Γράφει η *Ιωάννα Λιούτα
Την ώρα που ο απλός πολίτης, ο επαγγελματίας και ο συνταξιούχος κυνηγιούνται για το παραμικρό ευρώ κάτω από το βάρος της ακρίβειας, η κυβέρνηση χαρίζει προκλητικά 6,35 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως σε offshore εταιρείες, ναυτιλιακές και μεγάλα εταιρικά σχήματα μέσω του Ειδικού Φόρου Ακινήτων (ΕΦΑ).
Ένας φόρος που υποτίθεται ότι θεσπίστηκε με συντελεστή 15% για να χτυπήσει την ανωνυμία των εξωχώριων (offshore) εταιρειών, έχει ναρκοθετηθεί από ένα απέραντο πλέγμα «παραθυρακίων» και εξαιρέσεων.
Αποτέλεσμα;
Σχεδόν κανένας από τους “μεγάλους” δεν πληρώνει δεκάρα για τα ακίνητά του στην Ελλάδα. Για να καταλάβουμε τη σύγκριση των μεγεθών: 6,35 δισ. € είναι το ετήσιο «δώρο» του ΕΦΑ στις offshore και τις μεγάλες οντότητες.
Το ποσό αυτό είναι μεγαλύτερο από το αφορολόγητο όλων των επιχειρήσεων της χώρας (5,9 δισ. €).
Είναι σχεδόν διπλάσιο από το αφορολόγητο όριο όλων των φυσικών προσώπων της Ελλάδας (3,92 δισ. €)!
Συνολικά, στην Ελλάδα λειτουργεί ένα κλειστό πάρτι 1.236 φοροαπαλλαγών που στερεί από τα δημόσια ταμεία το αδιανόητο ποσό των 22,88 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Με ποιο ηθικό και κοινωνικό δικαίωμα η πολιτική ηγεσία επικαλείται «δημοσιονομικές αντοχές» όταν πρόκειται να στηρίξει τους χαμηλοσυνταξιούχους, τις μονογονεϊκές οικογένειες και τους ευάλωτους, την ίδια ώρα που κάνει τα στραβά μάτια μπροστά σε αυτή τη θεσμοθετημένη ασυλία;
Πώς ανέχεται να στερεί τα ψίχουλα από αυτούς που έχουν ανάγκη, επιτρέποντας σε ανώνυμα κεφάλαια και offshore να κρατούν τις επαύλεις τους στο απυρόβλητο;
Η φορολογική δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.