Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού
…για τα μεγάλα «παιδιά», που πιστεύουν στα θαύματα!…
…γιατί πολλές φορές τα «παραμυθάκια» μπορεί να είναι πραγματικά, αλλά και τρομακτικά!
Επί αιώνες οι Χριστιανοί μετέτρεπαν τους ναούς τής αρχαίας θρησκείας σε χριστιανικούς και προσάρμοζαν το «αφήγημά» τους επάνω στα παλιά θεμέλιά τους! Αυτό, όμως, δεν το έκαναν μόνον επάνω σε μάρμαρα και πέτρες …Προσάρμοζαν και τους ίδιους τούς μύθους, που αφορούσαν τους αρχαίους θεούς, επάνω στα πρόσωπα και στις ανάγκες τής νέας θρησκείας! …Η Παναγία, για παράδειγμα, έπαιρνε τα χαρακτηριστικά τής αειπάρθενου Αθηνάς, επάνω στα ερείπια του Ναού τής Αθηνάς! …Γινόταν μια θηλυκή πανίσχυρη και πάνσοφος Στρατηγός, η οποία προστάτευε τους λαούς από τους εχθρούς τους! Ο Άγιος Γεώργιος γινόταν ένας νέος «Περσέας», που κάνει «άθλους», εξοντώνοντας τρομερά «θηρία»! Ο Ίδιος ο Χριστός εμφανιζόταν ως ένας νέος πανέμορφος και φωτεινός και «εωσφόρος» Απόλλωνας! Νέοι άγιοι πήραν τις θέσεις των παλιών ημίθεων και ηρώων κι ο κόσμος αυτό το αποδέχθηκε! …Η λατρεία παρέμενε η ίδια, οι γνώσεις προστατεύονταν κι απλά άλλαζαν τα ονόματα των πρωταγωνιστών! …Τα ονόματα «κάλυπταν», αλλά δεν κατέστρεφαν την «ουσία» των μύθων!
Όλα αυτά σταδιακά —και μέσα στους αιώνες— πέρασαν στη συνείδηση των ανθρώπων και έγιναν οι παραδόσεις τους! …Οι παραδόσεις τής νέας θρησκείας, οι οποίες είχαν τις βάσεις τους στους μύθους τής προηγούμενης, διατηρούσαν ατόφια τη Γνώση, έστω και καλυμμένη! Ό,τι έχει περάσει μέσα σ’ αυτές τις παραδόσεις των λαών ΔΕΝ είναι τυχαίο! …ΔΕΝ αποτελεί εφεύρημα των ανθρώπων, γιατί αυτού τού τύπου ανθρώπινα εφευρήματα ΔΕΝ επιβιώνουν μέσα στον χρόνο! Ό,τι με πείσμα διατηρούν οι άνθρωποι —ακόμα κι όταν οι συνθήκες είναι απόλυτα εχθρικές γι’ αυτά που πιστεύουν— έχει μέσα του Θεία Γνώση! …Έχει το «ψήγμα» των αρχαίων μύθων, οι οποίοι έχουν απίστευτη «αντίσταση» στη φθορά τού χρόνου! …Ένα «μαργαριτάρι» πανέμορφο, το οποίο «χτίζεται» επάνω σ’ ένα «ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ»! …Ένα πολύτιμο μαργαριτάρι, το οποίο εξωτερικά φαίνεται ομοιογενές, αλλά δεν είναι, γιατί απλούστατα ο σκληρός «πυρήνας» του είναι «δανεικός»! …Είναι αιώνιος και ΔΕΝ μπορεί ν’ αφαιρεθεί απ’ αυτό, χωρίς να καταστραφεί το ίδιο το «μαργαριτάρι»!
Ένας τέτοιος προσαρμοσμένος «μύθος» είναι και αυτός του «Αϊ-Βασίλη»! Εκατομμύρια παιδιά σ’ όλον τον κόσμο πιστεύουν σ’ αυτόν τον καλό Άγιο, ο οποίος μοιράζει δώρα μια συγκεκριμένη στιγμή του χρόνου και βέβαια μετά από ΚΡΙΣΗ για τα πεπραγμένα τους! Για εκατομμύρια ανθρώπων ο Αϊ-Βασίλης είναι η πρώτη τους, η πιο δυνατή και πιο αγνή «επαφή» με το Θείο, που συνδέεται με την έννοια της Υπόσχεσης! …Με το Θείο, το οποίο έχει μια τεράστια γενναιοδωρία, η οποία αφορά τους πάντες και όχι μόνον τους λίγους κι εκλεκτούς! …Με το Θείο, το οποίο ελέγχει το σωστό και το δίκαιο και προσφέρει ανιδιοτελώς ό,τι ακριβώς μπορεί να δώσει ξεχωριστή χαρά στον καθένα συγκεκριμένα και σε όλους μαζί! …Έχουν «επαφή» με το Δίκαιο Θείο, το οποίο ΔΕΝ ξεχωρίζει τα παιδιά ανάλογα με τη φυλή, το έθνος ή τη θρησκεία!
