Η σημερινή συνάντηση στο Βερολίνο, υπό την πρωτοβουλία του Καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, είχε σαφή στόχο, την εναρμόνιση της ευρωπαϊκής και ουκρανικής στάσης πριν από την κρίσιμη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αλάσκα, την ερχόμενη Παρασκευή.
Παρότι ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν θα παρευρεθεί στις αμερικανορωσικές διαπραγματεύσεις, η σημερινή διαβούλευση επιδίωξε να εξασφαλίσει ότι η φωνή και οι θέσεις της Ουκρανίας θα ενσωματωθούν σε μια ενιαία διατλαντική στρατηγική.
Ο Μερτς και ο Ζελένσκι διαμόρφωσαν πέντε βασικά σημεία:
- Η Ουκρανία πρέπει να έχει ρόλο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στο μέλλον
- Η κατάπαυση του πυρός να αποτελέσει αφετηρία κάθε ειρηνευτικής πρωτοβουλίας
- Οι εδαφικές διαπραγματεύσεις να γίνουν στη βάση της τρέχουσας γραμμής επαφής, χωρίς νομική αναγνώριση της ρωσικής κατοχής
- Η ασφάλεια του Κιέβου να ενισχυθεί με ισχυρές εγγυήσεις και διατήρηση των στρατιωτικών δυνατοτήτων
- Οι συνομιλίες να ενταχθούν σε μια ευρύτερη, συντονισμένη διατλαντική πολιτική.
Παρά την απουσία συγκεκριμένων δεσμεύσεων ασφαλείας από τον Τραμπ, ο Μερτς δήλωσε ότι ο Αμερικανός πρώην πρόεδρος συμμερίζεται σε μεγάλο βαθμό την κοινή αυτή προσέγγιση. Η γερμανική πλευρά υπενθύμισε τη δική της συμβολή, άνω των 40 δισ. ευρώ σε στρατιωτική βοήθεια και 18 πακέτα ευρωπαϊκών κυρώσεων, ενώ ο Ζελένσκι επανέλαβε ότι δεν τίθεται θέμα συνταγματικής υποχώρησης από το Ντονμπάς, κατηγορώντας τον Πούτιν πως επιδιώκει πλήρη κατοχή και όχι ειρήνη.
Γεωπολιτικά, η συνάντηση υπογραμμίζει δύο κρίσιμες διαστάσεις:
-
Τον ευρωπαϊκό ρόλο ως ισχυρού συνομιλητή που επιχειρεί να διαμορφώσει το πλαίσιο πριν την αμερικανορωσική διαπραγμάτευση, αποφεύγοντας να μείνει στο περιθώριο.
-
Την προσπάθεια του Κιέβου να κατοχυρώσει την παρουσία του στον διάλογο για το μέλλον του, παρά την απουσία του από την επικείμενη συνάντηση κορυφής.
Η Αλάσκα γίνεται έτσι όχι απλώς τόπος συνάντησης Τραμπ–Πούτιν, αλλά ένα πεδίο όπου θα δοκιμαστεί η αντοχή και η συνοχή της Δύσης απέναντι στη ρωσική στρατηγική. Αν η Μόσχα δεν δείξει πρόθεση συμβιβασμού, η συμφωνημένη θέση Ευρωπαίων και Ουκρανών είναι σαφής, περισσότερη πίεση, πολιτική και οικονομική, έως ότου η ειρήνη επιβληθεί στο τραπέζι.
