Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Δεν ξέρω πότε θα΄ρθουν οι βροχές Εγώ τις περιμένω Στέκομαι κάτω από το ραγισμένο φως στη γειτονιά, ενώ ραντίζω την ψυχή ελπίδα, πίστη κι ένα μπαγιάτικο πείσμα που βρήκα εύκαιρο στην αγορά. Δηλώνω έτοιμη για
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Δραπέτες… σε μια ξεχασμένη γωνιά αυτού του άμοιρου κόσμου. Συλλέκτες στιγμών, σπάνιων στιγμών, που κανείς δεν θα τολμήσει να συλήσει. Μόνοι μας, εγώ και εσύ, δυο στιγματισμένα θηλαστικά, που κουρασμένα σεργιανάνε το πέλαγο που μια
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ένα… δυο… τρία… τέσσερα…. Είναι δυνατόν οι αριθμοί να μετρούνται τόσο αργά; Παλεύω να συγκρατήσω το βλέμμα χαμηλωμένο, δε θέλω να το σηκώσω, δε θέλω να απελευθερώσω τον θυμό που έχει εγκλωβιστεί ανάμεσα στα δόντια
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ακούγεται και πάλι η ανάσα του… τα σταθερά βήματα πάνω στο ξύλινο πάτωμα… Πλησιάζει. Γι΄ακόμη μια φορά πλησιάζει απειλητικά, θέλει να ‘τιμωρήσει’, να ξεσπάσει αυτόν τον αφύσικο θυμό, που έχει κρυφτεί στα σωθικά και διαφεντεύει
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Γενικές πληροφορίες – Στατιστικά Η άνοια (“ἀ” στερητικό + “νοῦς”) είναι μια σοβαρή απώλεια της γενικής νοητικής ικανότητας (απώλεια μνήμης) σε ένα άτομο που προηγουμένως δεν ήταν εξασθενημένο, πέρα από ό, τι θα προκαλούσε η φυσιολογική γήρανση. Μπορεί να είναι
Της Μαρίας Σταυρίδου Παλεύω να κρύψω την αλήθεια ανάμεσα στα ψέματα που γέννησε η ανάγκη και τις υπεκφυγές, που κέντησε μια άμυαλη αράχνη. Σιχάθηκα αυτήν την επαναλαμβανόμενη τελετή εγώ να χαμογελάω και η ζωή να φτύνει με
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Φοβάσαι… Αντικρύζεις καθημερινά τα πρόσωπα που τόσο αγαπάς, να θολώνουν, να χάνουν τη λάμψη τους και ο πανικός πάντα στην αναμονή. Έχεις την αίσθηση πως περιμένει τη στιγμή που τα πάντα θ΄αδειάσουν, που τα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Άνθρωποι που το σκοτάδι τους έχεις καταπιεί ολοκλήρους. Πόσο περίεργο… μια ολόκληρη ζωή ‘μονταρισμένη’ μέσα στο ψέμα, που θα σκότωναν να γίνει αλήθεια… Μόνο που η αλήθεια πολλές φορές είναι τόσο σκληρή, που αυτόματα γι΄αυτούς
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Φοβάμαι ξανά … Φοβάμαι ν΄αγγίξω τις λέξεις … να τις ξυπνήσω και να τις αφήσω να πάρουν ανάσα να τις επιτρέψω να ξεκουραστούν πάνω σ΄όλα αυτά που νιώθω για σένα Φοβάμαι τις λέξεις … μην
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Έγινα ερωμένη του Μορφέα έχτισα παλάτι στη θάλασσα που ίδρωσες να γεμίσεις με όνειρα αγοραστά πουλημένα σε τιμή ευκαιρίας σε διάσημο παζάρι εφιαλτικό Φόρεσα διάφανα και ερωτικά χάρισα γλέντι ηδονικό …ολονύχτιο Δική του έγινα …
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η συντομία των συναισθημάτων η έκπληξη των θηραμάτων, ένας γρήγορος γύρος θανάτου. Η οφθαλμαπάτη της συναισθηματικής ερήμου Η ψευτιά μιας κοινωνίας πλούτου Η αφθονία των δούλων Η αναρχία των ψεύτικων ανορθόγραφων τύπων Η συντομία των
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Και κάπου εκεί… ανάμεσα στην ανάγκη μου να νιώσω ξανά ζωντανή κι στην ανάγκη ν΄ αποδεχθώ πως συνεχίζεται η ζωή, έσκυψα και σε φίλησα… Άφησα την ανάσα να ξεκουραστεί για λίγο να βρει καταφύγιο, μια
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Απόψε θα ελευθερωθώ … θ΄αφεθώ στα ένστικτα επιβίωσης στην αναρχία της εκδίκησης στον φόνο …που μου διηγήθηκες μόλις χθες. Απόψε θα γίνω το θεριό θα κομματιάσω τη φορεσιά της καθημερινής ενοχής θα ράψω πάνω μου
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια αλήθεια και ένα ψέμα δίδυμες αγάπες και εγώ η Ιουλιέτα που δεν πρόλαβε ν΄αυτοκτονήσει … Μια χαρακιά και ένα φιλί Μια πληγή και ένα χάδι Ένας θάνατος και μια ευχή εσύ πάντα μακριά μου
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το βαλς των ψυχών Έλα να χορέψουμε το βαλς των ψυχών Πάρε με αγκαλιά και στριφογύριζε με κάνε με να πετάξω ψηλά να χάσω λογική, ηθική, καρδιά, κάνε με να ζαλιστώ σαν κόρη παρθένα, έτοιμη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Όταν άκουσα τα κλειδιά στην εξώπορτα ήταν περασμένες τέσσερις το ξημέρωμα. Πετάχτηκα αμέσως τρομαγμένη χωρίς να έχω καν δει την κατάντια σου… Λερωμένος από λάσπη και αλκοόλ, με δυο μάτια που θύμιζαν κόλαση, κατάχλωμος και
