Διπλή προδοσία στην Κύπρο

Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού

Ο Σιωνιστής Μητσοτάκης πρόδωσε για άλλη μία φορά την Κύπρο και την Ελλάδα, ρίχνοντάς τες στις «φλόγες» τού μεγαλύτερου πολέμου τής ιστορίας! Το ΤΕΛΟΣ τού ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝΑ κρύβει «εκπλήξεις»!!!

…Και, ξαφνικά, έγινε η έκπληξη του αιώνα! …Ο Σιωνιστής Κούλης εμφανίστηκε σαν ο ηρωικός «υπερασπιστής» τής Κύπρου! …Ο υποστηρικτής ΟΛΩΝ των σιωνιστικών σχεδίων —και μέγας θαυμαστής τού εγκληματία Ζελένσκι, που «κήρυξε» τον πόλεμο στη Ρωσία— επανέλαβε τον εαυτό του και στην περίπτωση του Ιράν! Ο γόνος μιας οικογένειας, που πλούτισε από την προδοσία τής Κύπρου, εμφανίστηκε σαν «προστάτης» της! Ο γιος τού Μητσοτάκη, που με την «Αποστασία» ακύρωσε τον αγώνα των Κυπρίων για την «Ένωση», εμφανίζεται σαν «υπερπατριώτης»! Ο γιος τού Μητσοτάκη, που για να επανέλθει στην πολιτική σκηνή τής χώρας πρωταγωνίστησε στην προδοσία τής τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, εμφανίστηκε «ζωσμένος» με «πυρομαχικά» για να τη «σώσει»! Το σύνολο του χειρισμού του είναι «συνέχεια» της πολιτικής που ακολουθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του …Να υπηρετεί —με το αζημίωτο— τα σιωνιστικά συμφέροντα!

Πριν πούμε οτιδήποτε άλλο, θα ξεκινήσουμε από το πλέον βασικό, το οποίο θ’ αποτελέσει το θεμελιώδες προαπαιτούμενο της ανάλυσής μας! Θα ανοίξουμε μια σύντομη «παρένθε­ση», για να θέσουμε μερικά βασικά δεδομένα που αφορούν τη γενική κατάσταση και διευκολύνουν την κατανόηση του όλου θέματος. Δεν αποτελεί «υποχρέωση» της Ελλάδας η υπεράσπιση της Κύπρου! Δεν αποτελεί καν «ιερό καθήκον»! …Είναι θέμα ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ! …Είναι σαν να λες ότι είναι «υποχρέωση» ή «καθήκον» μου να τραβήξω το χέρι μου από τη φωτιά για να μην καεί! ΔΕΝ είναι υποχρέωση αυτό! ΔΕΝ είναι καθήκον αυτό! …Είναι θέμα ενστίκτων επιβίωσης ενός οργανισμού! Εάν δεν τραβήξεις το χέρι σου από τη φωτιά που το απειλεί, απλά θα πεθάνεις κι εσύ ο ίδιος! Η Κύπρος είναι αναπόσπαστο μέρος τού Ελληνισμού!!! …και, εάν κινδυνεύει ένα μέρος τού Ελληνισμού, κινδυνεύει το σύνολό του! Επί αιώνες —λόγω τής νησιωτικής της φύσης— ήταν η πιο ομοιογενής «κιβω­τός» τού Ελληνισμού! Όσο «πατριωτισμός» είναι να προστατεύσει η Ελλάδα τον εαυτό της στον Έβρο, άλλο τόσο είναι να τον υπερασπιστεί και στη Λάρνακα! Τόσο ο Έβρος όσο και η Λάρνακα αποτελούν σύνορα της ίδιας εθνικής και πολιτισμικής «οντότητας»!

Είναι δεδομένο λοιπόν πως όποιος πειράξει την Κύπρο, θα έχει απέναντί του την Ελλάδα. Θα την έχει απέναντί του ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες, καθώς αυτό είναι θέμα ενστίκτων επιβίωσης του αιώνιου Ελληνισμού και αυτό είναι κάτι το οποίο ΔΕΝ εξαρτάται από τα εκάστοτε πολιτικά ή ιδεολογικά συμφέροντα των δύο αυτών κρατικών οντοτήτων …ΔΕΝ εξαρτάται από τη βούληση της ελλαδικής ηγεσίας του, η οποία πολλές φορές στο παρελθόν πρόδωσε τον Ελληνισμό τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο!

