Εκεί όπου η ιστορία ζωντανεύει και η κληρονομιά της ελευθερίας επιμένει!
Η 25η Μαρτίου είναι κάτι περισσότερο από μια εθνική εορτή για την Ελλάδα: συνιστά έκφραση ζωντανής ιστορίας, πνευματικής κληρονομιάς και αδιάκοπης λαχτάρας για ελευθερία. Η ημέρα σηματοδοτεί την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, όταν ο ελληνικός λαός, ύστερα από σχεδόν 400 χρόνια υπό οθωμανική κυριαρχία και κατοχή, ξεσηκώθηκε για να ανακτήσει όχι μόνο τη γη του, αλλά και την ταυτότητά του, την αξιοπρέπειά του και τη θέση του στην ιστορία.
- Από την Elena Angelina Figenschau, Oslo
Στην Ελλάδα, η ελευθερία δεν νοείται μόνο ως πολιτική κατάσταση, αλλά ως κάτι βαθιά ανθρώπινο και υπαρξιακό. Πηγάζει από έναν πολιτισμό διαμορφωμένο μέσα σε χιλιετίες – από τη φιλοσοφία της αρχαιότητας και την ιδέα της δημοκρατίας έως τη χριστιανική παράδοση που τονίζει την έμφυτη αξία του ανθρώπου. Αυτή η κληρονομιά δεν είναι στατική· συνεχίζει να ζει μέσα στη γλώσσα, την πίστη, την τέχνη και τους ίδιους τους ανθρώπους. Γι’ αυτό ακριβώς η διατήρηση του πολιτισμού δεν αποτελεί ζήτημα νοσταλγίας αλλά επιβίωσης. Όταν ένας πολιτισμός αποδυναμώνεται, κλονίζεται επίσης και η ικανότητα ενός λαού να κατανοεί τον εαυτό του και την ελευθερία του.
Ως δημοσιογράφος είχα τη μεγάλη τιμή να προσκληθώ από τον Πρέσβη της Ελλάδας στο Όσλο, Ευθύμιο Χαρλαύτη, να συμμετάσχω στη φετινή εκδήλωση εορτασμού του 1821. Στους επιβλητικούς χώρους του Μουσείου Vigeland στο Όσλο, η ιστορία ζωντάνεψε – όχι ως κάτι μακρινό, αλλά ως ισχυρή δύναμη που εξακολουθεί να διαμορφώνει το παρόν. Μέσα από τις ομιλίες, τη μουσική πανδαισία αλλά και τις συναντήσεις με διακεκριμένους καλεσμένους, κατέστη σαφές ότι η ελληνική εμπειρία δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν, αλλά αποτελεί ζωντανό και οικουμενικό κειμήλιο της κοινής μας ευρωπαϊκής συνείδησης.
Παρά τη γεωγραφική απόδρασή τους, η Ελλάδα και η Νορβηγία μοιράζονται θεμελιώδεις αξίες: την πίστη στη δημοκρατία, τον σεβασμό στην αξία του ανθρώπου και τη δέσμευση στο κράτος δικαίου. Η Ελλάδα, ωστόσο, μας υπενθυμίζει και κάτι βαθύτερο: ότι αυτές οι αξίες δεν μπορούν να θεωρούνται δεδομένες. Οφείλουν να εδραιώνονται μέσα στον πολιτισμό, την ιστορία και τη συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε.
Η μετοχή σε αυτήν την εορτή είναι μια έντονη και προσωπική εμπειρία. Η ζεστασιά του ελληνικού λαού, η φιλοξενία των Ελλήνων και η ακλόνητη σχέση τους με την ιστορία, αφήνουν ανεξίτηλη εντύπωση. Σε τέτοιες συναντήσεις κατανοεί κανείς ότι ο πολιτισμός μιας χώρας κι ενός λαού δεν είναι μόνο η κληρονομιά τους – αλλά η ψυχή τους, αυτό που δίνει νόημα στην ελευθερία και κατεύθυνση στο μέλλον.
Πηγή: document.no
