e-enimerosi

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Καθώς σου γράφω το τελευταίο μου σημείωμα, ο άνεμος θα παίρνει κάθε γράμμα, κάθε λέξη και θα τη φέρνει

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος 1. Το Σχέδιο Χτυπούν το τζάμι πουλιά της νύχτας. Έρημοι επιβάτες σε δρόμους παγωμένους. Στρώνω για να ζεσταθούν τ’ άστρα·

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Τελειώνει το ταξίδι Η ιστορία αγάπης, αν και σύντομη, είχε ιδιαίτερες στιγμές… Έκανε στάσεις, όπως το λεωφορείο για αποβίβαση,

Γράφει η Σοφία Χρήσταινα Ξύπνησα με μια πικρία. Να δεις που με αυτήν κοιμήθηκα και δεν το κατάλαβα. Όνειρα βίας ξενύχτησαν μαζί μου,

Γράφει η Βάσω Σίδη (Ψυχής Ανάταση – Δοκίμια) Αξίζεις – Μιλώντας για την αυτοαξία Σταμάτα να τρέχεις. Αν γυρίσεις πίσω το χρόνο και κοιτάξεις το

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Κοιμάμαι και ξυπνάω (το πρώτο ποίημα από μια ενότητα ποιημάτων με τίτλο «Ονειρογραφήματα») Κάθε φορά που κοιμάμαι, ξυπνάω σε έναν

Γράφει η Βάσω Σίδη (Ψυχής Ανάταση – Δοκίμια) «Σ’ αυτή τη δύσκολη εποχή που οι αξίες καταρρέουν, πώς να κρατήσει κανείς την ελπίδα;»

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Σύγχρονη Αφροδίτη του Αιγαίου, μας μαγεύεις με την ωραιότητα σου… καλλονή του χτες, σαγηνεύεις το σύμπαν και μας θυμίζεις

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ό,τι δεν σου είπα, το πώς βρήκα το θάρρος να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, να αντιδράσω κατάλληλα και να

Του Βασίλη Καπράλου   Στη γειτονιά μας βρέχει. Βρέχει πολύ, στη γειτονιά. Ίσως, να βρέχει και πιο πέρα. Ίσως, να έχουνε, μιαν άλλη μέρα.

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Κατέβηκε απ’ το λεωφορείο, ξαφνικά την είδε! Έφυγε! Έμοιαζε μ’ όραμα, με κάτι μακρινό! Μια γυναίκα! Μια γυναίκα

Γράφει η *Μαίρη Μάκρα (Σύνδεση με το θέμα: Εδώ κλείνει ένας μεγάλος κύκλος ζωής! Χάσαμε πολλά! Πήραμε πολλά! Κρατάμε όσα μας στήριξαν και μας

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Καμμία κακία δεν κρατώ για κανένα παρά μόνο μια πληγή. Περνούσα από το παλιό μας το στέκι και είπα

Γράφει ο Μπάμπης Κοιλιάρης ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ Το καλοκαίρι στο χωριό είχε τη δική το χάρη.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Καθώς πέφτει η νύχτα και οι αποχρώσεις του σκούρου μπλε καλύπτουν τον ουρανό, τη θάλασσα και το φεγγάρι, ο

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Στον χορό των χρωμάτων έκλεψα το πινέλο και τα χρώματα μιας μικρής αφηρημένης, είπα να ζωγραφίσω τη ζωή έτσι όπως

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Η γλώσσα πικράθηκε Η καρδιά ράγισε στο γέλιο του λόγου. Η καρδιά μάτωσε η γλώσσα σχίστηκε στα δυο. Η

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Μου αρέσει πολύ εδώ. Μου θυμίζει τα πρώιμα βράδια στο όμορφο λιμάνι της Σμύρνης… σου μιλώ ειδικά για τη

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Προτιμώ να χορεύω τη ζωή παρά να τη περπατώ. Στο περπάτημα εύκολα σκοντάφτω. Ο ρυθμός της μουσικής είναι της