Προδοτικές ηγεσίες, τις οποίες στην ιστορική μας «πορεία» συναντήσαμε τόσο στην Αθήνα όσο και στη Λευκωσία. Μαρξι­στικές ηγεσίες, που με τη συνεργασία των κομμουνιστών έχουν παραδώσει καί τις δύο ελληνικές κρατικές οντότητες στα «χέρια» τού δολοφονικού Σιωνισμού! Αυτό, όμως, είναι κάτι το οποίο δεν αφορά τούς απανταχού Έλληνες! Η Κύπρος είναι μέρος τής ελληνικής «ψυχής» και την ψυχή του κανένας δεν την αφήνει στην τύχη της! Εδώ τελειώνει μια «παρένθεση», θεωρητικά περιττή, αλλά πρακτικά πολύ απαραίτητη και «διαφωτιστική», γιατί —ως γνωστόν— η επανάληψη είναι η μήτηρ τής μαθήσεως. Καλύτερα κάτι να «περισ­σεύει» παρά να «λείπει».

Στο κυρίως θέμα μας λοιπόν. Η ιδιομορφία, που υπάρχει στη σημερινή κατάσταση, είναι η εξής: Αναζητούμε τον σωστό χειρισμό σε μια κατάσταση που αφορά τα ενιαία ελληνικά συμφέροντα. Αυτόν τον χειρισμό κρίνουμε. Έπρεπε —ή όχι— η Ελλάδα να στείλει μια «συμ­βο­­λική» στρατιωτική βοήθεια απευθείας στην Κύπρο; Έπρεπε —ή όχι— η Ελλάδα με τον τρόπο αυτόν να φέρει τον εαυτό της και την Κύπρο αντιμέτωπο με το Ιράν; Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται, γιατί υπάρχουν πολλά επίπεδα σχέσεων και άρα συμπεριφορών μεταξύ των κρατών μέσα στο γενικό πλαίσιο που ονομάζουμε «κοινωνία των εθνών». Η Κύπρος αποτελεί μια ανεξάρτητη κρατική οντότητα σε σχέση με την Ελλάδα και αυτό είναι θετικό και όχι αρνητικό στην προάσπιση των κοινών συμφερόντων τους. Αυτό δίνει στην Ελλάδα και στην ίδια την Κύπρο επιπλέον δυνατότητες κοινής υπεράσπισης των συμφε­ρόντων τους.

Τι σημαίνει αυτό; …Το εξής απλό, που γίνεται απλούστερο μέσα από ένα παράδειγμα της καθημερινότητας …Μέσα από την καθημερινότητα της ανθρώπινης κοινωνίας, η οποία έχει κανονισμούς, προκειμένου να υπάρξει μια αρμονική συνύπαρξη μεταξύ ανθρώπων που απολαμβάνουν πλήρη πολιτικά δικαιώματα. Εάν κάποιος παρενοχλήσει την αδερφή σου στη δουλειά της, δεν παίρνεις το κουμπούρι να βγεις στον δρόμο για να τον σκοτώσεις! …Δεν παίρνεις τον νόμο στα χέρια σου, ώστε —εκτός των εχθρών σου— να έχεις «απέναντί» σου και την υπόλοιπη κοινωνία, που έχει λόγους ν’ αντιστέκεται σε πράξεις αυτοδικίας που προκαλούν προβλήματα στη γενικότερη λειτουργία της.

Η αδερφή σου δεν είναι μόνη κι απροστάτευτη στον κόσμο, ώστε να έχει απόλυτη ανάγκη μια προστασία —που θα μπορούσε και να μην την έχει, όπως όλοι οι άνθρωποι που επιβιώ­νουν μόνοι τους—. Υπάρχει μια σειρά από προβλεπόμενες ενέργειες, που θα φέρουν το θεμιτό αποτέλεσμα και το οποίο είναι η προστασία της και βέβαια η τιμωρία τού εγκλη­ματία! Σε πολιτισμένη κοινωνία που έχει νόμους και κανόνες ζούμε και όχι σε ζούγκλα. Η λατρεμένη αδερφή σου δεν φέρει μόνον αυτήν την ιδιότητα. Έχει πολλές άλλες ιδιότητες. Είναι εργαζόμενη και άρα, πριν φτάσει το πρόβλημά της στα «χέρια» τού «οξύθυμου» αδερφού της, υπάρχουν εργατικοί νόμοι που την προστατεύουν! Είναι πολίτης και άρα έχει δικαιώματα πολίτη! Τι σημαίνει αυτό; …Ότι υπάρχει μια νόμιμη διαδικασία πριν φτάσει η υπόθεση στην αυτοδικία!

