Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου
Μυρωδιά
ένα σύννεφο ηδονής σε χαμάμ απόλαυσης
και εγώ ανήδεη να διπλώνω τις πετσέτες
Ανεκπαίδευτο λαγωνικό
που τυφλό κυνηγάει με δίψα τρελή
λεία πολύτιμη στον κύρη του να φέρει
εσένα… και μόνο εσένα…
Μυρωδία…
σκόρπιες ανάσες λεμονιάς
πασπάλισμα βανίλιας
και ένας έρωτας-χορός κανέλας και λαχτάρας
Το άρωμα της Αφροδίτης
εσύ πάντα δούλος πιστός να μαζεύεις τα φιλιά της
Μυρωδία…
Η αίσθηση της τρέλας που μεθάει
Οι διάφανες πεταλούδες μιας θυμωμένης Μάγισσας
που με καταράστηκε να σε ρουφάω
να σε ορίζω δύσπνοια
και πνιγμένη ν΄αγκομαχάω
Μυρωδία…
αιώνια ζαλισμένη
προσμένω μια μάσκα οξυγόνου… τον κόρφο σου
λυπήσου με και δώστη μου
έστο για λίγο,
για μια στιγμή… για μια ανάσα
Μυρωδία…
κλείνω τα μάτια
προσκαλώ αγέρηδες – τυφώνες
που σ΄έχουν αγαπήσει
ζητιανεύω το χάδι τους
που σ΄έχει εγκλωβίσει
Άφησε τους να μου το δώσουνε
Άφησε τους να με λυτρώσουνε
Μυρωδία…
απόψε ο θάνατος μυρίζει υπέροχα!
*Η Μαρία Σταυρίδου είναι Αρθρογράφος Λογοτέχνιδα, Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Κάντε εγγραφή στο ενημερωτικό μας δελτίο.
