Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Η ζωη ενας ανεμος αλλοτε ηρεμος και αλλοτε θεριος. Εγώ, ένα δέντρο… ένας κορμός να βιώνει ανάμεσα στα φυτώρια με την τροφή του ηλίου, με της βροχής.
Και ερχονται ανεμοι να με διαταραξουν χωρις λογο… απροσδοκητες συνθηκες προκαλωντας άνεμοι αλλαγής, αντίθεσης, πειρασμού και σύγκρουσης.
Ερχονται οι καταδίκες και οι συνεπειες που οδηγουν σε καταστροφες… σε κατι που θα αποδεχτει βιαιο. Υπάρχει πιθανότητα τιμωρίας… υπάρχει και διόρθωσης… εξαρτάται από τις ριπές του ανέμου.
Τιμωρία για ποιον… ;
Για αυτόν που προκάλεσε το αδικαιολόγητο πόνο και την εκδίκηση προς εμένα…;
Και σαν ηρεμήσουν οι άνεμοι επανέρχονται στο φως η λύτρωση και το έλεος όπου με δυναμώνει και στέκομαι ξανά. Θαυματουργικά ενας πνευματικος άνεμος με τοποθετει στο μονοπατι της συναισθηματική υγείας και θεραπείας οπου καλλιεργει την ανάπτυξη και την εμπιστοσύνη. Είναι μια πραγματικη ευημερία και ευλογία που πρέπει να τη ζήσεις… να την εκτιμήσεις.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
