Τη δημιουργία ενός νέου στρατηγικού άξονα ασφαλείας που θα εκτείνεται από την Ινδία, μέσω των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, έως το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο, προτείνει η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ, σε μια περίοδο κατά την οποία οι γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο επαναπροσδιορίζονται.
Η πρόταση παρουσιάστηκε από τον γενικό διευθυντή του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας, υποστράτηγο ε.α. Amir Baram, ο οποίος έκανε λόγο για την ανάγκη διαμόρφωσης μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, βασισμένης σε κοινά στρατηγικά συμφέροντα και στενότερη αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με τον Baram, οι εξελίξεις των τελευταίων ετών απέδειξαν ότι οι παραδοσιακές δομές ασφαλείας δεν επαρκούν πλέον για την αντιμετώπιση των σύγχρονων απειλών, όπως η περιφερειακή αστάθεια, η τρομοκρατία, οι υβριδικές επιθέσεις και η προστασία κρίσιμων εμπορικών και ενεργειακών διαδρόμων. Στο πλαίσιο αυτό, υποστήριξε ότι απαιτείται μια ευρύτερη συνεργασία κρατών που μοιράζονται κοινές αξίες και στρατηγικά συμφέροντα, με την Ελλάδα και την Κύπρο να αποτελούν βασικούς πυλώνες της σύνδεσης της Ανατολικής Μεσογείου με την Ευρώπη.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον οικονομικό και γεωπολιτικό διάδρομο India–Middle East–Europe Economic Corridor (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να δημιουργήσει μια εναλλακτική οδό μεταφοράς εμπορευμάτων, ενέργειας και ψηφιακών υποδομών από την Ινδία προς την Ευρώπη μέσω της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου. Η ισραηλινή πλευρά θεωρεί ότι η επιτυχία του εγχειρήματος προϋποθέτει στενή συνεργασία όχι μόνο σε οικονομικό αλλά και σε αμυντικό επίπεδο, ώστε να διασφαλιστεί η προστασία των θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας και των κρίσιμων υποδομών.
Για την Ελλάδα, η προσέγγιση αυτή ενισχύει περαιτέρω τον ρόλο της ως στρατηγικού εταίρου του Ισραήλ και της Ινδίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα τελευταία χρόνια, Αθήνα, Λευκωσία και Τελ Αβίβ έχουν διευρύνει σημαντικά τη συνεργασία τους στους τομείς της άμυνας, της ενεργειακής ασφάλειας, της αεράμυνας, των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων και της ανταλλαγής τεχνογνωσίας, ενώ η συμμετοχή της Ινδίας προσδίδει νέα γεωστρατηγική διάσταση στη συνεργασία αυτή.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η πρόταση του Amir Baram αντανακλά τη στρατηγική του Ισραήλ να διευρύνει το πλέγμα των περιφερειακών συνεργασιών του μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, επενδύοντας σε ένα δίκτυο κρατών που μπορούν να λειτουργήσουν ως παράγοντες σταθερότητας απέναντι στις προκλήσεις που δημιουργούν το Ιράν, οι ένοπλες οργανώσεις που υποστηρίζει και οι ευρύτερες ανακατατάξεις στο διεθνές σύστημα. Παράλληλα, η ενίσχυση της συνεργασίας με την Ινδία αναδεικνύει τη σημασία του Ινδο-Ειρηνικού στη νέα στρατηγική αντίληψη του Ισραήλ, ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος εμφανίζονται ως οι φυσικές πύλες σύνδεσης της Ανατολικής Μεσογείου με την ευρωπαϊκή αγορά και τις δομές ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
