Γράφει η Αναστασία Γεωργακοπούλου
Σημάδι ύπαρξης
Η αγριότητα των ανθρώπων γίνεται τρομακτική.
Προσποιούμενοι,
περιφέρουν το σαρκίο τους.
Στήνουν περίτεχνες παγίδες,επιζητούν ν’ ασελγήσουν στη ψυχή σου.
Ανάμεσα…
σε πέλαγα και βράχους,
σε αγριολούλουδα που τσαλαπατούνται στα λασπωμένα χώματα…
Μα στο μητρώο της ανθρωπότητας…
αφήνω τα ίχνη του αποτυπώματος του!
Ένα σημάδι ύπαρξης,στα έγκατα του σύμπαντος,στον εσωτερικό φλοιό της γης.
Σε μια ακυβέρνητη καταιγίδα,
βάφω με κόκκινο χρώμα
τ’ αστραπόβροντα που σταλαζουν στη καρδιά.
Φωτιά γίνονται κι απ’τις ιερές στάχτες αναγεννιούνται θεραπευτικές ελπίδες.
Χαραγμένες με μελάνι ανεξίτηλο.
Πλημμυρισμένη από μια θάλασσα συναισθημάτων,
τα νιώθω πια όλα,στο έπακρο!
