Γράφει ο *π. Κωνσταντίνος Λαγός
Χθες, στον περίπατο που έκανα, συνάντησα ένα όμορφο πορτοκαλί λουλούδι. Το κοίταξα από πιο κοντά και είδα πως ήταν στενοχωρημένο.
“Γιατί είσαι έτσι λυπημένο;” το ρώτησα.
“Να, η βροχή που έπεσε με δρόσισε αλλά κράτησε τόσο λίγο” μου απάντησε.
Του χαμογέλασα.
Καταλάβαινα ακριβώς πως ένιωθε. Κοίταξα τον ουρανό. Είχε λίγα σύννεφα να κρύβουν που και που τον ήλιο και να επιτρέπουν στη γη να δροσιστεί.
Έσκυψα και μίλησα στο λουλούδι ξανά.
“Ξέρεις, η σύντομη βροχή σε δρόσισε. Η πολλή θα σε έπνιγε”.
Το σκέφτηκε λίγο. Μετά στράφηκε στο μέρος μου.
Κάτι ετοιμάστηκε να απαντήσει μα έπνιξε την απάντησή του. Άφησε μόνο έναν ευωδιαστό αναστεναγμό και μου ευχήθηκε καλό δρόμο…
