Γράφει ο *π. Κωνσταντίνος Λαγός
Σήμερα είναι το Σάββατο του Λαζάρου
Η ιστορία μας είναι γνωστή. Ο φίλος του Χριστού, ο Λάζαρος έχει πεθάνει εδώ και τέσσερις ημέρες. Ο Χριστός μιλάει με τις αδερφές του Λαζάρου, τη Μάρθα και τη Μαρία και τους λέει πως ο αδερφός τους κοιμάται και θα τον ξυπνήσει. Τους λέει ακόμα πως Αυτός είναι η Ανάσταση και η Ζωή και όποιος πιστεύει σε αυτών ακόμα κι αν πεθάνει, ζει. Πηγαίνει στον τάφο του Λαζάρου, τον καλεί και ο Λάζαρος σηκώνεται και επιστρέφει ολοζώντανος και υγιής στο σπίτι του.
Ο Χριστός όμως δεν καλεί μόνο τον Λάζαρο. Καλεί και εμάς. Τον κάθε έναν από εμάς προσωπικά. Μας καλεί να σηκωθούμε από το μαύρο σκοτάδι του θανάτου στο οποίο βρισκόμαστε και να Τον ακολουθήσουμε στη ζωή. Καλεί όλους μας να αφήσουμε το σκοτάδι των ειδώλων, του πλούτου, της φιλαυτίας, της υπερηφάνειας, της εξουσίας, της χλιαρής πίστης, της αποκλειστικής ενασχόλησης με τις υποθέσεις του κόσμου. Μας καλεί να αφήσουμε όλα αυτά τα θανατερά σκοτάδια για να πάμε κοντά Του, τώρα που μας καλεί.
Ο Χριστός σήμερα απλώνει το χέρι Του προς εμάς και μας φωνάζει θέλοντας να μας οδηγήσει στη Ζωή. Και είναι η δική μας ανταπόκριση, η δική μας απόφαση που περιμένει. Όποια κι αν είναι αυτή, θα είναι απολύτως σεβαστή. Αλλά θα έχει και τις συνέπειές της.