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Όταν σ΄άκουσα να μου λες πως είσαι ερωτευμένος μαζί μου, για μια στιγμή αισθάνθηκα να μου φράζουν τα πνευμόνια… Όχι, αυτό δεν το περίμενα, δεν το φανταζόμουν καν, πάντα σε θεωρούσα έναν πολύ καλό φίλο,
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Φίλα με λοιπόν Ότι και να κάνεις σ΄ αυτήν τη ζωή μου ανήκεις… Από τη στιγμή που η ψυχή σου άγγιξε τη δική μου, από τη στιγμή που η ανάσα σου πυρπολήθηκε μέσα στη δική
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Βλέπω την ελπίδα ν΄αναζητά καταφύγιο μια γωνιά ζεστή για να κουρνιάσει να γλύψει τις πληγές να γιάνει για λίγο τις μαχαιριές. Ένας κόσμος ντυμένος εξέλιξη και ο άνθρωπος πια χωρίς καμία συναίσθηση. Ένα άβουλο θύμα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Αισθανόμουν τη βροχή να με διαλύει κυριολεκτικά, να παρασέρνει μαζί της ένα κομμάτι από το κορμί και την ψυχή μου… κύτταρο, κύτταρο εξαφανιζόμουν… ίσως τελικά και αυτό να ήταν μια κάποια λύση… Η εικόνα να
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Κλείναμε και οι δυο τα δεκάξι, όταν τελείως απροσδόκητα, σου εξομολογήθηκα πως ήμουν ερωτευμένη μαζί σου. Ένα ανόητο πάρτυ συμμαθητών, δυο ποτήρια βότκα παραπάνω στο άδειο στομάχι και η ζημιά δεν άργησε να γίνει… Θυμάμαι
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το πρώτο μου τσιγάρο Απόψε θα καπνίσω το πρώτο μου τσιγάρο … θα επιχειρήσω να ζαλίσω τη μοναξιά και τον καημό μου, μ΄αυτό το κλεμμένο τσιγάρο… Θα πάρω ύφος μοιραίας γυναίκας θα ξεγυμνώσω κορμί… από
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Καταφύγιο στο φαγητό, όταν η πείνα είναι Ψυχική Κάθε μέρα γύρω μας συναντάμε ανθρώπους που σχεδόν δεν τους γνωρίζουμε. Ανθρώπους με αλοιωμένη την εμφάνιση τους από τα περιττά κιλά. Ανθρώπους που δεν έχουν επιλέξει απλώς
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Βουτηγμένα τα χέρια σε αίμα θυσίας, αθώας θυσίας, ιεροσυλίας. Μάρτυρες ενοχής σιωπούν, αγκαλιασμένοι στη θαλπωρή σάρκας ζωντανής. Ευχή ξεψυχισμένη για το μέλλον -που ήδη γεύεται αθώο αίμα- ενώ επικαλείται σπάνια λαμπρότητα. Κρύβω τα μάτια, τη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Στον χορό των χρωμάτων έκλεψα το πινέλο και τα χρώματα μιας μικρής αφηρημένης, είπα να ζωγραφίσω τη ζωή έτσι όπως τη χορεύουν οι τρελοί όπως την περπατούν οι ονειροπόλοι όπως τη χαρακώνουν οι νέοι ερωτευμένοι.
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Αποκαλύπτομαι Αποκαλύπτομαι… για να δεις την ψυχή που γεννήθηκε μέσα στη λαχτάρα, μέσα στους πόθους και στα μυστικά σου. Γεννημένη για να σου ανήκω ν΄ ανασαίνω και να υπάρχω μόνο για σένα να είμαι ο
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Υπάρχει ακόμη χρόνος Υπάρχει ακόμη χρόνος … Το μεγαλύτερο παγκόσμιο ψέμα Το ψέμα που λες σ΄αγαπημένο Το ψέμα που λες …σε σένα Το ψέμα που μας κοιμίζει …το ψέμα που μας ορίζει Το ψέμα που
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Να νιώθεις άνθρωπος Να νιώθεις άνθρωπος Αυτό είναι το δώρο το δικό σου το μικρό θαύμα που έχεις ακουμπήσει τρυφερά μέσα στην ψυχή μου, να με κάνεις να νιώθω άνθρωπος. Ένας συνηθισμένος όσο και σπάνιος
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Να λιώσουμε μαζί… Σ΄ ακολουθώ στην καταστροφή Θα γίνω καταλύτης ή πυρήνας αν χρειαστεί χωρίς φόβο, με πάθος αιώνια μαζί. Μια ένωση κυττάρων που λιώνουν και αναμειγνύονται σαν υλικό αντιμουχλικό για την ψυχή. Μια σιγανή
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Όταν τα χαμόγελα του θεού Ήλιου κουρασμένα παραδίνονται στα σκοτεινά φανάρια της Μάγισσας Νύχτας τότε αποφασίζω να βγω από το κρησφύγετο του πόνου. Σφραγίζω την πόρτα της κραυγής, σκουπίζω τα παραθύρια του θυμού, φοράω τον
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Αναζητώ εκείνο το μικρό κορίτσι που έπαιζε κουτσό, που γέλαγε όταν έχανε στις μπίλιες και στο κρυφτό. Ακόμη τραγουδάει στ΄αυτιά μου το γέλιο της το χάδι της φωνής, το ρεφρέν της ξένοιαστης ζωής. Πόσο επικίνδυνη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Της ψυχής ωκεανός Να πιώ τη βροχή μέσα από το στόμα σου. Να την κλέψω από την ανάσα που με προκαλεί. Το ξέρω θέλεις να την αναγκάσεις να κυλήσει πάνω μου στ΄ απόκρυφα κύτταρα που
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Τα φώτα της μοναξιάς Τα φώτα της μοναξιάς Αναμμένα πορτατίφ σε γωνιές που αξεσκόνιστες περιμένουν τις σκιές, που αποκοιμήθηκαν μαζί με αναμνήσεις και τσαλακωμένες χαρές. Αφημένες ανάσες σε παλιές φωτογραφίες γέλια που αιχμαλωτίστηκαν από υστερίες.
