Σημαντικό κεφάλαιο της ζωής των πρώτων Χριστιανών φωτίζει το επεισόδιο με τον Απόστολο Θωμά, ο οποίος δεν ήταν παρών όταν ο Αναστημένος Χριστός επισκέφθηκε για πρώτη φορά τους μαθητές του στο υπερώο.
Όταν πληροφορήθηκε για την εμφάνιση του Διδασκάλου, ο Θωμάς ζήτησε να Τον δει και να αγγίξει με τα χέρια του τα σημάδια από τα καρφιά και την πληγή στην πλευρά Του, προκειμένου να πιστέψει.
Οκτώ ημέρες αργότερα, ο Χριστός παρουσιάστηκε ξανά στους Μαθητές Του, καλώντας προσωπικά τον Θωμά να ψηλαφίσει τις πληγές Του. Μπροστά σε αυτή την ζωντανή απόδειξη, ο Θωμάς ανεφώνησε την περίφημη ομολογία: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Οι Πατέρες της Εκκλησίας χαρακτηρίζουν την αναγνώριση αυτή «σωτήριο ομολογία», καθώς αποτελεί πρότυπο πίστεως για κάθε άνθρωπο που ζητά με ταπείνωση το έλεος του Θεού.
Η αρχική απουσία του Θωμά δεν θεωρείται τυχαία· οι Πατέρες την αποδίδουν σε θεία πρόνοια, ώστε μέσω της αμφιβολίας και της μετέπειτα βεβαιότητας του Θωμά να εδραιωθεί η πίστη στην Ανάσταση και να καταπολεμηθεί κάθε μελλοντική αμφισβήτηση.
Μετά την Πεντηκοστή, ο Απόστολος Θωμάς αφοσιώθηκε στην ιεραποστολή. Κήρυξε το Ευαγγέλιο σε μακρινούς λαούς, όπως οι Πάρθοι, οι Πέρσες, οι Μήδοι και οι Ινδοί, πληρώνοντας τελικά με τη ζωή του το τίμημα της αποστολής του.
Σύμφωνα με το εορτολόγιο, τη μνήμη του Θωμά τιμούν σήμερα όσοι φέρουν τα ονόματα:
Ιερεμίας, Πανάρετος, Παναρέτη, Ισιδώρα, Δώρα, Τάμαρα, Ταμάρα, Φιλόσοφος, Σοφός, Φιλοσοφία, Φιλοσοφή, Θωμάς και Θωμαΐς.