπος ανθρώπου: ο «Άριστος». Όχι, όχι αυτός που διάβαζε, που δούλευε, που ίδρωνε. Μιλάμε για τον άλλον. Τον άριστο by default. Τον
Άρθρα Ρεπορτάζ
Λογοτεχνία
«Βόηθα, Χριστέ, την ορφανή».
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Η ηρωική άνοιξη του γυναικείου προλεταριάτου Αν θέλουμε να δούμε την Ιστορία όχι σαν μια στεγνή παράθεση ημερομηνιών, αλλά σαν μια ζωντανή ανατομία της ανθρώπινης εκμετάλλευσης, τότε αυτοί οι στίχοι είναι το καλύτερο νυστέρι. Αν
Λογοτεχνία
Το ημερολόγιο της εξόδου
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Το ημερολόγιο της εξόδου Η μνήμη μου είναι θαμμένη βαθιά, την σκεπάζει ένα πελώριο δέντρο με κίτρινα φύλλα, σαν μια παλιά υπόσχεση που δεν την τήρησε κανείς. Κι η φωνή της, μοναχή στο οροπέδιο, τα
Άρθρα Ρεπορτάζ
Πόλεμος, αγωγοί και η μεγάλη σιωπή των “συμμάχων”
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας πόλεμος παρουσιάζεται ως “αναγκαίος” και αποδεικνύεται αποκαλυπτικός. Όχι για τους λόγους που επικαλούνται οι κυβερνήσεις, αλλά για εκείνους που αποφεύγουν να πουν. Γιατί κάθε σύγκρουση αυτού του τύπου
Λογοτεχνία
Οι ρωγμές της ελευθερίας
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Στην ιστορία υπάρχουν γεγονότα που δεν στέκονται όρθια, παρότι υπήρξαν κορυφαία, και αληθινά, αλλά για πολλούς και διάφορους λόγους αποσιωπήθηκαν. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ανήκει σε αυτές τις στιγμές. Δεν είναι απλά μια
Άρθρα Ρεπορτάζ
Ένας κύριος που κατοικεί στο μυαλό μας
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Αλήθεια, γνωρίζετε τον κύριο της φωτογραφίας; Αν δεν τον γνωρίζετε, μην ανησυχείτε. Δεν είναι τραγουδιστής, ούτε υπουργός που εγκαινιάζει δρόμους. Δεν θα τον δείτε ποτέ σε αφίσα, ούτε θα τον ακούσετε να υπόσχεται έναν
Λογοτεχνία
21 Μάρτη παγκόσμια ημέρα ποίησης
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος …Φτωχοί που περνάνε στους δρόμους, κρύβοντας στα φαρδιά ξεχειλωμένα πανωφόρια τους κάποιον ποιητή, που τον αρνήθηκε η τύχη ή τον ξεγέλασαν οι περιστάσεις, αλλά που τους χαρίζει καμιά φορά τα πιο ωραία τους δάκρυα. Οι
Λογοτεχνία
Στο βάθος της καρδιάς
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Στο βάθος της καρδιάς Άκουσέ με. Μη βιάζεσαι ν’ ανάψεις το φως. Το σκοτάδι εδώ μέσα έμαθε να μιλά χαμηλόφωνα. Κάποτε θέλησα ν’ ανοίξω τη σάρκα μου όπως ανοίγει κανείς ένα παλιό σπίτι χρόνια κλειστό.
Λογοτεχνία
Το παράδοξο της δικαιοσύνης, ανάμεσα στον νόμο και την αδικία
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Η λέξη «δικαιοσύνη» ανήκει σε εκείνες τις λέξεις που τις προφέρουμε χαμηλόφωνα, σχεδόν με δέος. Τη συναντάμε στα συντάγματα, στις δικαστικές αίθουσες, στους πολιτικούς λόγους. Είναι μια λέξη καλοντυμένη. Κυκλοφορεί με κύρος, συνοδευόμενη από
Λογοτεχνία
Δεν έχω πρόσωπο
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Δεν έχω πρόσωπο.. Δεν έχω πρόσωπο. Δεν έχω δέρμα. Δεν έχω όνομα να με θυμάσαι. Μόνο φωνή, μια δονημένη ανάμνηση πριν από τη αυγή. Ένα κύμα που ζητά να γίνει χέρι, να χαράξει στο χώμα
Άρθρα Ρεπορτάζ
Ο Πλανήτης της προσωρινότητας
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Υπάρχει μια παλιά, βαθιά αστική αυταπάτη, ότι η Ιστορία συμβαίνει αλλού. Στην περιφέρεια. Στον «απείθαρχο» Νότο. Στη μακρινή Μέση Ανατολή, στον Περσικό Κόλπο, στη σκόνη της Μεσοποταμίας. Εκεί όπου οι πόλεμοι είναι, υποτίθεται, κάτι
Λογοτεχνία
Γεννήθηκα μέσα σ’ ένα άγριο τριαντάφυλλο
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Γεννήθηκα μέσα σ’ ένα άγριο τριαντάφυλλο Έξω λάμψεις, βροντές, εκρήξεις, φωνές γλιστρούσαν σε παλιά συρτάρια, δεν ήταν συλλαλητήρια, δεν ήταν γιορτές ήταν οι πλανόδιοι οργανοπαίχτες που ετοίμαζαν τις φωτιές του Διονύσου. Δεξιά ο
