Γράφει η Αναστασία Γεωργακοπούλου
Άοπλη και Άγρυπνη
Η υπεράσπιση απούσα. Η αλήθεια ισοπεδωτική. Άοπλη στέκω απέναντι στις ρουκέτες λέξεων και πράξεων.
Λεπίδες κοφτερές σαν σφαίρες στην καρδιά, χωρίς ασπίδα προστασίας. Μία μάζα όχλου σαν ανθρωπόμορφα τέρατα. Σε οργασμό δολοπλοκίας και συμφέροντος. Με αόρατα, κενά κατηγορητήρια.
Κομμάτια καρδιάς και ψυχής μοιρασμένα απλόχερα. Άγρυπνη, σε βαθύ κόκκινο ωκεανό, σαν αίμα. Δίχως δίχτυ ασφαλείας.