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνη και της Αφροδίτης. Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ψυχή δοσμένη στην αγάπη Το κακό έμελλε να συμβεί ξαφνικά όταν η πριγκίπισσα χόρευε με αγγέλου φτερά αγάπης δώρο μυστικό… Πολεμιστές ταμένοι στο σκοτάδι την έπιασαν αιχμάλωτη το φόρεμα το γιορτινό την διέταξαν να βγάλει
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια σκέψη κενή… Μια σκέψη κενή… Θα ήταν προτιμότερο απλώς να μη νιώθαμε… τίποτα… Μια σκέψη κενή είναι πιο ταιριαστή με το ‘σήμερα’, που κυνηγά μονίμως ένα ‘σημαντικό αύριο’, ασορτί με μια πλαστική κούκλα, με
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Κράτα με… σαν να μπορείς να πάρεις αυτό το δαίμονα μακριά μου σαν να μπορείς να το ξεσκίσεις, χίλια κομμάτια να το κάνεις και να το μοιράσεις στα κοράκια… Άτυχα κοράκια! Κράτα με σφιχτά… Κάνε
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Με μια ανάσα κοφτή καλωσορίζω τον μήνα που γιορτάζει ο Έρωτας, ο μικρός φτερωτός θεός που δε σταματά τις σκανδαλιές που στοχεύει ήρεμες καρδιές με ταραγμένο βόλι Καλωσορίζω τις άχαρες ευχές, τα ψεύτικα χαμόγελα, τ΄άψυχα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το απόλυτα μη ερωτικό σκηνικό… μια στάση λεωφορείου. Ένα παλιό, φθαρμένο κόκκινο Σερβολέτ του 1955, με μια αίγλη που είχε κάπως στραπατσαριστεί, παρκαρισμένο ακριβώς απέναντι μου. Ήταν το αγαπημένο αυτοκίνητο του πατέρα και χωρίς να
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Σβήσε το φως … Σβήσε το φως … Επιτέλους να μείνω μοναχή ν΄αγκαλιάσω τον πόθο …χωρίς φόβο να διώξω τον καημό … από το σπασμένο παράθυρο που τόσο μισώ. Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι ν΄αφεθώ και
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Χτίζοντας τείχη για ν΄απομονωθώ, ν΄αποδείξω στον κόσμο πως υποφέρω και ας ξέρω να κυβερνώ. Προστατευόμενος και προστάτης σε ρόλο διπλό, για σένα τελικά όλα τα μπορώ. Αποδείξεις ενοχής για κάθε τι που επιθυμώ Αποδείξεις ικανές
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Αναρωτιέμαι τι ακριβώς είμαι στη ζωή σου ο αγέρας που σου χαϊδεύει τα μαλλιά, η κάψα που σου καίει τα σωθικά ή… η τρέλα που αποφάσισε να εγκατασταθεί και είναι αδύνατο ν΄αποφύγεις. Σχεδόν σ΄ακούω να
Κριτική Βιβλίου Μαρία Μαστοράκη Πανελλαδικά το πρώτο βιβλίο με μουσική – διήγηση και την ικανότητα μεταφοράς του μ΄ένα άγγιγμα στο κινητό. Κριτική άποψη παραμυθιού ! Σαμψών, Ο γάτος που Άλλαξε τη Μοίρα του Ένα ανάπηρο γατάκι ο Σαμψών
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ο Δαρείος, ο πλανητάρχτης της τότε εποχής, οργισμένος από την ήττα του, από τους Αθηναίους έδωσε εντολή στον δούλο του, να του υπενθυμίζει δυο φορές την ημέρα, το πρωί με το που θα ξυπνάει και
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Πιστεύοντας πως θ΄αντέξουμε να ζήσουμε μια ιστορία γεμάτη πάθος επιλέγουμε ν΄αδιαφορήσουμε για τη βέρα στο δεξί -που δεν έχει σημασία ποιανού χέρι κοσμεί ή αν απλώς είναι ξεχασμένη σε κάποιο συρτάρι στο σπίτι- και δίνουμε
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ένα ζευγάρι δερμάτινες μπότες Ένα ζευγάρι δερμάτινες μπότες πίσω από το κρεβάτι μας, κρυμμένες καλά πίσω από τα χάδια και τα φιλιά, που πια μπήκαν τιμωρία, αφού έφυγες στα κρυφά. Η μοναδική απόδειξη πως κάποτε
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Βέρα στο Δεξί Πιστεύοντας πως θ΄αντέξουμε να ζήσουμε μια ιστορία γεμάτη πάθος επιλέγουμε ν΄αδιαφορήσουμε για τη βέρα στο δεξί -που δεν έχει σημασία ποιανού χέρι κοσμεί ή αν απλώς είναι ξεχασμένη σε κάποιο συρτάρι στο
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Έβαλα το κλειδί και σφραγίζοντας τα μάτια το γύρισα προς τα δεξιά, για ν΄ανοίξει η εξώπορτα του πατρικού… Επίτηδες έσπρωξα με δύναμη για να την ανοίξω διάπλατα, σε περίπτωση που υπήρχε ίσως κάποιος αόρατος εχθρός
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Λύπη και χαρά Ανάμεικτα συναισθήματα λύπης και χαράς Καρφίτσες η μια δίπλα στην άλλη, κλωστές μπερδεμένες σ΄έναν ποδόγυρο λαμπερό που ξέχασαν να του ράψουν τιμή και προορισμό και τα χέρια κουρασμένα διπλώνουν αναμνήσεις και αποχαιρετούν
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια διαδρομή που όλο και λιγοστεύει… Μα….. θα μου πεις και εσύ… έτσι είναι η ζωή… Πολεμάς να γεμίσεις τις ώρες, τελικά τις μπουκώνεις. Πνίγεσαι, το κορμί σου πονάει, ενώ η ψυχή θέλει ν΄αδειάσει, δεν