Άρθρα Ρεπορτάζ
Τα λείψανα του αγίου Λαζάρου
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος “Τὸν τρόπον, ὁποὺ μεθοδεύονται, εἶναι άξιος γέλωτος ἐνταυτῷ καὶ δακρύων. Αὐτοὶ ἔχουσιν ἓν κιβωτίδιον γεμάτον ἀπὸ ἀνθρώπινα κόκκαλα καὶ κρανία ἀκέραια, τὰ ὁποῖα ἀσημώνοσι, καὶ ἔπειτα ὀνοματίζουσιν, ἄλλα μὲν τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους καὶ ἄλλα
Ιστορία Πολιτισμός
5 Μαρτίου 1951. Η εκτέλεση της ειρήνης
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Υπάρχουν μέρες που η ιστορία τις περπατά σιωπηλά. Δεν ακούγονται τύμπανα, δεν υψώνονται σημαίες. Μονάχα ένας νεαρός άνθρωπος στέκεται μπροστά σε λίγα όπλα κι ένας ουρανός που δεν πρόλαβε να ξημερώσει. Ήταν 5 Μαρτίου
Άρθρα Ρεπορτάζ
Μήπως φταίνε οι εργάτριες;
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Ας ειπωθούν, λοιπόν, στην μνήμη αυτών των γυναικών ορισμένες αλήθειες. Δεν ήταν «κακιά στιγμή», ούτε «τραγική σύμπτωση». Ήταν το φυσικό τέλος μιας διαδρομής που χαράχτηκε χρόνια πριν, όταν η ανθρώπινη εργασία μετρήθηκε ως κόστος
Λογοτεχνία
Ένα ποιητικό μονόπρακτο
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Τον χειμώνα του 1982 κατεβήκαμε από το χωριό στη Σπάρτη για να δούμε σινεμά. Εκείνη τη σιωπηλή προσμονή που έχουν οι έφηβοι όταν πάνε να συναντήσουν κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους, χωρίς να ξέρουν
Άρθρα Ρεπορτάζ
«Είναι ο Τζέφρι Επσταϊν ο διάβολος;»
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Δεν είναι ο διάβολος. Είναι το σύστημα που κοιτάζεται στον καθρέφτη Η ερώτηση, όπως την απηύθυνε ο Στιβ Μπάνον στον Τζέφρι Επσταϊν, δεν είχε τίποτα το θεολογικό, όσο κι αν ντύθηκε με τη γλώσσα
Λογοτεχνία
Το κρυμμένο μυστικό της αναλογίας
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Το κρυμμένο μυστικό της αναλογίας Αν ανοίξεις τα πόδια σου τόσο που να χάσεις ένα δέκατο τέταρτο από το ύψος σου, κι απλώσεις τα χέρια, ως τη στιγμή που τα μεσαία δάχτυλα αγγίζουν την
Ειδήσεις και Νέα
Στην Ελλάδα δεν σε κρατάνε επειδή είσαι χρήσιμος, σε κρατάνε επειδή είσαι ακίνδυνος
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Αν ζούσε σήμερα ο Βασίλης Ραφαηλίδης θα έλεγε την αλήθεια χωρίς να τη χτενίζει. Και η αλήθεια, ως γνωστόν, είναι σαν τον άνεργο. Κυκλοφορεί αξύριστη. Δεν θα τον κατηγορούσε τον Παναγόπουλο. Θα τον θαύμαζε.
Άρθρα Ρεπορτάζ
Πολιτική
Γιάννης Στουρνάρας: Ένας αποτυχημένος προφήτης; Ή ένας σύμβουλος καταστροφής; Το πορτρέτο ενός αρχιτραπεζίτη χωρίς καθρέφτη
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ είχε πει, «δεν έχει σημασία τι λέγεται, αλλά ποιος το λέει». Με τον Γιάννη Στουρνάρα ισχύει, πράγματι, παραπάνω ανθεκτικό αξίωμα. Γιατί υπάρχουν λόγια που, πριν ακόμη ακουστούν, έχουν ήδη φθαρεί από το
Ιστορία Πολιτισμός
Καποδίστριας: Ιστορία, μύθος και η ανάγκη ενός σύγχρονου σωτήρα
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Ο Έλληνας, όταν δεν ξέρει Ιστορία, τη φαντάζεται. Και όταν τη φαντάζεται, τη θέλει παρηγορητική. Να έχει έναν καλό πατέρα, λίγη Παναγία, και πολλή εθνική αγαλλίαση. Κάπως έτσι προκύπτει και ο κινηματογραφικός Καποδίστριας ένας
Λογοτεχνία
Άγιες γυναίκες
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Άγιες γυναίκες Άγιες γυναίκες, όταν σας κοίταξα ο κόσμος έγινε ένα δωμάτιο φωτεινό με ένα κρεβάτι σιδερένιο ένα παράθυρο που έβλεπε σε μια αυλή γεμάτη γαρύφαλλα . Τα χέρια σας μύριζαν σαπούνι και γιασεμί.
Λογοτεχνία
Τρελή παράσταση
Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Τρελή Παράσταση Ξαγρυπνώ, στην πούλια παρέα κρατώ, κοιτώ πονηρά το φεγγάρι που γέρνει συννεφάκι φτωχό, βυθισμένο σε νερό. Τραγουδώ. η φωνή μου καμπάνα, ταξιδεύει σε ποτάμια και ίσκιους, μαγεύει κύματα που σαστίζουν, τα δίχτυα