Γράφει ο Σαρδόνιος
Από το 2016 που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, το χρέος του κόμματος εκτοξεύτηκε από 239 εκατ. σε 541,9 εκατ. ευρώ.
Όχι, δεν πρόκειται για «μικρή αύξηση» μιλάμε για υπερδιπλασιασμό.
Κι εδώ μπαίνει το καυτό ερώτημα:
Αν δεν μπορείς να βάλεις τάξη στα οικονομικά του ίδιου σου του κόμματος, πώς ακριβώς θα “σώσεις” μια χώρα;
Και σαν να μην έφτανε η οικονομική ασυδοσία, έχουμε τα σκάνδαλα που σκάνε το ένα μετά το άλλο:
κατηγορίες για εγκληματική οργάνωση, αγωγές και έρευνες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, νέα στοιχεία που βγαίνουν κάθε εβδομάδα για διαπλοκή, πύργους και deals-σκιές, και μια πολιτική σαπίλα που πλέον ολόκληρος ο ευρωπαϊκός Τύπος καταγράφει και καταλογίζει ανοιχτά στον Μητσοτάκη και την «κυβέρνηση των αχρήστων».
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η χώρα σύρεται σε μια εξωτερική πολιτική «διπλωματίας selfie», με χαμόγελα στις κάμερες και μηδενική ουσία. Το αποτέλεσμα; Απώλεια κύρους και γεωπολιτική υποβάθμιση.
Η Ελλάδα παρακολουθεί αδρανής την Τουρκία να σφίγγει τον κλοιό γύρω από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να σχεδιάζει το ενεργειακό της μέλλον εις βάρος του δικού μας, την ώρα που εμείς βυθιζόμαστε σε εσωτερική ανικανότητα και επικοινωνιακές φούσκες.
Η οικονομική και πολιτική διαχείριση κρίνεται στην πράξη. Και όταν η πράξη δείχνει διόγκωση χρέους, σκάνδαλα, συγκάλυψη, διεθνή ανυποληψία και στρατηγική ανεπάρκεια, η ανησυχία δεν είναι μόνο για ανικανότητα… αλλά για επικινδυνότητα.
Γιατί το χρέος ενός κόμματος το πληρώνει το κόμμα. Το χρέος όμως ενός κράτους… το πληρώνουν οι πολίτες.
Ερώτηση προς σκέψη:
Θα αφήσουμε έναν άνθρωπο που δεν μπόρεσε να νοικοκυρέψει το ίδιο του το σπίτι, να συνεχίσει να χτίζει… παλάτια στην άμμο για το έθνος;
