Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη δημοσιογράφο Ιρένα Αργύρη και τη Naftemporiki TV, ο καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και διδάκτορας Φιλοσοφίας του ΑΠΘ Γιώργος Παύλος ξεδίπλωσε έναν λόγο που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα όρια μιας ακαδημαϊκής ανάλυσης.
Με αφορμή το πρόσφατο άρθρο του στο SLPress, με τίτλο «Σε ιστορικούς κινδύνους, μόνοι σύμμαχοί σου είναι οι πρόγονοί σου», ο κ. Παύλος έστησε μια συζήτηση γύρω από την πεποίθησή του ότι η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια υπαρξιακή απειλή και ότι η απάντηση σε αυτήν δεν θα έρθει από το πολιτικό σύστημα, αλλά από την επιστροφή στην ίδια την ψυχή του Ελληνισμού.
Η κριτική του στο πολιτικό σύστημα είναι κάθετη και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Χαρακτηρίζει την «κομματοκρατία» ως καρκίνο στο σώμα του έθνους, υποστηρίζοντας ότι οι ηγεσίες των κομμάτων λειτουργούν εδώ και δεκαετίες ως εντολοδόχοι ξένων κέντρων εξουσίας, οδηγώντας τον ελληνικό λαό σε μια νέα μορφή υποδούλωσης.
Το δόγμα «Ανήκομεν εις την Δύσιν», το οποίο διατρέχει τη μεταπολεμική ελληνική εξωτερική πολιτική, δεν είναι γι’ αυτόν παρά ο «ενταφιασμός του Ελληνισμού». Δεν απορρίπτει τη συνεργασία με τη Δύση, αλλά ξεκαθαρίζει πως η Ελλάδα οφείλει να σταματήσει να αυτοτοποθετείται στη θέση του ακόλουθου. Η Δύση, σημειώνει, έχει παραποιήσει τα ελληνικά γράμματα και χρησιμοποιεί την τεχνολογία για να επιβάλει ένα καθεστώς παγκόσμιας επιτήρησης, με ψηφιακές ταυτότητες και έναν ολοένα αυστηρότερο έλεγχο πάνω στην ανθρώπινη ελευθερία.
Στον αντίποδα αυτής της εικόνας, ο κ. Παύλος αντιπαραθέτει τον οικουμενικό χαρακτήρα του Ελληνισμού. Για τον ίδιο, η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ένα απλό κράτος, είναι ένας παγκόσμιος φάρος πολιτισμού και ειρήνης που οφείλει να συνεργάζεται ισότιμα με όλους, από την Κίνα και την Ινδία μέχρι τη Ρωσία. Η ελληνική γλώσσα και η παιδεία είναι τα θεμέλια αυτής της οικουμενικότητας. Εκφράζει μάλιστα τη θλίψη του για το γεγονός ότι οι σύγχρονοι μαθητές αγνοούν τη δύναμη της αρχαίας τραγωδίας, φέρνοντας ως παράδειγμα την Αντιγόνη και την Ιφιγένεια. «Η ελληνική παιδεία είναι αυτή που μετατρέπει τον άνθρωπο από “ζώο” σε “πρόσωπο”, με λόγο και ελευθερία», τονίζει. Ως φυσικός και μαθηματικός, υπερασπίζεται με πάθος την ενότητα της γνώσης, επικαλούμενος το «Εν εστί το παν» του Ηράκλειτου: ο κατακερματισμός της επιστήμης σε στεγανά είναι καταστροφικός και ο Έλληνας πρέπει να είναι ταυτόχρονα επιστήμονας, ποιητής και φιλόσοφος, αυτό που αποκαλεί Homo Universalis.
Κλείνοντας, ο καθηγητής δεν έμεινε μόνο στη διάγνωση, αλλά πρότεινε και μια διέξοδο, την κατάργηση της κομματοκρατίας και τη δημιουργία ενός Εθνικού Συμβουλίου απαρτιζόμενου από σοφούς ανθρώπους, ικανούς να ενώσουν τον Ελληνισμό και να αναδείξουν την οικουμενική του διάσταση.
Μετά από διακόσια χρόνια ελεύθερου κράτους, είπε, οι Έλληνες κινδυνεύουν να γίνουν μειοψηφία στην ίδια τους τη χώρα, ενώ το Αιγαίο και η Κύπρος απειλούνται. Σε αυτή τη συγκυρία, οι μόνοι πραγματικοί σύμμαχοι είναι η ιστορική μνήμη και το παράδειγμα των προγόνων, οι ήρωες του 1821 που έδειξαν πώς ένας λαός μπορεί να σταθεί όρθιος απέναντι σε δυνάμεις πολύ ισχυρότερες από τον ίδιο.
