Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, Κάγια Κάλας, άσκησε κριτική στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, δηλώνοντας ότι «σίγουρα δεν ανταποκρίνεται όπως θα έπρεπε», και υπογράμμισε την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης του διεθνούς δικαίου σε συνεργασία με χώρες που στηρίζουν μια διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες.
Μιλώντας στο Συνέδριο Ασφάλειας του Όσλο, η Κάλας αναγνώρισε ότι υπάρχουν κράτη τα οποία επιθυμούν μια τάξη βασισμένη σε κανόνες, σημειώνοντας πως ένα τέτοιο σύστημα αποτελεί ασπίδα προστασίας για τη διεθνή κοινότητα. Όπως ανέφερε, η παρούσα συγκυρία καθιστά επιτακτική την ανάγκη να αναπτυχθεί περαιτέρω το διεθνές δίκαιο, με έμφαση στη συνεργασία μεταξύ όσων υποστηρίζουν αυτήν την προσέγγιση.
Παράλληλα, τόνισε ότι αν και οι αρχές του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ είναι «πολύ καλές», το ζήτημα της λογοδοσίας παραμένει αδύναμο. Σύμφωνα με την ίδια, το έλλειμμα αυτό υπονομεύει την αποτελεσματικότητα του διεθνούς συστήματος.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής άμυνας, επισημαίνοντας ότι οι εξαρτήσεις καθιστούν την Ευρωπαϊκή Ένωση ευάλωτη. «Το μάθημα που πήραμε με τον δύσκολο τρόπο είναι ότι οι εξαρτήσεις σε κάνουν ευάλωτο», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενη στις συζητήσεις περί ευρωπαϊκού στρατού, η Κάλας εμφανίστηκε επιφυλακτική, λέγοντας ότι όσοι προτείνουν τη δημιουργία του «δεν το έχουν σκεφτεί πρακτικά». Όπως εξήγησε, τα κράτη-μέλη που ανήκουν ήδη στο ΝΑΤΟ δεν μπορούν να διατηρούν παράλληλα έναν ξεχωριστό ευρωπαϊκό στρατό, καθώς σε περιόδους κρίσης το κρίσιμο ζήτημα είναι η ενιαία αλυσίδα διοίκησης. Η ύπαρξη δύο διαφορετικών στρατιωτικών δομών, ενός ευρωπαϊκού και ενός του ΝΑΤΟ, θα μπορούσε –όπως είπε– να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνη.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας ξεκαθάρισε ότι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας δεν έρχεται σε αντίθεση με το ΝΑΤΟ, αλλά λειτουργεί συμπληρωματικά προς αυτό. «Δεν πρέπει να πετάξουμε το ΝΑΤΟ έξω από το παράθυρο», σημείωσε.
Τέλος, αναφερόμενη στη συνεργασία ΕΕ–ΝΑΤΟ, η Κάλας υπογράμμισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από τη Συμμαχία τη διαμοίραση προτύπων και πληροφοριών, προκειμένου να μπορέσουν τα κράτη-μέλη να αναπτύξουν από κοινού τις απαραίτητες αμυντικές δυνατότητες. Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι η ανταλλαγή πληροφοριών προσκρούει σε πολιτικά εμπόδια, αναφέροντας ενδεικτικά την Τουρκία και ορισμένα κράτη-μέλη της ΕΕ, τονίζοντας πως αυτά τα εμπόδια πρέπει να ξεπεραστούν προς όφελος και των δύο οργανισμών.