Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Το αποφασιστικό φανάρι
Μου έρχονται στιγμές μιας εποχής ενώ ήθελα να μιλήσω, να πω δυό λογια, να εκφράσω ανησυχίες που είχα, όμως σιωπούσα γιατί μου είχε αφαιρεθεί το δικαίωμα. Υπήρχε καινούργιο σύνταγμα εν άγνοια μου, το οποίο έπρεπε να τηρήσω. Καινούργιοι νόμοι και τροχονόμοι.
Ένας κόσμος βιαστικός…διαβάτες στο κόσμο που περπατούσα, και εγώ, χαμένος να κοιτώ μη γνωρίζοντας που να γύρω. Το φανάρι να’ ναι πράσινο και της ψυχής μου κόκκινο, μη αφήνοντας με να προχωρήσω προς το πυκνό άγνωστο. Καμία προσωπικότητα, καμία άποψη… όλα να γίνονται κατόπιν εντολής, πάντα με υπαγόρευση και οι εντολές να ακολουθούνται.
Μέχρι που το φως της ψυχής μου, συναισθηματικά και πνευματικά, υπερέβη στο πράσινο, απελευθερώνοντάς με… όπου το φανάρι άναψε κόκκινο… Και εγώ με τους συνομηλίκους μου επαναστατήσαμε — τότε είναι που όλα άλλαξαν και έγιναν ό,τι είναι σήμερα.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.