Δίκη των Τεμπών

Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού

Η Δίκη που περίμενε ο ελληνικός λαός για σχεδόν έναν αιώνα! Η Δίκη στην οποία θα «δικαστεί» το ίδιο το Σύστημα Δικαιοσύνης και το Παρακράτος!

Η ποιότητα της Δημοκρατίας την οποία απολαμβάνει μια κοινωνία φαίνεται από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Δικαιοσύνη της! Η «εργαλειοποίηση» της Δικαιοσύνης είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σ’ αυτήν την κοινωνία! …Το απόλυτο «σύμπτωμα» που δείχνει τον εκφυλισμό της και την παρακμή της! Ο «εκτροχιασμός» μιας Δημο­κρα­τίας είναι δεδομένος όταν υπάρχει πρόβλημα στο σύστημα απονομής τής Δικαιοσύνης. Σε μια τέτοια περίπτωση η «ψευδοβιτρίνα» των δημοκρα­τικών εκλογών δεν αρκεί για να καλύψει το μέγα πρόβλημα! …Άλλωστε και η Ναζιστική Γερμανία ξεκίνησε την «πορεία» της από μια «μεγάλη νίκη» των εθνικιστών ΝΑΖΙ σε εκλογές!

Η εν συνεχεία «εργαλειοποίηση» της Δικαιοσύνης της ήταν αυτήν που κατέστησε τη Γερμανία φασιστική! Οι Γερμανοί πολίτες είχαν ψηφίσει εθνικιστές και προδόθηκαν από φασίστες όταν αυτοί κατόρθωσαν κι έβαλαν στο «χέρι» τους τη γερμανική Δικαιοσύνη! …Όταν οι ΝΑΖΙ «κομματικοποίησαν» και άρα πολιτικοποίησαν για το «καλό» των Γερμανών —όπως το αντιλαμβάνονταν οι ίδιοι— έναν θεσμό ο οποίος ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ πρέπει δια ροπάλου να παραμένει μακριά από την πολιτική! Με αυτήν την επιλογή τους «εξέτρεψαν» τη Δημοκρατία τής Βαϊμάρης σε φασιστικό Ράιχ!

Στην ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ του κράτους βρίσκεται η «ρίζα» τού προβλήματος του φασισμού, γιατί μέσα στα πλαίσια του κράτους βρίσκεται και το σύστημα της Δικαιοσύνης! Εκεί βρίσκεται το «αυγό τού φιδιού», που «γεννά» το φασιστικό Παρακράτος! Το Παρακράτος, δηλαδή, δεν το αναζητούμε σε ορατά στοιχεία που το εκθέτουν, όπως συνέβη στη ναζιστική Γερμανία. Δεν το αναζητούμε σε λαμπερές στολές, χαιρετισμούς και παρελάσεις. Το αναζητούμε στη «σκιά» που δημιουργεί με τον «όγκο» του το ίδιο το κράτος! Το αναζητούμε σε νόμιμα γραφεία τής εξουσίας, όπου κάποιοι λειτουργούν παράνομα! …Σε γραφεία στα οποία αποφασίζουν και διατάσσουν, παρακάμπτοντας —για λόγους «μεγάλων» και «υψηλών» συμφερόντων— τα θεσμικά όργανα της ίδιας της Δημοκρατίας …Σε γραφεία καλοντυμένων, προβεβλημένων και «ευυπόληπτων» πολιτικών, οι οποίοι, για να εξυπηρετήσουν τα ιδιωτικά τους συμφέροντα, παρακάμπτουν όλους τους «μηχανισμούς» ασφαλείας τής Δημοκρατίας —δυστυχώς πάντα στο «όνομά» της! …Για το «καλό» της! …Για να μην πέσει στα «χέρια» των κομμουνιστών! …Για να μην χαθεί ο ρυθμός τής «ανάπτυξης»! …Για να μην «επωφεληθούν» οι εθνικοί εχθροί!

