Σε ηλικία 99 ετών πέθανε Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η διακεκριμένη Ελληνίδα βυζαντινολόγος και ακαδημαϊκός διεθνούς κύρους.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, γεννημένη στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926, είναι μία από τις πιο αναγνωρισμένες Ελληνίδες ιστορικούς και βυζαντινολόγους, με σημαντική ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στη Σορβόννη και σε διεθνή πανεπιστήμια και οργανισμούς. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην ιστορία της Σορβόννης και έχει λάβει πλήθος διακρίσεων και τιμητικών θέσεων σε επιστημονικούς θεσμούς παγκοσμίως.
Ένας αιώνας ζωής και πνευματικής ακτινοβολίας σφραγίζει τη διαδρομή της Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, της σπουδαίας ιστορικού που ανέδειξε το Βυζάντιο ως ζωντανό πυρήνα πολιτικής σκέψης, κοινωνικής οργάνωσης και πολιτισμικής συνέχειας της Ευρώπης. Στη Γαλλία, όπου εγκαταστάθηκε μετά τον πόλεμο, γνώρισε και τον σύζυγό της Ζακ Αρβελέρ, αξιωματικό του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη. Από το 1967 δίδαξε στη Σορβόννη και έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τα ανώτατα αξιώματα του ιστορικού πανεπιστημίου, κορυφώνοντας τη διαδρομή της με την εκλογή της ως πρύτανης το 1976.
Η διεθνής της παρουσία ξεπέρασε τα όρια της ακαδημαϊκής έρευνας. Συμμετείχε ενεργά σε κορυφαίους θεσμούς, από την UNESCO και το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού έως το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, γεφυρώνοντας την Ιστορία με τον σύγχρονο πολιτισμό. Το συγγραφικό της έργο, πολυμεταφρασμένο και διαχρονικό, επανατοποθέτησε τον ρόλο του Βυζαντίου στην ευρωπαϊκή ιστορική συνείδηση. Στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο «Από μένα αυτά…», μίλησε με ειλικρίνεια για τη μνήμη, την πατρίδα, την ελληνική συνέχεια και τα μεγάλα ζητήματα του καιρού της. Όπως είχε πει, πατρίδα δεν είναι μόνο ο τόπος, αλλά το «εμείς» και η συγκίνηση. Η παρακαταθήκη της, όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, είναι τέτοια ώστε «η ιστορία του Βυζαντίου να μετριέται πριν και μετά την Ελένη».