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ο καμβάς του νου Όλα μου είναι μια ζωγραφιά με διάσπαρτες πινελιές όπου ο διάσπαρτος νους μου είναι αναμειγμένος,

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Απέναντι ακτή Πονάει η αγάπη, πονάει, και μαζί της, η καρδιά. Κι όμως, θέλω να μείνεις πλάι μου, να

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ψυχή και στέγη σε αναζήτηση Μόνος και άφραγκος, περιπλανιέσαι στους δρόμους τα μεσάνυχτα να βρεις καταφύγιο, Ένα ατελείωτο σκοτάδι

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Σ αυτό το απέραντο κόσμο… Σε αυτόν τον απέραντο κόσμο… ζει μια περιπλανώμενη ψυχή… τόσο ταπεινή και αδύναμη, πάντα

Γράφει η *Μαίρη Μάκρα 30η συνέχεια (Σύνδεση με το θέμα:” Τον Ιούδα τον Ισκαριώτη τον αντάμωσα πολλές φορές στη ζωή μου. Έμοιαζε πάντα

Γράφει ο Μπάμπης Κοιλιάρης Χριστούγεννα στο χωριό ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ Τελευταίες μέρες στο σχολειό. Πέντε,

Του Βασίλη Καπράλου Ζωντανοί νεκροί Νυχτερινή επίσκεψη, σ’ ένα νεκροταφείο. Η ώρα, θα ΄τανε δε θα ΄ταν, δύο. Την ησυχία και το φόβο του

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Στρατώνας Ένας στρατώνας στο κέντρο της πόλης αχνοφέγγει! Οι στρατιώτες ξαπλωμένοι βαριανασαίνουν! Ένας θάλαμος γκριζοπράσινος με μια σόμπα στη

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Όμορφο πλάσμα… Μπορώ να δω την αλήθεια σου, να σε νιώσω… να σε διαβάσω και να κοιτάξω τα μάτια

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Είσαι εκεί όπου τελειώνουν οι χάρτες και αρχίζουν οι σιωπές Όχι σημείο, όχι κατεύθυνση μια αίσθηση που δεν εξηγείται, μόνο

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Σπίθα που άντεξε τον χρόνο… Εκεί που η οικειότητα του χτες συναντά την αλήθεια του σήμερα Μια ανάμνηση παλιά,

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Κάθε μέρα, σχεδόν μηχανικά πια, ακούμε για ένα ακόμη τροχαίο. Ένα ακόμη όνομα που προστίθεται σε μια λίστα που δεν

Among the most important contemporary Greek poetic voices, Panagiotis Tzanatatos stands out as a rare literary presence whose work combines emotional intensity, philosophical

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Απόφαση ελεύθερης εξορίας Πήρα την απόφαση να φύγω, να αφήσω πίσω όλα όσα αγαπούσα και πόνεσα σαν να μην

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Άθικτη ισχυρή γυναίκα Θεωρήθηκα δυνατή από την γέννα μου. Όμως συμπέραναν λάθος. Έγινα δυνατή… άλλη επιλογή δεν είχα. Νύχτες

Γράφει η *Μαίρη Μάκρα 13η συνέχεια (Σύνδεση με το προηγούμενο:” Ακούστε ολόκληρη την αλήθεια και μην τολμήσει κανείς να με διακόψει!”, είπε αποφασιστικά

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ο χορός του απείρου Στο ταξίδι μου αυτό, του ονείρου μου, θα ‘μαστε οι δυό μας, μέρα ξαστεριά, να

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Το κατάστιχο της αθωότητας Θυμάμαι  τότε που τα μάτια μας ήταν ο μόνος καθρέφτης του κόσμου και η αθωότητα ένα

