Γράφει ο *Δήμητρης Τσινικόπουλος
Ο ΙΗΣΟΥΣ είπε στους μαθητές του:
Εγώ είμαι ο άρτος ο ζων και ο επιούσιος της ζωής ο άρτος
Εγώ είμαι.
Εγω είμαι ο σπόρος και η φυτρα
Εγώ το στάχυ και τ αμπέλι.
Εγω, η ζωή και ο θάνατος που φέρνει τη ζωή.
Ιδού, με το φιλί μου θεραπεύω τους λεπρούς
Και με ένα λογο μου θεραπεύω
τους τυφλούς που το θέλουν και με το φιλί του Λόγου μου
ξεμαργωνω τη μοναξια της καρδιάς
όταν το θέλει και με ένα νεύμα μου απλό
τσακίζω το χέρι του θανατού χωρίς να το θέλει.
Και ο λόγος ο εμος αναπαυει
τους κοπιωντες
τους πτωχούς
και τους πεφορτισμενους.
Και με το λόγο μου το δυνατό τη θάλασσα δαμαζω…
Μόνο την αγριεμενη θάλασσα του αίματος
τον άνεμο της απιστίας που λυσσομαναει στην καρδιά του ανθρώπου,
δε μπορώ να γαληνεψω, όσο αυτή μου αντιστέκεται
Στέκομαι εδώ, μπροστα της αδύναμος
Εγώ ο παντοδύναμος
Και βλέπω τον άνεμο της απιστίας του ανθρώπου
να μου ραπιζει κυματα- κύματα το ματωμένο μου πρόσωπο…
Εγώ
Ο υιός του ανθρώπου
Ο αρτος ο ζων ο καταβας εξ ουρανού
που έγινα νεκρος για τον νεκρό άνθρωπο…
Το ποίημα προέρχεται από την ποιητική μου συλλογή ΜΕΘΕΞΗ..(2002) και γράφτηκε αφού βυθίστηκα στα Λόγια του Ιησού,
του “Ποιητή των Ποιητών..”
Ερρωσθε..
*Ο Δημήτρης Τσινικόπουλος είναι Λογοτέχνης και επίτιμος δικηγόρος Δ.Σ.Θ. και ζει στη Θεσσαλονίκη.
