Ο Νικόλαος Καπετανίδης, γεννημένος στη Ριζούντα του Πόντου (τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, σημερινή Τουρκία), υπήρξε μια από τις σημαντικότερες μορφές του ποντιακού ελληνισμού στις αρχές του 20ού αιώνα.
Σπούδασε στο Φροντιστήριο Τραπεζούντας, κορυφαίο πνευματικό κέντρο της περιοχής, και γρήγορα διακρίθηκε ως δημοσιογράφος, αναλαμβάνοντας και την έκδοση της εφημερίδας Εποχή. Με τη δράση του ανέδειξε κρίσιμα ζητήματα της κοινωνίας, υποστηρίζοντας τη χρήση της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση και τονίζοντας την ανάγκη η παιδεία να παραμένει ανεξάρτητη από τον έλεγχο των θρησκευτικών αρχών.
Η πνευματική και εθνική του δραστηριότητα τον έθεσε στο στόχαστρο του τουρκικού εθνικιστικού κινήματος του Μουσταφά Κεμάλ. Τον Σεπτέμβριο του 1921 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε μια στημένη δίκη στην Αμάσεια, στο πλαίσιο της Γενοκτονίας των Ποντίων. Ο Καπετανίδης συγκαταλέγεται ανάμεσα στις διακεκριμένες προσωπικότητες του ποντιακού ελληνισμού που απαγχονίστηκαν, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη θάρρους και αντίστασης.