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το παραμύθι μου Άνοιξα τα μάτια σ΄έναν κόσμο που δεν θέλω που δεν είναι δικός μου Άνοιξα τα μάτια και βρέθηκα μόνη, χωρίς τα “πρέπει”, χωρίς τα “ίσως”, χωρίς τα “μπορεί” Άνοιξα τα μάτια και
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ιστορίες Χιλιάδες ιστορίες…. Γεννημένες σε μια στιγμή…. Χαρισμένες σε κάποια άλλη… που απλώς προσπέρασε και εχάθει και το κουβάρι συνεχώς να μπλέκεται, να σφίγγει και εσύ…. ω εσύ τρελέ εαυτέ μου, να τρέχεις με όλη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Άκου Συνεχίζουν να κολυμπάνε δίπλα μου, μικρές ενοχλητικές φωνές, ψίθυροι που γεννήθηκαν για να επικρίνουν τα όνειρα που κατάφεραν να δραπετεύσουν. Ποτέ δεν θα τα συγχωρέσουν που πρόλαβαν ν΄ αγοράσουν εισιτήριο σε τιμή θυσίας, που
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η αλήθεια μου Μπορείς ν΄ αγκαλιάσεις την αλήθεια σου; Να την κεράσεις ένα τσιγάρο τη βραδιά της μεγαλύτερης αποτυχίας σου; Να τα πιείς μαζί της, να ζαλιστείς και μετά να φιλήσεις παθιασμένα τον εραστή της;
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Έκλεψα μια ματιά Έκλεψα μια ματιά… εκείνη τη μικρή… την απείθαρχη ματιά το μυστικό των δυο ματιών σου που με ντροπή το άφησες να πετάξει για λίγο ελεύθερο που με πείσμα αποφάσισες να το δέσεις
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ένας νέος κόσμος Ένας νέος κόσμος που ανέπνεε, ενώ εγώ κοιμόμουν που αναρριχήθηκε, ενώ εγώ προσευχόμουν. Απλώνεται μπροστά μου Παρουσιάζεται σαν τον ηγέτη, που ήρθε να κατακτήσει με όραμα, εμάς, τους ημιμαθείς προγόνους ενός μαρμαρωμένου
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Διψάω Η ανάγκη να νιώσω ξανά τη γεύση των χειλιών σου τη δροσιά των αναστεναγμών σου, με χαρακώνει. Μικρά αγκάθια γεννημένα από τη στέρηση, από τον Δαίμονα που σε πήρε μακριά και εγώ ανήμπορη βυθίζομαι
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Σάρκα ή ψυχή Νιώθω το κορμί να λαχταράει το χάδι και τους παλμούς να φράζουν την ανάσα Ποια είναι άραγε πιο δυνατή, σάρκα ή ψυχή; Κοιτάζω την άγνωστη φιγούρα και ανατριχιάζω Λαχταράω τα δάχτυλα που
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Λάμπει η Ψυχή Θα ΄θελα να ήμουν ατρόμητη Γεννημένη, για να τιμωρήσω και να εκδικηθώ Ταμένη, στο απόλυτο σκοτάδι το πυκνό που είναι ανίκανο να δει τη ζωή, που γεννιέται κρατώντας σφιχτά στη χούφτα την
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το άφησα πίσω μου Το ξερίζωσα από το μυαλό και τη ψυχή μου και το πέταξα σε μια γωνιά… Μόνο …χιλιοφορεμένο… φθαρμένο να ξεψυχήσει να σβήσει μαζί με την αγάπη σου… Ένα τετριμμένο, αδιάφορο όνομα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Δε γεννήθηκε ακόμη Δε γεννήθηκε ακόμη… η ανάσα, που θα σου χαρίσει το σ΄αγαπώ μου, η σκέψη, που θα εξομολογηθεί την τρέλα της ψυχής μου, η ματιά, που θα ζωγραφίσει το απέραντο του πόθου μου,
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η ψυχή στα ζεστά Αγγίζεις το κορμί και με τα δυο χέρια Απεγνωσμένα θέλεις να διαπιστώσεις πως είναι ακόμη ζωντανό Όχι, δεν αρκεί η ανάσα… Ο ήχος της… Το τρέμουλό της… Θέλεις να επιβεβαιώσεις πως
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Προσοχή αναλώσιμα Λείπεις και εγώ πνίγομαι…. Ανοίγω τα παράθυρα, ξεκλειδώνω τις πόρτες και ικετεύω για μια ανάσα λυτρωτική. Μια ανάσα που άγγιξε πρόσωπο ιερό που έπαιζε στην παιδική χαρά και φώναζε με πείσμα Κοίτα με
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Αμαρτία Κυλιόμαστε σε μια θάλασσα τύψεων και ενοχών Θα πίστευε κανείς πως τα φιλιά μας έχουν γεύση λάσπης πως τα κορμιά έχουν ποτίσει από την ασχήμια της αμαρτίας πως η ντροπή αδυνατεί να νανουρίσει δυο
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Έλα να γράψουμε ιστορία Μου είπες… έλα να γράψουμε ιστορία… Να χαράξουμε στη γη τον πόνο και την ηδονή, να της εκμυστηρευτούμε τα μυστικά που εγκλωβίστηκαν στον ιδρώτα, στα δάκρυα, στη ματιά. Να ψιθυρίσουμε στους
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια νέα Αλίκη Μια νέα Αλίκη στη χώρα των ψεμάτων γεννημένη από την τρέλα των θεών και την ανάγκη των θνητών. Γιατί η ζωή πρέπει να επιβιώνει με αξιοπρέπεια και όχι με ξεπούλημα και υποταγή.