Οι γονείς όλους αυτούς τους αιώνες αναπαράγουν και συντηρούν αυτόν τον μύθο, εκμεταλλευόμενοι τα ένστικτα των παιδιών και τη λαχτάρα τους για δώρα, που θα κάνουν τη ζωή τους ομορφότερη …Την ανάγκη τους για μια αναπάντεχη χαρά, η οποία έρχεται μέσα από μια αναπάντεχη έκπληξη από την αναμενόμενη εμφάνιση μιας ανώτερης δύναμης! Ως μικροί θεοί οι ίδιοι για τα παιδιά τους, αισθάνονται κι αυτοί θεοί, όταν τούς δίνουν μια τόσο μεγάλη χαρά. Ακόμα και με το υστέρημά τους συντηρούν αυτήν την «επαφή»! …Παίρνουν και δίνουν χαρά! …Βλέπουν στα μάτια των παιδιών τους αυτό το οποίο και οι ίδιοι ένιωθαν ως ανάγκη όταν ήταν παιδιά …Ονειρεύονται κι αυτοί σαν παιδιά να έρθει και γι’ αυτούς ο Άγιος που θα τους λυτρώσει! Από αυτήν τη «σύνδεση» μικρών και μεγάλων —επάνω στην ίδια ανάγκη— αρχίζουμε ν’ αναζητούμε το «ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ» επάνω στο οποίο χτίστηκε το πανέμορφο και πολύτιμο χριστιανικό «μαργαριτάρι»!
Τι μας λέει το «παραμυθάκι» τού Αϊ-Βασίλη; …Μας περιγράφει έναν Άγιο, προφανώς πανίσχυρο, για να μπορέσει να ευεργετήσει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την κοινωνία με τα δώρα που αυτήν επιθυμεί και λαχταρά και ο οποίος για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα είναι «άφαντος»! …Έναν Άγιο ο οποίος διατηρεί ένα «εργαστήριο» παραγωγής δώρων, το οποίο όλοι γνωρίζουν ότι υπάρχει, αλλά κανένας δεν γνωρίζει πού αυτό βρίσκεται! …Έναν Άγιο υπόδειγμα συνέπειας, ο οποίος δοκιμάζει την υπομονή των ανθρώπων, αλλά έρχεται ΠΑΝΤΑ στο προκαθορισμένο «ραντεβού» με τους ανθρώπους για να ευεργετήσει τα παιδιά τους …Έναν Άγιο ο οποίος σχίζει το ουράνιο στερέωμα με ένα τρομερό άρμα, το οποίο το σέρνουν πολλά ελάφια! …Έναν Άγιο ο οποίος κινείται την κρύα χειμωνιάτικη νύχτα, χωρίς να γίνεται καν αντιληπτός απ’ αυτούς που τον περιμένουν με λαχτάρα!
Αυτός ο Άγιος είναι που θα «τρυπώσει» μέσα στα κλειδωμένα σπίτια των ανθρώπων από την μόνιμα ανοιχτή «καμινάδα»!!! …στην κυριολεξία «ουρανοκατέβατος»!!! …Ένας Άγιος ο οποίος μπορεί μεν να είναι γενναιόδωρος, αλλά η γενναιοδωρία του περνάει μέσα από ένα «φίλτρο» ΚΡΙΣΗΣ! Είναι γενναιόδωρος υπό προϋποθέσεις! Κρίνει και ευεργετεί! Κρίνει Δίκαια κι ανταμείβει τα παιδιά ΟΧΙ για την πίστη τους σ’ Αυτόν, αλλά για την ποιότητά τους ως άτομα!!! ΔΕΝ ευεργετεί τα παιδιά που απλά πιστεύουν σ’ Αυτόν, αλλά τα παιδιά που ήταν καλά και φιλόπονα στη διάρκεια του «χρόνου» που μεσολάβησε κατά την απουσία του! …Εάν ήταν υπάκουα στους γονείς τους …Εάν μελετούσαν τα μαθήματά τους για να γίνουν καλοί άνθρωποι και χρήσιμοι στην κοινωνία. Αυτά τα παιδιά ανταμείβονται, παίρνοντας τα δώρα που ονειρεύονταν και τα οποία ο Άγιος γνωρίζει ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ!