Γράφει ο Σίμος Ιωσηφίδης Ξεμπλέκοντας τα κέρατα του ταράνδου, τούτη την περίοδο, σκέφτομαι τα ακόλουθα. Ο ήλιος την Άνοιξη σφυροκοπά ανηλεώς. Καθόμαστε στο

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Τα χρωστούμενα της ζωής Η ζωή είναι περίεργη… Δεν ξέρω… ίσως κάποια στιγμή να σου επιστρέψει κάτι που σου στέρησε

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Υψωθήτω Άγιας κατάνυξης η ώρα, ευλογημένο Δειλινό, του χρόνου του νεκρού η ώρα θα σημάνει. Του χρόνου του

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Ο Αριστερός μικροαστισμός μια ιστορική τερατογένεση. Από τα οράματα στις καριέρες Ας συνεννοηθούμε για να μην παρεξηγηθούμε: «Η πολιτική απαιτεί έναν

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Ξεκίνημα Ξεκινήσαμε πρώτα εμείς. Εμείς οι νέοι. Ξάφνου η φύση άνθισε, το τοπίο άλλαξε. Κόντρα στον κρύο αγέρα

Γράφει η *Μαίρη Μάκρα 29η συνέχεια (Σύνδεση με το θέμα: Μικρά κεφάλαια ζωής, που τα παραμερίζουμε στις αναμνήσεις μας. Κι όμως αυτά περιέχουν ουσία

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Μπορείς να αγαπάς χωρίς να μισείς; Μπορείς να μισείς χωρίς να αγαπάς; Μπορείς να θαυμάζεις όταν ζηλεύεις ή απλώς νιώθεις

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Υπόγειο Ο ήλιος δύει, το σκοτάδι σιμώνει, το χρώμα τ’ ουρανού είναι πορφυρό. Το ηλιοβασίλεμα αθάνατη φωτιά στέλνει

Γράφει ο Μπάμπης Κοιλιάρης ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ Το μικρό σχεδόν ανύπαρκτο παραθυράκι που συνέχεια ήταν καλυμμένο

Του Βασίλη Καπράλου Έλλην Τις αρμονίες του προσώπου μου, τις αγριεμένες κόγχες, και τις απότομες γωνιές. Και τις γλυκές καμπύλες και τα τελειώματα, κι

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ένα βήμα πιο κοντά Ας έρθουμε ένα βήμα πιο κοντά… Ήρθε η ώρα, άραγε, να σβήσουμε τα φώτα; Να

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Ερείπια ονείρων Ανεβήκαμε τον ανήφορο, σταθήκαμε όρθιοι, -εν μέσω καταστροφών- ρίξαμε μια διερευνητική ματιά στο σκοτεινό διάδρομο, διεκδικήσαμε

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Απέναντι στον εαυτό μου (Η δύσκολη μάχη ανάμεσα στα «θέλω» και τα «πρέπει») Δεν περίμενα ποτέ να με βρω απέναντι

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Η δική μας Εδέμ Όσο ο ήλιος δύει, Όσο ο ήλιος ανατέλλει, Θα είσαι πάντα το κέντρο της ζωής μου…

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Μαμά το πήραμε Μαμά, Απόψε δεν ήταν απλώς ένας αγώνας. Δεν ήταν μόνο ένα κύπελλο, ούτε μια νίκη που

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ξύπνησα το πρωΐ και είδα τον Μάιο να με περιμένει… να με καλημερίζει με λουλούδια, αρώματα και χρώματα. Η διάθεση

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Ο Παναγιώτης δεν θυμόταν ακριβώς πότε ξεκίνησε να αγαπά τη θάλασσα. Ίσως από παιδί, όταν στεκόταν στο λιμάνι και

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Πώς μπορεί κανείς να ορίσει τον πόνο όταν πρόκειται για την αγάπη και για την στέρηση της σκόπιμα ή