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια μέρα σαν όλες τις άλλες… Η μέρα που η ζωή φόρεσε την απόγνωση φουλάρι και αποφάσισε να πάει λίγο πιο κει… Κούφιες συζητήσεις μ΄έναν άνοστο καφέ δίπλα από ένα βιαστικό ‘Σ΄αγαπώ’ και μια μόνιμη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Απόλυτος ξεπεσμός Ένα στιλέτο καρφωμένο στην καρδιά Μια ματωμένη διακήρυξη πολέμου Είναι αβάσταχτο, να παραδεχτείς πως ακόμη του ανήκεις. Ένας σημαδεμένος λαβύρινθος πια τα μυστικά, που μεθάς για να ξεχάσεις. Άκου… ακόμη ηχεί το νανούρισμα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1906, στα Άνω Πορόια Σερρών. Υπηρέτησε στον Ελληνικό στρατό κατά την διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου και ως έφεδρος λοχίας με δυο ακόμη συμπολεμιστές του υπερασπίστηκε τη θέση του, από το
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Πέταξαν την ψυχή Ούτε που κατάλαβα πως μίκρυναν έτσι οι άνθρωποι, πως έγιναν σκιές που προσπερνάνε πως έγιναν ανέπαφες αγκαλιές που απλώς χαμογελάνε. Άραγε τι νιώθουν όταν είναι βέβαιοι πως ξεγελάνε Νιώθουν καλά; Αισθάνονται την
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Βήματα στην ομίχλη Τυφλά βήματα …βήματα στο κενό στο σκοτάδι …στον γκρεμό Βήματα στην ομίχλη σ΄αυτό το πέπλο μυστηρίου που είχε την καλοσύνη η μοίρα να προσφέρει από συμπόνια στη ψυχή μου για να μη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η τελευταία μου ευχή Έναν γρήγορο θάνατο… αυτό θέλω για σένα Μια ανάσα, που θα μου χαριστεί πριν παραδοθεί Η αγωνία της, να προλάβει να ενωθεί Ο φόβος της, μην τύχει και χαθεί Ένα χάδι
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ποιον να ξεγελάσω Παλεύω να ξεγελάσω εσένα, εμένα… και το Θεό. Παραληρώ σαν πριμαντόνα σε θέατρο μωρών. Φωνάζω δυνατά για να μην ακουστεί η μαχαιριά. Η κραυγή του πόνου σκεπάζεται από επιφωνήματα δυνατά. Η κραυγή
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το τραγούδι της Σειρήνας Είναι το τραγούδι της Σειρήνας που ακούγεται ξανά. Σπάει τη σιωπή, σπάει και τα δεσμά Μια άγνωστη, χωρίς οδηγίες ελευθερία ξεκινάει να μου χαϊδεύει τα μαλλιά, να μου ψιθυρίζει με συμπόνια
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το σπίτι με τα μπλε πλακάκια Το σπίτι με τα μπλε πλακάκια το καταφύγιο της πρώτης σου ανάσας που δρόσισε και έφερε για βάγια τη χαρά που νανούρισε έναν Δράκο και τον Χάρο αγκαλιά που
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το ξέρω ακόμη με ψάχνεις κρυμμένη πάντα από τις ανάσες που τρέχουν που βαρυγγωμούν απελπισμένες να με βρουν από τον ιδρώτα που κυλά αδιάκοπα πάνω σε μουχλιασμένο ρούχο στης αναζήτησης το ρούχο το πληγωμένο από
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Οι αγαπημένοι του Θεού Οι ψυχές που ξέρουν μόνο ν΄αγαπούν που κοιτούν με απορία που φοβούνται τη φασαρία που αγκαλιάζουν τη μάνα σαν σωτηρία. Παιδιά ενός ανώτερου Θεού που απαλλάχθηκαν από τα δάκρυα θυμού που
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Δεν έμαθα να γράφω Η μάνα μου δε μ΄έμαθε να γράφω σπαράζω που οι λέξεις φτωχές, πεινασμένες αδύναμες και σκουριασμένες τρέχουν να σε φτάσουν να σου δώσουν τον καημό ν΄ακουμπήσουν ένα χάδι και έναν σπασμό
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ο όρος «βία κατά των γυναικών» περιλαμβάνει κάθε πράξη βίας που στηρίζεται στο φύλο και έχει ως αποτέλεσμα ή είναι δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα, την σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βλάβη ή πόνο για τις
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Στιγμές υποκρισίας για να ξεφύγεις από τον ίδιο σου τον εαυτό, απ΄τη σκέψη πως είσαι ένας ψεύτης τζογαδόρος της ζωής, ένας κάλπικος εραστής της υποταγής. Στιγμές που το συναίσθημα εξαφανίζεται μόνιμος πρωταγωνιστής τα ‘θέλω’ ενός
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Δεν ξέρω την λέξη Δεν ξέρω τη λέξη που μέσα της κατάφερε να κρύψει την αλήθεια την αγωνία που σε κάθε ανάσα θεριεύει Δεν ξέρω τη λέξη που θα σταθεί στο πλάι σου ικανή να
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Παράφωνο τραγούδι Παλεύω να κρύψω την αλήθεια ανάμεσα στα ψέματα που γέννησε η ανάγκη και τις υπεκφυγές, που κέντησε μια άμυαλη αράχνη. Σιχάθηκα αυτήν την επαναλαμβανόμενη τελετή εγώ να χαμογελάω και η ζωή να φτύνει
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια νύχτα, που η καρδιά θα χτυπάει σαν να΄ σαι μαθητούδι, γιατί μόλις αποφάσισες να δωρίσεις την αθωότητα σου, γιατί κάθε χτύπος της μου ψιθυρίζει πως το μόνο που θέλεις είναι να με φιλήσεις, αν
