Στο σύγχρονο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πολυεπίπεδο φάσμα προκλήσεων, που εκτείνονται από την οικονομική παγκοσμιοποίηση και την αποδυνάμωση του πρωτογενούς τομέα, έως τη διαχείριση της πολυπολιτισμικότητας και τον επαναπροσδιορισμό της κρατικής κυριαρχίας σε ένα παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης.
Παράλληλα, η εξωτερική πολιτική της χώρας μοιάζει περισσότερο αντιδραστική παρά προληπτική, σε μια εποχή όπου οι διεθνείς συσχετισμοί μεταβάλλονται ραγδαία, με αναθεωρητικές δυνάμεις να αμφισβητούν σύνορα και σταθερές. Στόχος της παρούσας ανάλυσης είναι να σκιαγραφήσει τις κύριες παραμέτρους αυτών των ζητημάτων και να θέσει κρίσιμα ερωτήματα για το μέλλον της εθνικής στρατηγικής και ασφάλειας.
1. ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑΣ
Ο Πρωτογενής Τομέας της χώρας μας οδηγήθηκε σε ύφεση με αποτέλεσμα να εισάγει προϊόντα από χώρες με φθηνότερα εργατικά χέρια. Την δεκαετία του 1990 ο πρωτογενής τομέας (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία) συνεισέφερε μέχρι 12% στο ΑΕΠ της χώρας, ενώ το 2023 ήταν περίπου 3,4% του ΑΕΠ.
Αιτίες: Αγροτική γήρανση, μετανάστευση νέων, απουσία επενδύσεων, φτηνότερα χέρια εργασίας, η εγκατάλειψη της υπαίθρου και το δημογραφικό πρόβλημα.
Κλασικό παράδειγμα έλλειψης ΕΛΕΓΧΟΥ στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όταν τα 283 εκατ ευρώ πρόστιμο από την ΕΕ θα τα πληρώσουν οι Έλληνες Πολίτες.
2. ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ
Διείσδυση πολυπολιτισμικών στοιχείων τρίτων κρατών Αφγανιστάν, Πακιστάν, Κρατών Αφρικής με ισλαμική θρησκεία, εθνότητα, πολιτισμό και γλώσσα.
Η πρόσβαση γίνεται σταδιακά αρχικά σε ομάδες, στην συνέχεια σε κοινότητες, συλλόγους, Δήμους και στην συνέχεια μελλοντικά ίσως πανελλαδικά και σε κόμματα.
Στην Αθήνα περιοχές όπως Άγιος Παντελεήμονας, Αχαρνών, Λιοσίων έχουν γκετοποιηθεί. Στο ΗΒ στο Λονδίνο ο Δήμαρχος είναι μουσουλμάνος και σε πολλές μεγάλες πόλεις
3. ΚΡΑΤΙΚΉ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Οι παγκόσμιοι οργανισμοί διακυβέρνησης ναι μεν ενισχύουν την σκληρή ισχύ των επιμέρους κρατών μελών αλλά δεν αποτελούν την επιθυμία και τα συμφέροντα των κρατών – πολιτών.
Τα κράτη μπορεί να υποχρεωθούν από μεγάλους οργανισμούς σε αποφάσεις που δεν εξυπηρετούν τα εθνικά τους συμφέροντα, όπως το ReArm EU στην ΕΕ ή τα Ίμια όταν τήρησαν ουδετερότητα οι ΗΠΑ (no ships, no flags, no troops)
4. ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΧΘΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΠΩΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ? ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ?
α. Πρόθεση για βλάβη (επίσημη απειλή)
β. Επαναλαμβανόμενη πράξεις παραβιάσεων
γ. Αντίθεση αρχών και αξιών (Δύσης Ανατολής)
δ. Διάταξη στρατιωτικών ενόπλων δυνάμεων
5. PROACTIVE – REACTIVE
H Ελλάδα ακολουθεί τα γεγονότα ως REACTIVE κράτος χωρίς να αντιδρά σε προκλήσεις Κάσου, 11.500 παραβιάσεις του ΕΘΝΙΚΟΎ ΕΝΑΈΡΙΟΥ ΧΏΡΟΥ το 2022, λόγω κατευναστικής αντίληψης, ενώ η Τουρκία PROACTIVE κυρίως, έχει εισβάλει στην Κύπρο, στην Συρία, στο Ιράκ, στην Αρμενία, στην Λιβύη.
6. ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΥΝΟΡΩΝ
Το διεθνές status quo διαταράσσεται καθημερινά με αλλαγές συνόρων όπως Ουκρανία, Αρμενία, Σουδάν, Κόσσοβο, Συρία. Τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο με μια Τουρκία που συνεχώς διακηρύσσει επιθετική αναθεωρητική στρατηγική.
7. REARM EUROPE
H ΕΕ δεν κινδυνεύει από την Ρωσία η οποία με οποία για 3,5 χρόνια πολέμου στην Ουκρανία έχει τεράστια επιχειρησιακά προβλήματα, όπως το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων με 380.000 επιστρατευμένους, ενίσχυση από την Βόρεια Κορέα, από το Ιράν οπλικών συστημάτων.
Η Ρωσία έκανε 6 μήνες να ανακαταλάβει τον Κουρσκ, δεν μπορεί να ελέγξει τις ενισχύσεις της Δύσης μέσα στο Θέατρο Επιχειρήσεων, με μεγάλες απώλειες μάχης και γι’αυτό δεν επιζητεί την εισβολή στην Ευρώπη.
Τα 800 δις ευρώ reArm EU σύνολο, είναι για να δουλέψουν οι αμυντικές βιομηχανίες των μεγάλων κρατών (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία – ΗΒ εκτός ΕΕ) και να δοθούν εκεί τα χρήματα.