Αυτό είναι πάντα δεδομένο γιατί οι φασίστες, για να λειτουργήσουν ως τέτοιοι, πάντα πρέπει να έχουν εξασφαλισμένο ένα «άλλοθι» «υψηλού εθνικού, ιδεολογικού και κοινωνικού συμφέροντος»! Πρέπει να έχουν «άλλοθι» για να εξυπηρετούν με τη δύναμη και τους μηχανισμούς τού κράτους τα δικά τους ιδιοτελή συμφέροντα! Πρέπει να υπάρχει δηλαδή ένα λαμπερό «φεγγάρι» για να σου το δείχνουν με το ένα χέρι και να σε κλέβουν με το άλλο. ΜΥΣΤΙΚΟ Παρακράτος, δηλαδή, χωρίς ΦΑΝΕΡΟ «υψηλό καθήκον», ΔΕΝ νοείται!!! Το Παρακράτος δίνει στον εαυτό του τον ρόλο κάποιου αυτόκλητου «άγρυπνου φρουρού» ο οποίος πρέπει να προστατεύσει τον λαό ακόμα και από τον εαυτό του, γιατί ο λαός υποτίθεται είναι «ανώριμος» και «αφελής»! Απλά, μένει που μένει «ξάγρυπνο» κοντά στα κρατικά «ταμεία», να μην πάρει και αυτό το «κατιτίς» του; «Τζάμπα» να «σώζει» την κοινωνία;

Αυτό έπαθε κάποτε η Γερμανία, «εκτρέποντας» τη Δημοκρατία σε φασισμό και αυτήν τη ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ την ακολουθεί πιστά το κάθε άλλο κράτος όταν «εκτρέπεται» προς τον φασισμό και η εξουσία του περνάει στα χέρια τού Παρακράτους! Από εκεί και πέρα η κατάληξη είναι λίγο-πολύ προβλεπόμενη, εφόσον ήταν αναπόφευκτη. Η ασυδοσία οδηγεί σε «δρόμους» που καταστρέφουν τους πολίτες και βέβαια την κοινωνία. Η ατιμωρησία «ταΐζει» αυτήν την ασυδοσία και η έκρηξη» της ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ, που οδηγεί στον εκφυλισμό τής κοινωνίας, είναι αναπόφευκτη! ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ δηλαδή και ΔΙΑΦΘΟΡΑ είναι έννοιες οι οποίες πηγαίνουν πάντα μαζί! Το ένα «ταΐζει» το άλλο! Οι διεφθαρ­μένοι είναι οι «σωτήρες» και οι «σω­τήρες» είναι αυτοί που διαφθεί­ρονται.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά στην ανάλυσή τους αν γνω­ρίζεις την «πορεία» των πραγ­μάτων και τα πρόσωπα που πρωτα­γωνι­στούν! …Όταν μπο­ρείς ν’ απαν­τήσεις στα απλά ερωτή­ματα που προκύπτουν! Ερωτήματα του τύπου: Πότε γίνεται «εργαλειοποίηση» της Δικαιοσύνης; Ποιοι έχουν τη δύναμη να το κάνουν αυτό; Ποιο είναι το κέρδος από μια τέτοια εγκληματική για τη Δημοκρατία «επέμβαση»; Οι απαντήσεις σ’ αυτές τις απλές ερωτήσεις είναι επίσης απλές. Αυτοί, οι οποίοι μπορούν να «εργαλειοποιήσουν» τη Δικαιο­σύνη είναι οι «πατερούληδες» της Δημοκρατίας! …Αυτοί οι οποίοι ελέγχουν την εξουσία και είναι οι κυβερνώντες! …Οι «εθνοσωτήρες» μας …Οι κομματάρ­χες! …Αυτοί είναι που επω­φε­λούνται από μια στιγμιαία εκλο­γική επιλογή τού λαού και την καθιστούν στη συνέχεια μια μόνιμη «αναπηρία» τής Δημο­κρατίας! Αυτοί είναι που για ν’ «αυτοανταμειφθούν» με πλούτο, εξουσία και προνόμια «εκτρέπονται» από τη νομιμότητα. Αυτοί είναι υπεύθυνοι για την υπολειτουργία τού Κράτους Δικαίου! Ο λαός —και να θέλει— δεν μπορεί να το κάνει αυτό! Απλά «σέρνεται», ώστε εν αγνοία του να λειτουργεί ως συνένοχος, ενώ δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ ουσιαστικό κέρδος απ’ αυτήν τη συνενοχή! Ο λαός είναι το «κορόιδο» που τζάμπα θα «χρεωθεί» το κόστος για τις «νίκες» στις εκλογές! …Αυτός που θα τα πληρώσει όλα! …και, όταν θα διαμαρτυρηθεί, θα του πουν «…μαζί τα φάγαμε»! …Οι «νηστικοί», που τα «έφαγαν» μαζί με τους «χορτάτους»!