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Τελευταίο τσιγάρο Τόλμησες και άφησες ένα τσιγάρο ήξερες πως θα το ρουφούσα σαν οξυγόνο σαν το τελευταίο οχυρό της ανάσας-ζωής Δεν το έκανα … το φύλαξα σαν φυλαχτό στον κόρφο μου άφησα τον καπνό του
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια αγέλη μεθυσμένων Μια αγέλη μεθυσμένων που ξεμεθάνε κάθε μέρα εννιά με πέντε. Αφυδατωμένα κορμιά, ντυμένα πιόνια σιωπηλά που παλεύουν με τη σκιά τους, χωρίς ν΄αναρωτιούνται ούτε το γιατί, ούτε που οδηγεί αυτή η μοντέρνα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ν΄ αγαπάς τους τρελούς Ν΄ αγαπάς τους τρελούς μάτια μου Να σκέφτεσαι πως είναι φίλοι καρδιακοί συνοδοιπόροι, που παλεύουν ν΄ακολουθήσουν τα βήματα της μοίρας. Ν΄αγαπάς το γέλιο τους που βαφτίστηκε μέσα στον πόνο, που φόρεσε
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια αγκυλωμένη αγωνία Μια αγκυλωμένη αγωνία που με βασανίζει που ράβει πόντο πόντο τους εφιάλτες της στην ψυχή μου, ενώ σιγοτραγουδάει πως ο κίνδυνος είναι κοντά…. Κρατιέμαι από την εικόνα σου, από τη μορφή που
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Είναι η ώρα που φοβάμαι Είναι η ώρα που φοβάμαι η ώρα που όλα τα κρυφά ‘θέλω’ αγανακτούν ζητωκραυγάζουν και επαναστατούν που ο Δαίμονας δίνει το σήμα της έναρξης του πιο ύπουλου πολέμου και εσύ
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Τυχαία συνάντηση χωρίς λαλιά Και τότε σε είδα … ήταν σα να σ΄αντίκρυζα για πρώτη φορά … σα να συναντούσα μια ματιά που είχε κλέψει δυο φιλιά … Ένα πέλαγο φουρτουνιασμένο μυστικών που κρύβει τα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Φοβάμαι τις λέξεις Φοβάμαι ξανά Φοβάμαι ν΄αγγίξω τις λέξεις να τις ξυπνήσω και να τις αφήσω να πάρουν ανάσα να τις επιτρέψω να ξεκουραστούν πάνω σ’όλα αυτά που νιώθω για σένα Φοβάμαι τις λέξεις μην
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Φθαρμένος καθρέπτης Ένας παλιός φθαρμένος καθρέπτης Ένα είδωλο από τα παλιά Μια κόρη που μάζεψε τα γκρίζα μαλλιά που έβγαλε το φόρεμα με τα λουλούδια, τα χρώματα τα ζωηρά. Μια φθαρμένη φιγούρα που φοβάται τη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ερωμένη του Μορφέα Έγινα ερωμένη του Μορφέα έχτισα παλάτι στη θάλασσα που ίδρωσες να γεμίσεις με όνειρα αγοραστά πουλημένα σε τιμή ευκαιρίας σε διάσημο παζάρι εφιαλτικό Φόρεσα διάφανα και ερωτικά χάρισα γλέντι ηδονικό, ολονύχτιο Δική
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η συντομία των συναισθημάτων Η έκπληξη των θηραμάτων, ένας γρήγορος γύρος θανάτου. Η οφθαλμαπάτη της συναισθηματικής ερήμου Η ψευτιά μιας κοινωνίας πλούτου Η αφθονία των δούλων Η αναρχία των ψευτικών ανορθόγραφων τύπων Η συντομία των συναισθημάτων
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Και κάπου εκεί… Aνάμεσα στην ανάγκη μου να νιώσω ξανά ζωντανή κι στην ανάγκη ν΄ αποδεχθώ πως συνεχίζεται η ζωή, έσκυψα και σε φίλησα… Άφησα την ανάσα να ξεκουραστεί για λίγο να βρεις καταφύγιο, μια
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ο χορός της σκιάς τ΄αναφιλητά μιας μάγισσας γριάς όνειρα πλεξούδες στου Μορφέα τα μαλλιά Βήματα ενός άτυπου χορού μπαλέτο μιας ανήσυχης ψυχής Ένας καταραμένος μαύρος κύκνος και μια Κάρμεν που δεν πρόλαβε να δολοφονηθεί Οι
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Φόβος Ο νόθος αδελφός του Εφιάλτη που τόλμησε να ξεγελάσει του Ξέρξη το θηκάρι Ένας λιποτάκτης γυμνός που κρύφτηκε στα χαρακώματα και ντύθηκε θεός Ο τραγουδιστής που κατέληξε μουγκός ενώ χόρεψε το θάνατο σε πανηγύρι
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Άποψη Απόψε θα ελευθερωθώ… θ΄αφεθώ στα ένστικτα επιβίωσης στην αναρχία της εκδίκησης στον φόνο …που μου διηγήθηκε μόλις χθες. Απόψε θα κάνω το θεριό θα κομματιάσω τη φορεσιά της καθημερινής ενοχής θα ράψω πάνω μου
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Απόδειξη της ενοχής ένα χάδι …ένα φιλί και ένα γιατί… Σε φίλησα για να ντυθώ τρελή Σε χαίδεψα για να στήσω μια γιορτή Σ’αγάπησα και σ’άκουσα να ρωτάς ‘Γιατί;’ Δεν απάντησε… έμεινα σε μια γωνιά
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Χαμένος Χάθηκε ο ήλιος από τον ορίζοντα Στέρεψε η θάλασσα από τη ματιά Μαράθηκαν τα όνειρα δίπλα στα πουλιά Ασχήμαινε ο κόσμος όλος που πάλευα τόσα χρόνια ν΄ αποδεχθώ, να γίνω κομμάτι του, να γίνω
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ένα παραμύθι θα σου πω Κρυμμένοι μέσα στις σελίδες από ένα παλιό φθαρμένο ‘Σ΄αγαπώ’ που έγινε βιβλίο μυστικό. Τίτλος συνηθισμένος… βαρετός. Χάρτινοι ήρωες… ένα σωρό. Δακρυσμένα μάτια πνιγμένα ‘Σε περιμένω στο γιαλό’, σκοτεινιασμένοι πόθοι και
