Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Η θάλασσα… πλάι μου στο σούρουπο απόψε, πίνουμε στην υγεία μου. Πονάει που είμαι μόνη δίχως το ταίρι μου που με γέλασε με την αθετημένη υπόσχεση του. Νιώθω μια ψύχρα στον αέρα. Ένας πλήρης κύκλος κλείνει απόψε αφού μου έταξες αιώνια αγάπη και αφοσίωση.
Εγώ, ολόψυχα την αποδέχτηκα και σου ανταποκρίθηκα. Ενώ εσύ, μου το απόδειξες με υποτίμηση και με παραμέληση.
Αντί να με αγαπήσεις, να νιώθω ότι κοντά σου άνθιζα, εσύ με σκότωνες με τα λόγια και τις πράξεις… από την ζήλεια σου… και έχανα τον εαυτόν μου σαν το πανέμορφο τριαντάφυλλο που δεν ποτίζεται… που δεν φροντίζεται και στο τέλος φθείρεται.
Καλύτερα μόνη με μια εικόνα στο νου μου με τον άνθρωπο που φαντάζομαι παρά με σένα…να παραμυθιάζομαι.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
