Οι Άγιοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, οι κορυφαίοι των Αποστόλων, τιμώνται από κοινού στις 29 Ιουνίου, ημέρα που καθιερώθηκε ως κοινή εορτή τους το 258 μ.Χ., όταν ο Πάπας Σίξτος Β’ μετέφερε τα ιερά λείψανά τους στην κατακόμβη του Αγίου Σεβαστιανού στη Ρώμη.
Στην εικονογραφία, συχνά παριστάνονται να κρατούν μαζί τον βυζαντινό ναό, σύμβολο της Εκκλησίας, προβάλλοντας έτσι τον ενωτικό δεσμό πίστης και έργων που ενσάρκωσαν με τη ζωή τους.
Ο Απόστολος Πέτρος, γιος ψαρά από τη Βηθσαϊδά, εγκαταστάθηκε στην Καπερναούμ, τόπο καταγωγής της συζύγου του, για την οποία ελάχιστα γνωρίζουμε. Κλήθηκε από τον Κύριο σταδιακά, αρχικά δια του αδελφού του Ανδρέα, και στάθηκε παρών στα πρώτα θαύματα και κηρύγματα. Μετά την Ανάσταση, αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή της πρώτης Εκκλησίας: πρότεινε την εκλογή διαδόχου του Ιούδα, κήρυξε την ημέρα της Πεντηκοστής, θαυματούργησε και φυλακίστηκε δύο φορές από το Συνέδριο, απελευθερωμένος εκ θαύματος.
Σύμφωνα με την Παράδοση, αφού ίδρυσε Εκκλησίες και χειροτόνησε επισκόπους σε Αντιόχεια, Σικελία και αλλού, κατέληξε στη Ρώμη. Εκεί, πληροφορήθηκε για την επικείμενη σύλληψή του και φεύγοντας από την πόλη, είδε τον Κύριο να πηγαίνει προς Ρώμη κρατώντας Σταυρό. Στο ερώτημά του «Πού πηγαίνεις, Κύριε;» (Quo vadis, Domine), έλαβε την απάντηση: «Πηγαίνω στη Ρώμη για να σταυρωθώ ξανά». Κατάλαβε τότε το θέλημα του Θεού, επέστρεψε στη Ρώμη, συνελήφθη και σταυρώθηκε ανάποδα, θεωρώντας εαυτόν ανάξιο να μιμηθεί κατά τον ίδιο τρόπο τον Χριστό. Μαρτύρησε το 64 ή 67 μ.Χ. στον Ιππόδρομο του Νέρωνα.
Ο Απόστολος Παύλος, γεννημένος στην Ταρσό της Κιλικίας, έφερε το όνομα Σαούλ και ήταν γιος Ρωμαίου πολίτη. Γαλουχήθηκε στην αυστηρή ραββινική παράδοση, μαθαίνοντας παράλληλα την τέχνη της σκηνοποιίας. Στην αρχή υπήρξε διώκτης της Εκκλησίας, μέχρι που ο ίδιος ο Χριστός τον κάλεσε με όραμα στον δρόμο προς τη Δαμασκό και τον ανέδειξε Απόστολο των Εθνών.
Κήρυξε το Ευαγγέλιο με ζήλο σε Ανατολή και Δύση, έγραψε επιστολές που θεμελίωσαν τη χριστιανική διδασκαλία και υπέστη διώξεις και φυλακίσεις για το όνομα του Χριστού. Τελικά, μαρτύρησε στη Ρώμη, όπου αποκεφαλίστηκε ως Ρωμαίος πολίτης, χωρίς να υποβληθεί σε βασανιστήρια, χαρίζοντας στην Εκκλησία το αίμα του ως σφραγίδα της πίστης του.
Έτσι οι δύο κορυφαίοι Απόστολοι έγιναν οι στύλοι της Εκκλησίας, ενώνοντας πίστη και έργα, μαρτυρία και διδασκαλία, στην αδιάκοπη πορεία της Σωτηρίας του κόσμου.
