Μια πρωτοποριακή επιστημονική μελέτη ανοίγει νέους δρόμους στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, καθώς ερευνητές κατάφεραν να θεραπεύσουν πλήρως τη νόσο σε πειραματόζωα δημιουργώντας ένα «μικτό» ή υβριδικό ανοσοποιητικό σύστημα.
Ο διαβήτης τύπου 1 είναι μια αυτοάνοση ασθένεια, κατά την οποία το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη. Μέχρι σήμερα, οι διαθέσιμες θεραπείες επικεντρώνονται στη διαχείριση της νόσου, χωρίς να μπορούν να την εξαλείψουν οριστικά.
Στη νέα μελέτη, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μια καινοτόμο προσέγγιση, μετέφεραν ταυτόχρονα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα και κύτταρα νησιδίων (που παράγουν ινσουλίνη) από δότη στα ποντίκια. Παράλληλα, εφάρμοσαν μια ήπια «προετοιμασία» του οργανισμού με αντισώματα, χαμηλή δόση ακτινοβολίας και το φάρμακο baricitinib, ώστε να γίνει αποδεκτό το μόσχευμα χωρίς να καταστραφεί πλήρως το ανοσοποιητικό σύστημα.
Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός «χίμαιρικου» ανοσοποιητικού συστήματος, που συνδυάζει στοιχεία τόσο του δότη όσο και του λήπτη. Με αυτόν τον τρόπο, ο οργανισμός έπαψε να επιτίθεται στα νέα κύτταρα, επιτρέποντας την κανονική παραγωγή ινσουλίνης χωρίς την ανάγκη μακροχρόνιας ανοσοκαταστολής.
Τα πειραματόζωα διατήρησαν φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου για τουλάχιστον 20 εβδομάδες μετά τη θεραπεία, χωρίς ενδείξεις απόρριψης του μοσχεύματος ή επιπλοκών στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Παρά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η εφαρμογή της μεθόδου σε ανθρώπους παραμένει πρόκληση. Μεταξύ των βασικών εμποδίων είναι η έλλειψη διαθέσιμων κυττάρων για μεταμόσχευση, η απουσία αντίστοιχων εγκεκριμένων φαρμάκων και η δυσκολία διατήρησης ενός ισορροπημένου «μικτού» ανοσοποιητικού συστήματος για πολλά χρόνια.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη ανακάλυψη θεωρείται σημαντικό βήμα προς μια πιθανή οριστική θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, προσφέροντας ελπίδα σε εκατομμύρια ασθενείς παγκοσμίως και ανοίγοντας νέες προοπτικές και για άλλες αυτοάνοσες παθήσεις.