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Σεντόνια Κοιτάζω το άστρωτο κρεβάτι τ΄αναιδέστατα σεντόνια μου κλείνουνε το μάτι μου φωνάζουν πως κάποτε φιλοξενούσαν το κορμί σου του δίναν καταφύγιο… Μα το Θεό θέλω να τα ξεσκίσω που με περιγελούνε σαν τον γελωτοποιό
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το θράσος της ζωής τις αποκάλεσε ώρες… Όρες, που η σκέψη είναι αδύνατο να συγκεντρωθεί, που η ψυχή δεν θέλει άλλο να προβληματιστεί, μ’ένα αίσθημα αδιαφορίας διατάζει το βλέμμα να χαθεί. Πόσο μικρός ο ορίζοντας
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μεθυσμένοι Σάτυροι Κρύβουμε τις λέξεις κάτω από τη φόδρα των πράξεων, μετά τρέχουμε να κρυφτούμε στις σκιές σαν περαστικοί που βιάζονται να ξεφύγουν από τις μαυροφορεμένες καρακάξες, που όλο και κάτι βρίσκουν και τραγουδούν, σαν
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μυρωδιά ένα σύννεφο ηδονής σε χαμάμ απόλαυσης και εγώ ανήδεη να διπλώνω τις πετσέτες Ανεκπαίδευτο λαγωνικό που τυφλό κυνηγάει με δίψα τρελή λεία πολύτιμη στον κύρη του να φέρει εσένα… και μόνο εσένα… Μυρωδία… σκόρπιες
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Tied Tightly Let the heart ache Let the breath be cut off Without room for repentance Without breaths of supplication A surrendered victim of sacrifice and respect. Seeking a redemption that turned its head and
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ένα ζευγάρι κίτρινα κορδόνια Ένα ζευγάρι κίτρινα κορδόνια οι ένοχοι της φυγής σου, οι φύλακες της θύμησης μου, η μονή απόδειξη πως κάποτε μοιραζόμασταν τη ζωή, συνοδοιπόροι …φίλοι καλοί. Παλεύω ν΄αποδείξω πως δεν είμαι αόρατη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το βαλς των ψυχών Έλα να χορέψουμε το βαλς των ψυχών Πάρε με αγκαλιά και στριφογύριζε με κάνε με να πετάξω ψηλά να χάσω λογική, ηθική, καρδιά, κάνε με να ζαλιστώ σαν κόρη παρθένα, έτοιμη
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ένας άμοιρος Εφιάλτης Έπεισες τον εαυτό σου πως απλώς προσπαθείς να επιβιώσεις σ΄έναν κόσμο που δεν μπήκε στον κόπο να σ΄αγγίξει με καλοσύνη να σου χαμογελάσει να ψιθυρίσει λόγια παρηγοριάς. Ένα όνομα μισητό που ποτέ
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η δική μου ανάσα Ανάσα… Μια μόνο ανάσα… Ένα δώρο ελεημοσύνης Μια κλεφτή ανάσα και ας είναι η τελευταία Μια ανάσα για μια δήλωση ανυπακοής Όσο και αν ο φόβος μούδιασε το κορμί μου και
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Πόσο παράλογα ομιλητική είναι απόψε η σιωπή Ένας μικρόκοσμος γύρω μου αποφάσισε να γλεντήσει και δεν είναι καν βράδυ Σαββάτου Τα χάδια που κρύφτηκαν στα βρώμικα τα ρούχα αγκαλιάζονται και αναστενάζουν είναι σχεδόν επώδυνο ν΄ακούω
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ζούμε στην εποχή της επιφάνειας. Γνωστό σ΄όλους πως πλέον η αλήθεια μετρά λιγότερο από το ύφος που χρησιμοποιεί κάποιος για να ξεστομίσει το ψέμα. Δυστυχώς όταν το ψέμα έχει ειπωθεί αρκετά θεατρικά, τότε χειροκροτείται και
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μαριονέτα Δηλώνουν πως είμαι ελεύθερη με το κορμί τρυπημένο χιλιάδες φορές απ΄τα δεσμά τους. Αόρατες και ορατές αλυσίδες αναγκασμένη να κουβαλώ, σέρνοντας την ψυχή μου σε διαδρομές σκοτεινές, ανήθικες, απαξιωτικές. Ο χρόνος πάντα εχθρός
Μια κριτική για το βιβλίο του κυρίου Τσινικόπουλου Στο νέο του βιβλίο «Η Αποστροφή και η Εκτροπή», το οποίο περιέχει 670 στοχασμούς – αφορισμούς και είναι δομημένο σε τέσσερις ενότητες,, δηλ. ΓΥΜΝΑ & ΤΕΤΡΑΧΗΛΙΣΜΕΝΑ – Η ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΟΥ
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Γέρικα κορμιά κουρνιασμένα σε άθλια κουτιά, ταλαιπωρημένες ψυχές ξεθωριασμένες σε παγωμένες αγκαλιές. Καταζητούμενος δραπέτης η αλήθεια από τη ζεστή ματιά και μόνιμη αγωνία να ξεπληρώσουμε τη σπιτονοικοκυρά. Καποτε ο πόλεμος γινόταν για ιδανικά τώρα απλώς
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Κι όμως… δεν είναι η απιστία το χειρότερο, είναι το βλέμμα που σ΄αγκάλιαζε σφιχτά και τώρα σιωπηλό σε προσπερνά, είναι τα χέρια που κάποτε σ΄εσφιγγαν με λαχτάρα και τώρα δεν τολμούν ούτε να σ΄αγγίξουν από
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Από πάντα περίμενα ένα ταξίδι ψυχής μέσα στον ωκεανό της απραξίας να ταράξω τα νερά ν΄αποδείξω τη γυναικεία ικανότητα στο πηδάλιο, στα πανιά. Πυξίδα η ανάγκη γι΄αναγνώριση και το πέισμα που απαρνήθηκε κάθε χαρά.
