Ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ σήμερα, 24 Ἰουλίου, τὴν ἁγία μνήμη τῆς ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Χριστίνας, τῆς γενναίας ἀθλήτριας τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἀναδείχθηκε πρότυπο πίστεως, ἀνδρείας καὶ θεϊκῆς ἀγάπης.
Ἡ Ἁγία Χριστίνα καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη Τύρο τῆς Συρίας, καὶ ἦτο θυγατέρα τοῦ ἐπιφανῶς στρατηγοῦ Οὐρβανοῦ, περί τὰ τέλη τοῦ 2ου αἰῶνος μ.Χ. Ὁ πατέρας της, ὡς εἰδωλολάτρης, ἐπεδίωξε νὰ τὴν ἀναθρέψει ἐντός τῆς ἐθνικῆς θρησκείας καὶ μάλιστα ἔκτισε γι’ αὐτὴν πύργον, ὅπου καὶ τὴν ἐγκλείσθη, περιστοιχισμένη ἀπὸ ἀγάλματα τῶν ψευδοθεῶν, προσδοκῶντας ὅτι ἡ κόρη του θὰ προσπέσει εἰς λατρείαν αὐτῶν.
Ἀλλ’ ἡ Χριστίνα, ἡ κοσμημένη μὲ φῶς θεογνωσίας, ἀρνήθηκε νὰ προσκυνήσει τὰ εἴδωλα καὶ κατεθραύσθη εἰς κομμάτια τὰ ἀγάλματα, μαρτυροῦσα τὴν ἀνατροπὴ τοῦ σκότους διὰ τοῦ φωτὸς τοῦ Χριστοῦ. Ὁ πατέρας της, ἐξαγριωμένος, ὑπέβαλε τὴν κόρη του εἰς φρικτὰ βασανιστήρια. Τὴν ἐπέβαλε εἰς πείνα, φυλακίζοντάς την, προσδοκῶντας τὸν θάνατό της. Ἀλλ’ ἄγγελος Κυρίου ἐφαίνετο καὶ τὴν ἐνίσχυε, φέρνοντάς της τροφή καὶ ἰάσεις ἐκ τῶν πληγῶν της.
Ὅτε δὲν ἀπέδιδε καρπούς ἡ σκληρότης τοῦ πατρὸς της, τὴν ἔρριψαν εἰς τὴν θάλασσα, ἀλλ’ ἐκεῖ, κατὰ θαυματουργὸ τρόπο, ἔλαβε ἡ Ἁγία τὸ Ἅγιον Βάπτισμα ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Χριστὸ καὶ ἀνασύρθηκε ἐκ τῶν κυμάτων διὰ χειρὸς Ἀγγέλου Κυρίου. Ὅτε ἔγινε γνωστὸ ὅτι διεσώθη, ἐκ νέου ἐνεκλείσθη εἰς δεσμωτήριον.
Την νύχτα, ὁ πατέρα της ἐτελεύτησε, καὶ τὴν ἀρχὴ τοῦ στρατοῦ ἀνέλαβε ἄλλος ἄνθρωπος, ὁνόματι Δίων. Ἐκεῖνος ὁδήγησε τὴν Ἁγία στὸ δικαστήριον καὶ ἐπὶ τῆς ὁμολογίας της τῆς πίστεως ἐξέβαλε λύσσαν καὶ νέους βασανισμούς. Ὅμως, ἐν τῷ μέσῳ τῶν μαρτυρίων της, πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς τὸν Χριστόν, βλέποντες τὴν καρτερίαν, τὴν ἀκλινὴ πίστιν καὶ τὰ θαύματα.
Ἐν συνεχείᾳ, ὑπὸ τοῦ νέου ἄρχοντος, Ἰουλιανοῦ, ἐρρίφθη ἡ Ἁγία εἰς πυρακτωμένη κάμινον, ἀλλ’ ἐκεί παρέμεινε ἄβλαβης. Ἔπειτα ἐρρίφθη σὲ κλουβὶ μὲ δηλητηριώδη ἑρπετά, τὰ ὁποῖα, θαυμαστῶς, δὲν τὴν ἔβλαψαν, ἀλλὰ ὅπως ἀναφέρεται ἔγλειφαν τοὺς πόδας της μὲ στοργή. Στη συνέχεια, ὑπέστη ἀκρωτηριασμὸ τῶν μαστῶν της, ἀλλ’ ἀντὶ αἵματος ἔρρεε γάλα. Τὴν ἀπέκοψαν καὶ τὴν γλῶσσα, ἀλλ’ ἐκεῖνη ἐξακολούθησε νὰ δοξολογεῖ τὸν Θεόν διὰ τῆς σιωπῆς καὶ τοῦ πνεύματος.
Στο τέλος, ὅταν ὁλοκληρώθηκαν τὰ ἀνείπωτα βασανιστήριά της, τὴν ἐλόγχισαν μὲ κοντάρια, παραδίδοντας τὴν εὐλογημένη ψυχὴ της εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Κυρίου. Καὶ οὕτως ἡ ἁγία Χριστίνα ἀνεδείχθη στέφανος μάρτυρος, ἡ λαμπάς τῆς πίστεως, ἡ φωτεινὴ ὁδηγὸς τῶν πιστῶν.
