Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Επιτάφιος
Χριστέ μου, απαρηγόρητα προσκυνώ το τάφο σου, στα μαύρα ντυμένη, δίπλα στη μάνα σου με μάτια δακρυσμένα κι λυπημένη. Στα γόνατα μου παρακάλεσα με φλυγμούς να μη σε καθηλώσουν στο τίμιο ξύλο, να πονάς από κεντήματα καρφιών κι από βλασφημία. Να βλέπω να διψάς για νερό, και οι άθεοι κοροϊδεύοντας να σου δίνουν ξύδι με τόση οδύνη.
Να βλέπω το σώμα σου να στάζει ιδρώτα, θλίψη και αίμα… για όλων των ανθρωπινων αμαρτιών. Ο Ιούδας είναι εκείνος που έγινε προδότης για τριάντα αργύρια. Εκείνος έπρεπε να καταδικαστεί για το αδικαιολόγητο έγκλημα που κανενα καθεστώς και κρατος ανέχεται ούτε ο ουράνιος πατέρας.
Και μολις πριν λίγο φτάσαμε στη ταφή σου με αναμμένα κεριά για την μέγιστη απώλεια μας για Σένα… με μια κρυμμένη ελπίδα της Αναστασης το Φως να νικήσει το σκοτάδι.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.