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Υπάρχουν συναισθήματα που δεν τολμάμε να ομολογήσουμε – πολλές φορές – ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό. Συναισθήματα που φωλιάζουν σιωπηλά στο βάθος της ψυχής και σιγά σιγά διεκδικούν χώρο. Η ζήλια, η κακία, η
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Σιωπηλός παρατηρητής – μα όχι αδιάφορος – αγκαλιάζω σφιχτά τον κίνδυνο της απώλειας. Πανέτοιμη από πάντα για να γίνω μάρτυρας θυσίας ν΄αναγνωρίσω το πτώμα να υπογράψω την παραλαβή του. Ένα ταξίδι στις τρικυμίες του θυμού,
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Πως να μιλήσεις για όλα αυτά που δεν πρέπει να ειπωθούν, που ορκίστηκες πως θα τα κρατήσεις θαμμένα βαθιά εκεί… στης ψυχής τη σκοτεινιά. Νιώθω ανίκανη να περιγράψω την αγωνία της, τον κόπο, που πρέπει
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Λέξεις Μέρες τώρα αναζητώ να βρω λέξεις αποφάσισα να τις ντύσω κυνηγούς αφού ορίσω αμοιβή για την καρδιά σου. Ένας τρελός μου ψιθύρισε πως ήταν οι νότες της γραμματικής που γέννησαν όλες αυτές τις μικρές
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ο γιατρός μ΄ανάγκασε να κοιτάξω τον καθρέπτη, να νιώσω το είδωλο της γερασμένης γυναίκας που έβλεπα μπροστά μου, ν΄αγγίξω κάθε ρυτίδα και κάθε σημάδι του χρόνου, που είχε περάσει από πάνω της και κάθε χαρακιά
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ο πύργος γκρεμίστηκε Τα λάβαρα κάποια σκισμένα σκούπισαν το αίμα των αθώων κάποια ντροπιασμένα χώθηκαν στη γη μαζί με τους ήρωες. Τώρα…. μια άγονη γη που με το ζόρι μας φιλοξενεί βρυχάται σαν πεινασμένο θεριό
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ένα γελαστό απόγευμα… σαν εξομολόγηση, από τα χείλη που δεν έχουν φιληθεί, σαν μια ζεστή αγκαλιά, απ΄τα παγωμένα χέρια του ονειρικού έρωτα που οι ποιητές αποκαλούν ιδανικό. Ώρα σημαδιακή, που δε λαλούν πια τα πουλιά
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μπήκαμε σε μια καθημερινότητα, που μέρα με τη μέρα μας απομάκρυνε, τα δίδυμα να ετοιμάζονται για το Πανεπιστήμιο, στη δουλειά να δημιουργούνται προβλήματα το ένα μετά το άλλο, που μετέτρεπαν την καθημερινότητά μου σε μια
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ήταν ένας εξωδικαστικός συμβιβασμός, μια συμφωνία ανάμεσα σε δυο ανθρώπους, που είχαν μοιραστεί μια ζωή είκοσι χρόνων, δυο παιδιά και κάποια αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία. Εγώ η δικηγόρος του συζύγου, αποφασισμένη να μη φτάσω τα πράγματα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Διευθύνων Σύμβουλος σε μια από τις πιο πετυχημένες και φημισμένες εταιρίας διαφήμισης και marketing στην Ελλάδα, δικό μου αυτοκίνητο, δικό μου σπίτι στ΄ακριβά προάστια, δικό μου εξοχικό στη Χαλκιδική και ένας Τραπεζικός λογαριασμός με τ΄όνομα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ένα μικρό ή μεγάλο χρωματιστό κουτί, που σφραγίστηκε καλά και κρύφτησε σε μια γωνιά… στην πιο απόμενη γωνιά… Κανείς να μη μάθει τίποτα, για τα κλεμμένα φιλιά και τ΄αντικείμενα που σημάδεψαν ή σημαδεύτηκαν από πολύτιμα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Όταν όλοι φεύγουν, αφήνω τ΄αποτσίγαρα, σε κάθε γωνιά του σπιτιού και τα πεταμένα μπουκάλια αλκοόλ, να συντροφεύουν την ηχώ, από τα ψεύτικα γέλια και τα ειρωνικά βλέματα φίλων και αγαπημένων και σαν κλέφτης, που κατάφερε
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το βλέμμα μου παραμένει ακίνητο πάνω στο σκουρόχρωμο ζωύφιο, που κατάφερε να τρυπώσει στη μικρή, προσωρινή φυλακή μου. Το καημένο, σχεδόν το λυπάμαι, φοβάται να ξεμυτήσει από τη γωνιά του. Μέσα στη σιωπή του κελιού,
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου ‘Να προσέχεις…’ Ένα ψέμα και μια αλήθεια, κρυμμένα καλά μέσα σε δυο μικρές, τόσο δα μικρούλες λέξεις… Μια αδιάφορη δήλωση μέσα σε μια εξομολόγηση έρωτα… Απίστευτο πως μπορούν να στριμωχτούν τόσα συναισθήματα μέσα στην απόλυτα
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνη και της Αφροδίτης. Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν
*Κριτική της Αμαλία Κέντρου Η ΑΠΟΨΗ μου διαβάζοντας τα Δακρυσμένα σ’ αγαπώ ( μικρές διηγήσεις) Συγγραφέας : Μαρία Σταυρίδου Εκδόσεις ΓΛΑΥΚΑ Πολλά τα δακρυσμένα σ’ αγαπώ μαζεμένα σ’ ένα βιβλίο. Ένα πολύχρωμο μπουκέτο ποτισμένο με δάκρυα σε διάφορες μορφές.
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Τ΄ανόητα χαμόγελα που έκρυβαν, όχι μόνο μια σπάνια αθωότητα, μα και εκείνα τα όνειρα για έναν έρωτα δυνατό …για μια αγάπη, που όμοια της δεν θα υπάρξει …έτσι πιστεύαμε οι ανόητοι ρομαντικοί… Αναπολώ τα νιάτα…
Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Αν περάσουν τα χρόνια και μία γυναίκα που προσπαθεί επίμονα να φτιάξει τη σχέση της δεν τα καταφέρει, αρχίζει να πιστεύει ότι τα πράγματα δεν επιδέχονται αλλαγής… Αν κοιτάξει κάποιος τα στατιστικά για τα διαζύγια
Γράφει η *Λογοτέχνιδα ΤΙ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΠΟΙΗΣΗ Ο μοντερνισμός, με την ευρύτερη έννοια της λέξης, είναι η μοντέρνα σκέψη και η πρακτική της εφαρμογή, στο πλαίσιο της νεωτερικότητας. Ο όρος περιγράφει ωστόσο και ένα πλέγμα θέσεων, αντιλήψεων και κινημάτων
Γερμανία ArcelorMittal κλείνει μονάδες στο Ντούισμπουργκ – 550 θέσεις εργασίας χάνονται by Χρήστος Μουρτζούκος 3 Σεπτεμβρίου 2026 18:29 Γερμανία Μερτς: «Ωφελούμενοι» του συστήματος υγείας οι γιατροί – Σφοδρές αντιδράσεις στη Γερμανία by e-enimerosi 3 Σεπτεμβρίου 2026 17:00 Άρθρα