Αυτός είναι ο μόνιμος στόχος! …Η ατιμωρησία των εγκληματιών και αυτό γίνεται μόνον με τον έλεγχο της Δικαιοσύνης! Αυτός ο έλεγχος γίνεται μόνον εάν κατορθώσουν και βάλουν στα κύρια πόστα τής Δικαιοσύνης τούς δικούς τους ανθρώπους! …Όμοιούς τους, με όμοια συμφέροντα και κοινό πολιτικό, θρησκευτικό και ιδεολογικό «άλλοθι»! Γι’ αυτόν τον λόγο τούς ευνοεί ο ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ τού κράτους! …Ο ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ τούς επιτρέπει να κατα­λαμ­βάνουν το κράτος και να γίνονται η «σκιά» του! Τους επιτρέπει να λειτουργούν οργανωμένα σαν συμμορία και να καλύπτουν ο ένας τον άλλον. Για όσο διάστημα όλοι αυτοί βρίσκονται σ’ αυτήν τη «σκιά» και μπορούν να παρανομούν, χωρίς να γίνονται ορατοί, το Παρακράτος «ακμάζει»! Όμως, τα προβλήματά του αρχίζουν όταν για τον οποιονδήποτε λόγο αναγκαστεί —εκ των περιστάσεων— να βγει στο «ξέφωτο» για ν’ αμυνθεί …Για να προστατεύσει τον εαυτό του ή τους ανθρώπους του —είτε από τον νόμο είτε από τον ίδιο τον λαό—!

Τα μεγάλα προβλήματα για όλους αυτούς έρχονται στην «επιφάνεια» όταν από τη λειτουργία τού Παρακράτους το Κράτος υπολειτουργεί κι «αφήνει» πίσω του πτώματα! Τα πτώματα των νεκρών έχουν συγγενείς, οι συγγενείς έχουν φίλους και οι φίλοι μπορούν να «σύρουν» το Παρακράτος εκεί όπου θα κινδυνεύσει. Αυτό γίνεται πάντα όταν η υπολειτουργία τού κράτους και των μηχανισμών του παύει να συνδέεται μόνον με το οικονομικό ζήτημα και άρα με τη διαφθορά …Όταν, εξαιτίας τής «αρρώστιας» αυτής της λειτουργίας του, προκύπτουν ανθρώπινες απώλειες! Όταν για παράδειγμα θέλει να «ξεφορτωθεί» κάποιον πολιτικό του αντίπαλο που απειλεί την εξουσία του! …Όταν θέλει να δράσει παράνομα, προκει­μένου να καλύψει ένα μεγάλο δικό του σφάλμα, το οποίο έχει ανθρώπινο «τίμημα»! …Όταν για τον οποιονδήποτε λόγο έρθει απευθείας «απέναντι» στον λαό κι ο νόμος το απειλεί με καταστροφή, εφόσον ΔΕΝ μπορεί να προστατεύσει το «άλλοθί» του!

