Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προβάλλει την Ελλάδα ως «πρότυπο δημοσιονομικής υγείας» με πραγματικά πλεονάσματα, σε αντίθεση με τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Στην πράξη, όμως, αυτά τα πλεονάσματα προέρχονται κυρίως από:
-
την υπερφορολόγηση μέσω ΦΠΑ που πλήττει τη λαϊκή κατανάλωση,
-
τον πληθωρισμό που αυξάνει τεχνητά τα έσοδα,
-
και ένα φουσκωμένο ονομαστικό ΑΕΠ που αντανακλά ακρίβεια, όχι ανάπτυξη.
Ενδεικτικά, τα έσοδα από ΦΠΑ εκτοξεύτηκαν:
- από €17,4 δισ. το 2021 (9,4% του ΑΕΠ)
- σε εκτιμώμενα €27,3 δισ. το 2025 (11,1% του ΑΕΠ),
- όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι μόλις 7,5%.
Χρέος
Ας πιάσουμε και τα «μεγάλα νούμερα» που η Κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει κάτω από το χαλί:
Χρέος/ΑΕΠ:
- Γαλλία: 115%
- Ελλάδα: 150% (και αυτό χωρίς τα repos και τις εγγυήσεις των funds στον “Ηρακλή”)
Όταν προσθέσεις:
- τα repos (δηλαδή τα βραχυπρόθεσμα δανεικά του Δημοσίου από φορείς του ίδιου του Δημοσίου),
- τις κρατικές εγγυήσεις στα funds που αγόρασαν κόκκινα δάνεια μέσω του προγράμματος “Ηρακλής”,
το πραγματικό χρέος ξεπερνάτο 190% τουΑΕΠ. Και το ΑΕΠ αυτό είναι φουσκωμένο από την ακρίβεια, όχι από πραγματική παραγωγή ή εισοδηματική άνοδο.
Ποια ανάπτυξη?
Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη μιλά για πλεονάσματα και φοροελαφρύνσεις, ενώ:
- Οι νέοι μεταναστεύουν.
- Η δημόσια υγεία καταρρέει.
- Τα νοικοκυριά πνίγονται σε έναν φαύλο κύκλο ακρίβειας, στασιμότητας και υπερφορολόγησης.
Αυτή δεν είναι ανάπτυξη. Είναι η ψευδαίσθηση στατιστικής προόδου, πάνω σε μια πραγματικότητα κοινωνικής διάλυσης.
Κατηγορεί τη Γαλλία που έχει μικρότερο χρέος/ΑΕΠ. Κρύβει το πραγματικό ελληνικό χρέος κάτω από χαρτιά και δημιουργική λογιστική.
Αυτοθαυμάζεται για «πραγματικά πλεονάσματα» που προκύπτουν όχι από πρόοδο, αλλά από την αφαίμαξη της κοινωνίας μέσω ΦΠΑ και ακρίβειας.
Η πολιτική αλλαγή δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη.
Δεν αρκεί να γελάμε με το αφήγημα της κυβέρνησης. Χρειάζεται πολιτική ανατροπή. Ο λαός δεν μπορεί να συνεχίσει να πληρώνει με αίμα την «ευχάριστη θέση» στην οποία, δήθεν, βρίσκεται το Κράτος.
Γιατί το κράτος δεν είναι οι αριθμοί των δελτίων τύπου της κυβέρνησης. Το κράτος είναι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι, οι μικρομεσαίοι. Κι αυτοί δεν είναι καθόλου στην ευχάριστη θέση.
Για ποια πραγματικά πλεονάσματα καυχιέται ο Πρωθυπουργός?
Το τελευταίο παραμύθι της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι τόσο χοντροκομμένο που μόνο η αλαζονεία της εξουσίας μπορεί να το εξηγήσει. Με αφορμή τη συζήτηση για το δημόσιο χρέος της Γαλλίας και τις υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης, η Νέα Δημοκρατία πανηγυρίζει ότι «εμείς είμαστε καλά, το πρόβλημα πλέον το έχει η Γαλλία και η Γερμανία».
Μια Ελλάδα υπόδειγμα δημοσιονομικής υγείας, υποτίθεται. Μόνο που τα νούμερα και η πραγματικότητα λένε μια τελείως διαφορετική ιστορία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαφημίζει την Ελλάδα ”πρότυπο”. Μία χώρα που «παράγει πραγματικά πλεονάσματα» και είναι σε θέση να αυξήσει δαπάνες σε Υγεία και Παιδεία και να μειώσει φόρους, την ώρα που η υπόλοιπη Ευρώπη, λέει, σφίγγει το ζωνάρι.
Δεν είναι επιτυχία, είναι κοινωνική αφαίμαξη.
*Η Ιωάννα Λιούτα είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια
