Η Εκκλησία μας, στις 12 Αυγούστου, τιμά τη μνήμη των Αγίων Φωτίου και Ανικήτου, οι οποίοι ήταν θείος και ανιψιός και κατάγονταν από τη Νικομήδεια.
Όταν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός αποφάσισε να εξαπολύσει διωγμό εναντίον των χριστιανών, μίλησε ενώπιον της Συγκλήτου με προσβλητικά και υβριστικά λόγια εναντίον τους. Παρών ήταν και ο Ανίκητος, ο οποίος, αντί να φοβηθεί, στάθηκε με θάρρος και δήλωσε δημόσια ότι είναι χριστιανός. Με σταθερή φωνή είπε στον αυτοκράτορα:
«Βασιλιά, κάνεις λάθος αν νομίζεις ότι με τους διωγμούς θα πετύχεις τους άδικους σκοπούς σου. Οι χριστιανοί είναι το πιο υγιές κομμάτι της αυτοκρατορίας και θα ήταν παράλογο να πιστεύουν στα είδωλα. Ό,τι κι αν κάνεις, εσύ θα χάσεις, ενώ εκείνοι θα δοξαστούν ως μάρτυρες».
Οργισμένος ο Διοκλητιανός διέταξε να ρίξουν τον Ανίκητο σε ένα άγριο λιοντάρι. Ωστόσο, το ζώο ηρέμησε και δεν τον πείραξε. Αμέσως μετά, ένας δυνατός σεισμός κατέστρεψε πολλά ειδωλολατρικά αγάλματα.
Κατόπιν, ο Ανίκητος τοποθετήθηκε σε βασανιστικό τροχό με αναμμένη φωτιά από κάτω, αλλά ο τροχός σταμάτησε και η φωτιά έσβησε θαυματουργικά. Τότε ο ανιψιός του, Φώτιος, έσπευσε και τον αγκάλιασε. Βλέποντας αυτό, οι ειδωλολάτρες συνέλαβαν και τους δύο και τους έκλεισαν στο λουτρό του Αντωνίου. Εκεί, αφού θέρμαναν υπερβολικά το νερό, οι δύο άγιοι παρέδωσαν με γενναιότητα την ψυχή τους στον Θεό, λαμβάνοντας το στέφανο του μαρτυρίου.