Τα πτώματα ΔΕΝ κρύβονται και άρα εκθέτουν και τους υπεύθυνους γι’ αυτά! Οι νεκροί που υπάρχουν, εξαιτίας τής δικής του παράνομης δραστηριότητας, είναι αυτοί που το «σέρνουν» μακριά από τις ασφαλείς «σκιές» και το αφήνουν έκθετο στην κρίση τού λαού! Σήμερα στην Ελλάδα αυτό το Παρακράτος έχει εστιάσει το ενδιαφέρον του στα Τέμπη. Γιατί; …Γιατί εκεί η υπολειτουργία τού Κράτους, η οποία απέφερε τεράστια οικονομικά κέρδη στο Παρα­κρά­τος, είχε ανθρώ­πινες απώλειες! Εκεί υπάρχουν οι νεκροί οι οποίοι το φέρνουν «απέναντι» στον λαό! Εκεί αποκαλύφθηκε μια παράνομη δραστηριότητά του και άρα πρέπει να καλύψει τους δικούς του ανθρώπους οι οποίοι εμπλέκονται σ’ αυτήν και άρα κινδυνεύουν από τον νόμο! Γιατί, εάν δεν τους καλύψει, κινδυνεύει να προκαλέσει μια «έκρηξη» αλληλοεκβιασμών και απειλών, που κανένας δεν γνωρίζει πόσο «ψηλά» μπορούν να φτάσουν!

Η υπόθεση των Τεμπών απλά επιβεβαίωσε αυτό το οποίο ήδη γνώριζαν όλοι οι Έλληνες. Επιβεβαίωσε την παρακμή της ως κοινωνία. Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στην απόλυτη παρακμή της και αυτό το διαπιστώνει κάποιος πολύ εύκολα παρατηρώντας απλά την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα το Σύστημα Δικαιοσύνης της …Το ΑΠΟΛΥΤΟ «σύμπτωμα»-δείκτης τής μεγαλύτερης κοινω­νικής «αρρώστιας»! Το Έγκλημα των Τεμπών επανέφερε —με τον πιο τραγικό τρόπο— στην «επιφάνεια» αυτό το πρόβλημα κι επιβεβαίωσε αυτήν την κατάσταση! Δεν είναι τυχαίο που ο λαός —σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις— δεν έχει πλέον ΚΑΜΙΑ εμπιστοσύνη στο Σύστημα Δικαιοσύνης! Όταν όμως ο λαός δεν έχει εμπιστοσύνη σ’ ένα από τα βασικότερα «θεμέλια» της κοινωνικής λειτουργίας, τα πράγματα είναι τραγικά!

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός επιστήμονας για να καταλάβει ότι υπάρχει πρόβλημα. Με την απλή παρατήρηση μπορεί ν’ αντιληφθεί τα συμβαίνοντα! Όταν σε ένα μικρό κράτος, όπως η Ελλάδα, οι ποινικολόγοι της είναι βαθύπλουτοι, αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι υπάρχει «άνθιση» της νομικής επιστήμης! …Σημαίνει απλά ότι υπάρχει ΠΑΡΑΔΙΚΑ­ΣΤΙΚΟ σύστημα! …Σημαίνει ότι μοιράζονται «λείες» εκεί όπου πρέπει να απονέμεται το δίκιο! …Σημαίνει ότι γίνονται «δουλειές» εκτός Δικαστικών Μεγάρων! …Σημαίνει ότι κάποιοι γνωρίζουν δικαστικές αποφάσεις πριν καν αυτές ανακοινωθούν στις Δικαστικές Αίθουσες! …Σημαίνει ότι γίνον­ται παρασκηνιακά «παζάρια» κι «εξαγορές» τέτοιων αποφάσεων!

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο εδώ.

Ακολουθήστε μας και στο Google news, και στο Youtube και κάντε εγγραφή στο ενημερωτικό μας δελτίο.