Γράφει η Αναστασία Γεωργακοπούλου Σημάδι ύπαρξης Η αγριότητα των ανθρώπων γίνεται τρομακτική. Προσποιούμενοι, περιφέρουν το σαρκίο τους. Στήνουν περίτεχνες παγίδες,επιζητούν ν’ ασελγήσουν στη

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Το πιο βαρύ πράγμα στον κόσμο δεν είναι ούτε η πέτρα ούτε το σίδερο. Δεν είναι τα βουνά που

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ίχνος ελπίδας Ένα τελευταίο ίχνος ελπίδας φιλτράρεται μέσα από άγονο τοίχο… ζωντανό, καλόψυχο, με μια γενναία όψη. Μόνο μες

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Σαν χάνομαι στο άπειρο ανάμεσα στο παρακείμενο ουρανό και θάλασσα, εκ θαύματος βλέπω τα ορόσημα της ζωής μου να

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Λογια δεν αγγίζουν όταν δεν προκαλούν σκιρτήματα καρδιάς… πράξεις να πιάνουν τόπο και να συγκινούν. Και ο πόνος αυξάνεται

Γράφει η *Μαίρη Μάκρα 28η συνέχεια (Σύνδεση με το θέμα: Τί μπορεί να διδάξει ένα σχολείο; Μόνο τα μαθήματα της διδακτέας ύλης; Πριν

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Προτίμησα το βαθύ κόκκινο, να εκφράσω το πάθος μου, το οποίο μιλάει για έντονες εμμονές της καρδιάς μου… σημάδια ενθουσιασμού

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Φθινοπώρου οι ήλιοι, γη συγκινήσεως, χαμόγελο κι ιαχή των φυλλοβόλων. Σημείωμα η εικόνα στο κρασί, με τ’ άπορο ομοίωμα

Γράφει ο Μπάμπης Κοιλιάρης Η πλατεία ήταν γεμάτη …κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες. Γεμάτη κόσμο, παιδιά, φωνές και κάλαντα. Με λαχτάρα περιμέναμε όλοι τις

Του Βασίλη Καπράλου   Διακοπές Καράβι δυνατό και ταξιδιάρικο, που ταίριαξε προορισμούς κι ανάσες, κι εσύ επιβάτης… Πως έβγαλες αυτό το εισιτήριο, δεν το

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Μια φωνή χωρίς τοίχους Δεν χρειάζονται φωνητικές χορδές όταν έχεις ένα στυλό, καθώς μιλάει με μεγάλη ένταση και έκφραση

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Φυλακτό καρδιάς Κρατά μου το χέρι να κρατώ την αγάπη σου φυλακτό στη καρδιά μου. Να την παίρνω μαζί

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Είχε μείνει ξεχασμένο στην τσέπη της ποδιάς της — ένα μικρό χαρτάκι, τσαλακωμένο από την αγωνία. «Θ’ αργήσω σήμερα, μητέρα»,

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Πέρασα από το σπίτι να σου μιλήσω, και μόνο βρήκα τη σκιά σου. Βλέπω την άδεια πολυθρόνα με το ανέγγιχτο,

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Στη σιωπή της ομίχλης Ο δρόμος χανόταν μέσα στην ομίχλη σαν σκέψη που δεν τολμά να ολοκληρωθεί. Το κίτρινο

Γράφει η Σοφία Χρήσταινα Κάθε πρωί το καθαρό μυαλό μου εκπονεί τα συμβάντα που γίνονται εντός και εκτός του. Άπειρες σκέψεις ψάχνουν την

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Να λιώσουμε μαζί… Σ΄ ακολουθώ στην καταστροφή Θα γίνω καταλύτης ή πυρήνας αν χρειαστεί χωρίς φόβο, με πάθος αιώνια μαζί.

Γράφει ο Σίμος Ιωσηφίδης Ένα παράφορο σάλπισμα καλωσόριζε, κάθε απόγευμα πάντα την ίδια ώρα, το άνοιγμα του υπαίθριου λούνα παρκ. Έμοιαζε, τούτος ο σεμνός