Σημαντική αύξηση κατέγραψαν το 2025 οι απελάσεις από τη Γερμανία, ξεπερνώντας τις 22.000, ενώ παράλληλα ενισχύθηκαν τόσο οι απορρίψεις εισόδου όσο και οι επαναπροωθήσεις στα σύνορα.
Τα επίσημα δεδομένα που παρουσιάζονται παρακάτω σκιαγραφούν μια συνολική εικόνα των μεταναστευτικών ροών και των επιστροφών για το προηγούμενο έτος, αλλά και για το πρώτο μισό του 2026.
Απελάσεις: Η εικόνα του 2025 και οι τάσεις του 2026
Μέσα σε ολόκληρο το 2025, οι γερμανικές αρχές προχώρησαν στην απέλαση 22.787 ατόμων, αριθμός που μεταφράζεται σε αύξηση περίπου 13% σε σχέση με το 2024. Από αυτές τις υποθέσεις, οι 5.377 αφορούσαν μεταφορές προσώπων σε άλλα κράτη-μέλη βάσει του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ, δηλαδή σε χώρες που είχαν ήδη εξετάσει ή όφειλαν να εξετάσουν το αίτημα ασύλου τους.
Όσον αφορά τις κύριες χώρες προορισμού των απελάσεων, στην κορυφή της λίστας βρέθηκε η Γεωργία με 6.690 άτομα, ακολουθούμενη από την Τουρκία με 2.297. Στην τρίτη θέση, αλλά με διαφορετική φύση καθώς επρόκειτο για παραδόσεις Δουβλίνου, καταγράφηκε η Ισπανία με 1.162 περιπτώσεις. Αξιοσημείωτο είναι το δημογραφικό προφίλ των απελαθέντων: το 21% ήταν γυναίκες, ενώ περίπου το 16% ανήλικοι.
Τα πιο πρόσφατα στοιχεία, που καλύπτουν το πρώτο εξάμηνο του 2026, δείχνουν μια υποχώρηση του ρυθμού των απελάσεων. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκαν 9.663 απελάσεις, αριθμός μειωμένος κατά 18% σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του προηγούμενου έτους. Εντυπωσιακή ήταν η πτώση στις μεταφορές Δουβλίνου, που περιορίστηκαν σε 1.698, καταγράφοντας μείωση της τάξης του 45%. Οι βασικές χώρες προορισμού παρέμειναν η Τουρκία, η Γεωργία και η Αλγερία.
Οικειοθελείς αποχωρήσεις: Ποιοι επιλέγουν να φύγουν
Πέρα από τις υποχρεωτικές απομακρύνσεις, σημαντικός αριθμός ανθρώπων επέλεξε να εγκαταλείψει οικειοθελώς τη Γερμανία. Το 2025, περίπου 36.200 άτομα έφυγαν με πιστοποιητικό διέλευσης συνόρων, μια διαδικασία που καταγράφεται ξεχωριστά από την απέλαση. Ανάμεσά τους, οι πολυπληθέστερες ομάδες προέρχονταν από την Τουρκία (8.300), τη Συρία (4.400), την Αλβανία (1.800) και τη Ρωσική Ομοσπονδία (1.700).
Παράλληλα, μέσω του ομοσπονδιακού προγράμματος υποβοηθούμενης οικειοθελούς επιστροφής REAG/GARP, περίπου 16.600 άνθρωποι πήραν τον δρόμο της επιστροφής στη χώρα καταγωγής τους. Και σε αυτή την περίπτωση, η Τουρκία και η Συρία κυριάρχησαν ως προορισμοί, με 4.400 και 3.700 άτομα αντίστοιχα, ενώ ακολούθησε η Ρωσική Ομοσπονδία με 1.300.
Η τάση των οικειοθελών αποχωρήσεων μέσω REAG/GARP φαίνεται να ενισχύεται το 2026, καθώς στο πρώτο εξάμηνο του έτους καταγράφηκαν 9.276 τέτοιες περιπτώσεις (προκαταρκτικά στοιχεία), αριθμός αυξημένος κατά 26% σε σύγκριση με το πρώτο μισό του 2025.
Απορρίψεις και επαναπροωθήσεις στα γερμανικά σύνορα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα δεδομένα που αφορούν τον έλεγχο των συνόρων. Εδώ πρέπει να γίνει μια βασική διάκριση: ως «άρνηση εισόδου» νοείται η απαγόρευση διέλευσης σε αλλοδαπούς που επιχειρούν να περάσουν τα σύνορα από το εξωτερικό προς τη Γερμανία. Αντίθετα, ο όρος «επαναπροώθηση» αφορά όσους έχουν ήδη περάσει παράτυπα εντός της γερμανικής επικράτειας και εντοπίζονται στη συνέχεια.
Το 2025, συνολικά περίπου 41.500 άνθρωποι είτε δεν έγιναν δεκτοί είτε απομακρύνθηκαν άμεσα από τα σύνορα. Από αυτούς, περίπου 24.400 άνθρωποι συνελήφθησαν μετά την εισαγωγή αυξημένων συνοριακών ελέγχων τον Μάιο του 2025. Ανάμεσα στους απορριφθέντες περιλαμβάνονταν και 1.200 αιτούντες άσυλο, ενώ σε 242 περιπτώσεις επετράπη κατ’ εξαίρεση η είσοδος λόγω ιδιαίτερης ευαλωτότητας των προσώπων.
Στο πρώτο εξάμηνο του 2026, οι απορρίψεις και επαναπροωθήσεις ανήλθαν σε περίπου 13.900. Οι πέντε συχνότερες εθνικότητες που ενεπλάκησαν σε τέτοια περιστατικά ήταν Ουκρανοί, Τούρκοι, Αφγανοί, Αλγερινοί και πολίτες του Κοσόβου, ενώ 534 εξ αυτών είχαν υποβάλει αίτημα ασύλου.
Τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν μια μεταναστευτική πολιτική που κινείται σε πολλαπλά επίπεδα, συνδυάζοντας την καταστολή της παράνομης εισόδου με προγράμματα που ενθαρρύνουν την οικειοθελή επιστροφή, ενώ παράλληλα διατηρεί, έστω και περιορισμένες, δικλίδες ανθρωπιστικής προστασίας για ευάλωτες ομάδες.