Όμως, η αποστολή αυτού του ήρωα των παιδιών δεν είναι και τόσο εύκολη! …Δεν είναι ένας απλός «μεταφορέας» δώρων! …Δεν είναι ένας καλοκάγαθος παππούλης, που, για να συμπληρώσει την πενιχρή του σύνταξη, παριστάνει τον «ντελιβερά» τού Θεού! …Με δεδομένη την παγκοσμιότητα της αποστολής Του και την τεράστια γενναιοδωρία Του, προφανώς είναι κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό. Στην πραγματικότητα είναι ένας ήρωας! …Είναι ο Υιός Τού Θεού! Δίνει πραγματική μάχη ως πραγματικός μυθικός ήρωας, για να εκτελέσει την αποστολή Του! Δίνει μάχη εναντίον των δικών Του εχθρών! Δίνει μάχη με τις πιο ισχυρές δυνάμεις τού Κάτω Κόσμου και άρα με κίνδυνο της ζωής Του! …Μάχη εναντίον των Καλικάντζαρων, που το αίμα Του «ποτίζει» τη φορεσιά Του και την κάνει κατακόκκινη! …Φορεσιά, που, όταν ο Πάναγνος βγαίνει από τον Οίκο τού Πατέρα Του, είναι κατάλευκη και η θυσία Του —ως «Αμνός τού Θεού»— κάνει αυτήν τη φορεσιά κατακόκκινη!
Αυτοί οι εχθρικοί κι επικίνδυνοι Καλικάντζαροι είναι που παίρνουν την ευθύνη τού αίματός Του! Είναι αυτοί οι οποίοι κατοικούν και κυριαρχούν στον Κάτω Κόσμο και την περίοδο που είναι να εμφανιστεί ο Άγιος ανεβαίνουν κι αυτοί στον Άνω Κόσμο, προσπαθώντας να Τον εμποδίσουν να δώσει χαρά στα παιδιά, κάνοντας τα ακριβώς αντίθετα απ’ Αυτόν! …Βδελυροί μαυροφορεμένοι Καλικάντζαροι, που, καθ’ όλη τη διάρκεια της απουσίας Του προσπαθούν να κόψουν το «Δένδρο τής Ζωής»! Αυτοί οι πονηροί Καλικάντζαροι μισούν τον Άγιο και ξεγελούν τα παιδιά, για να τους κλέψουν τα «δώρα»! Είναι άπληστοι, κακοί και ψεύτες! Με ψέματα επιχειρούν να διαβάλουν τον Άγιο στα παιδιά τις κρίσιμες στιγμές πριν την εμφάνισή Του! Προκαλούν διχόνοιες και προσπαθούν να τα φέρουν σε συγκρούσεις μεταξύ τους! …Μολύνουν το φαγητό τους! …Δηλητηριάζουν το νερό τους! …Κλέβουν τα παιχνίδια τους! Αυτοί οι απόλυτα αρνητικοί παράγοντες εγκαταλείπουν οριστικά τα σπίτια των ανθρώπων τα Θεοφάνια!!!…
…Όταν δηλαδή ο θριαμβευτής Άγιος έχει μοιράσει τα δώρα και η χαρά των παιδιών είναι τέλεια, αυτοί τιμωρούνται με τη μόνιμη επιστροφή τους στον δικό τους κόσμο! …Στον «Κάτω Κόσμο»! Αγιάζονται τα ύδατα και σφραγίζεται η «πόρτα» πίσω τους! Αυτόν τον Άγιο κάθε χρόνο τα παιδιά προσπαθούν να Τον «καλέσουν» με τα «κάλαντά» τους. Περιφέρονται σε ΟΛΑ τα σπίτια για να εισακουστούν, με την ελπίδα ότι θα φτάσουν και στον Κύριο του μεγάλου Οίκου! Αυτό το νόημα έχουν τα «κάλαντα»! …Είναι ένα «κάλεσμα» προς Αυτόν που μπορεί να τους ευεργετήσει, για να είναι η χαρά τους τέλεια …Να εκμεταλλευτούν τη «γέννησή» Του, για να ευεργετηθούν! …Να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα και να πάρουν τα δώρα τους!
Εάν αυτόν τον «ενδεδυμένο την πορφύρα» πανίσχυρο Άγιο περιμένουν κάθε χρόνο τα μικρά παιδιά να τα ευεργετήσει, τι ακριβώς περιμένουν τα μεγαλύτερα; Τι περιμένουν οι Χριστιανοί με βάση τις αρχές τής θρησκείας τους; …Περιμένουν την Επιστροφή τού Κυρίου …Του Κυρίου, ο οποίος εμφανίστηκε μπροστά τους φτωχός και ταπεινός, αλλά τους ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ότι θα ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Υπέρλαμπρος και Πανίσχυρος, για να τους «σώσει» με μια τεράστια Ευεργεσία! …Του Κυρίου, ο οποίος πρέπει να νικήσει τις δυνάμεις τού Κάτω Κόσμου και να επιστρέψει θριαμβευτής, για να ολοκληρώσει το έργο Του …Του Κυρίου, ο οποίος —όπως μας ενημέρωσε με την παραβολή των παρθένων—, θα δοκιμάσει την υπομονή και την πίστη των ανθρώπων και θα έρθει μέσα στο σκοτάδι —λίγο πριν την «αυγή»—! …Του Κυρίου, ο οποίος —προφανώς— θα έχει ν’ αντιμετωπίσει κι Αυτός τούς δικούς Του «Καλικάντζαρους», οι οποίοι θίγονται από την Επιστροφή Του!
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο εδώ.
Ακολουθήστε μας και στο Google news