Θα κάνεις καταρχάς καταγγελία στο εργατικό κέντρο για τα δικαιώματά της. Θα απευ­θυνθείς στην αστυνομία για την ασφάλειά της. Εάν δεν σε ικανοποιήσει αυτή, θα πας στον Εισαγγελέα. Μόνον εάν ΟΛΑ αυτά δεν σε ικανοποιήσουν κι αισθανθείς ότι η κοινωνία και οι μηχανισμοί της δεν σε ικανοποιούν στην εξασφάλιση του δικαίου σου, πηγαίνεις στην αυτο­δικία. Εσύ, απλά σαν καλός και δυνατός αδερφός, θα βρίσκεσαι πάντα στο πλάι της, αλλά «πίσω» από τα «όργανα» που έχουν τη δυνατότητα να την προστατεύσουν! Θα ελέγχεις τα «όργανα» που καλούνται να την προστατεύσουν! Έχουν συμφέρον να το κάνουν και αυτά τα συμφέροντα είναι συμπλέοντα με τα δικά σου! Μόνον εάν κι εφόσον αυτά δεν σε ικανο­ποιούν, παίρνεις το δίκιο της οικογένειάς σου στα χέρια σου.

Αυτό για την περίπτωση της Κύπρου σημαίνει το εξής απλό: …Η Κύπρος ΔΕΝ είναι μόνη της στον κόσμο! …Έχει δικά της αυτόνομα δικαιώματα! …Έχει δικές της συμμαχίες! …Η Κύπρος είναι μέλος τής Ευρωπαϊκής Ένωσης! …Το έδαφός της είναι «ευρωπαϊκό» έδαφος! Εάν υποθέσουμε —έχει τη σημασία του αυτό— ότι το Ιράν «χτύ­πησε» με drone το νησί τής Κύπρου, θα πρέπει να το εξετάσουμε με όλους τους τρόπους, προκειμένου να βρούμε τον ιδανικό τρόπο αντίδρασης. Εάν χτύπησε την ίδια την Κύπρο, τότε «χτύπησε» την Ευρωπαϊκή Ένωση! Εάν χτύπησε τη βρετανική βάση, τότε «χτύπησε» τη Βρετανία.

Άρα, πριν κάποιοι Σιωνιστές από το Μαξίμου αρχίσουν να παριστάνουν τους «ήρωες», έπρεπε να κινηθούν μέσα στα πλαίσια που προκύπτουν από τον διεθνή νόμο, τις συμμαχίες στις οποίες συμμετέχουν και τα δικαιώματα των κρατών. Τι έπρεπε να κάνουν; Εφόσον το «χτύπημα» αφορούσε ένα κράτος-μέλος τής Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, έπρεπε να συγκαλέσουν έκτακτη Σύνοδο Κορυφής, για ν’ αντιμετωπιστεί το θέμα ως επείγον! Εάν το χτύπημα αφορούσε τη βρετανική βάση, έπρεπε ο Πρωθυπουργός τής Ελλάδας να καλέσει τον Πρέσβη τής Βρετανίας στην Αθήνα και να του θέσει θέμα ασφάλειας της Κύπρου! …Να θέσει υπό αμφισβήτηση ακόμα και την ύπαρξη των βρετανικών βάσεων, εφόσον με την αποδεδειγμένα παράνομη κι εγκλημα­τική συμμετοχή τους στα εγκλήματα του Ισραήλ κατά των Παλαιστι­νίων θέτει σε κίνδυνο το νησί που τις «φιλοξενεί»! Δεν σέβεται τις διακρατικές συμφωνίες που δίνουν νομιμότητα σ’ αυτές τις βάσεις!

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο εδώ.