Του Βασίλη Καπράλου
Αμνησία
Δέκα φορές, θα σου γελάσω.
Δέκα φορές, δε θα σε προσπεράσω.
Δέκα φορές, τον εαυτό μου θα στον δώσω.
Δέκα φορές το βράδυ, πόρτα, δε θα την κλειδώσω.
Δέκα φορές, θα σ’ αγαπήσω.
Δέκα φορές, εγωισμό θ’ αφήσω πίσω.
Δέκα φορές σε πιάτο την απόρριψή σου,
τροφή θα αφήσω, στην επόμενη…
Όχι για ένα άγγιγμα.
Όχι για ένα νεύμα.
Όχι για μιαν υπόσχεση.
Μα για ένα άγριο στην ομορφιά λουλούδι.
Που μάτι δεν του κέντρισε το χνούδι.
Που σπάνια βρίσκεται, ελεύθερο στη φύση.
Για ένα χαμόγελο, αβίαστο, ν’ ανθίσει!
*Από το βιβλίο Σειρήνες