Το Σάββατο έγραψα στην Εφημερίδα Πρώτη, και την Κυριακή δημοσιεύτηκε και στην ιστοσελίδα, για το νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση μέσα στο κατακαλόκαιρο, με στόχο να ιδιωτικοποιήσει τα αρχαία μας μνημεία.
Το πυρηνικό μας όπλο
Δείτε τώρα και τον διεθνή διασυρμό, η βελγική εφημερίδα Le Soir φιλοξενεί εκτενές άρθρο με τίτλο «Η κληρονομιά στην εποχή των ιδιωτικοποιήσεων» και μέσα στη σελίδα 10 βάζει ως υπότιτλο «Η μεγάλη πώληση της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς».
Μιλάμε για τη ζώσα πνευματική και άυλη κληρονομιά που νοηματοδοτεί την ύπαρξή μας, τη γλώσσα, τη σκέψη και την ταυτότητά μας. Κι όμως, η σημερινή κυβέρνηση αποφάσισε να παραδώσει ακριβώς αυτό το πυρηνικό μας οπλοστάσιο σε ιδιώτες.
Η υποκρισία Μητσοτάκη, ο οποίος από τη μία συγχαίρει και ευχαριστεί τον Κρίστοφερ Νόλαν διότι, όπως είπε, με την Οδύσσεια συμβάλλει στη διάδοση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, και από την άλλη η κυβέρνησή του ξεπουλά όλους τους αρχαιολογικούς χώρους σε ιδιωτικές εταιρείες.
Οποία υποκρισία.
Αφενός μας ενοχλούσαν οι επιδείξεις μόδας μπροστά στα Γλυπτά του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο, αφετέρου δεν μας ενοχλεί να αντιμετωπίζουμε την ίδια την πολιτιστική μας κληρονομιά ως εμπορικό προϊόν. Πόση υποκρισία μπορεί να χωρέσει σε μία μόνο πολιτική επιλογή;
Και γιατί τόση αγωνία να κάνουμε αμέσως τηλεδιάσκεψη με τον Κρίστοφερ Νόλαν, να τον συγχαρούμε, την ώρα που υπάρχουν πολλές φωνές διαμαρτυρίας για την ιστορικότητα και για το πώς αυτή αποτυπώνεται στην κινηματογραφική ταινία, με τα πολλά λάθη στα ιστορικά στοιχεία;
Με την ωραία Ελένη, η οποία αποτυπώνεται μαύρη, και το λέμε χωρίς φυσικά ρατσιστικά κίνητρα. Και από την άλλη, η ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Καποδίστρια όχι μόνο δεν υποστηρίχθηκε από το ελληνικό κράτος, αλλά αντιμετώπισε και εμπόδια, με αποτέλεσμα ο σκηνοθέτης να λάβει μεγάλη βοήθεια σε μεγάλο βαθμό, από τους Έλληνες της διασποράς για να περατωθεί αυτή η ταινία.
Και γιατί δεν είχε ο κύριος Μητσοτάκης καμία επικοινωνία με τον κύριο Σμαραγδή αφού βγήκε η ταινία στους κινηματογράφους; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εδώ και μισό χρόνο έχει επικοινωνήσει με τον κύριο Σμαραγδή για να τον συγχαρεί για αυτή την ταινία του Καποδίστρια; Αυτός δεν ήταν που πριν από μερικά χρόνια έλεγε σε ερώτηση δημοσιογράφου ότι αν ήθελε να βρεθεί με ένα ιστορικό πρόσωπο, αυτός θα ήταν ο Καποδίστριας;
Στα λόγια προεκλογικά για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά στην πράξη το απόλυτο μηδέν;
Διαβάστε ακόμα: Μια εξωλέστατη κυβέρνηση απέναντι στον πολιτισμό
