Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Πώς μπορεί κανείς να ορίσει τον πόνο όταν πρόκειται για την αγάπη και για την στέρηση της σκόπιμα ή όχι;
Όταν το σκέφτομαι
αυτό, μου φέρνει
Ένα αμίλητο καημό
Ένα μεγάλο πόνο…
να σκέφτεσαι κάποιον που αγαπάς, κάποιον που θέλεις να του μιλήσεις… να σε αγκαλιάσει, και να μην μπορείς να το κάνεις
Να ζεις τις ώρες με κομμένη την ανάσα
Να υπομένεις την οδύνη και την ανάγκη για την ανθρώπινη επαφή, που χάθηκε για ανεξήγητους λόγους και αφορμές
Και σ άφησε να κλαις.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
