ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ …Το Ισραήλ έχασε τον πόλεμο

Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού

…Το Ισραήλ έχασε τον πόλεμο και βαδίζει ακυβέρνητο προς την ολοκληρωτική καταστροφή του. Ο Νετανιάχου έδωσε «γη και ύδωρ» στον Τραμπ σε μια ύστατη προσπάθεια να «σώσει» το «τομάρι» του.

…«Μια εικόνα, χίλιες λέξεις» και η εικόνα τού προσώπου τού Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον όταν του ανακοίνωσαν τον θάνατο των ισραηλινών στρατιωτών σε ενέδρα τής Χαμάς, ήταν τουλάχιστον δέκα χιλιάδες λέξεις! Στο πρόσωπό του φάνηκε η απόγνωση εκείνου ο οποίος αντιλαμβάνεται ένα τραγικό γεγονός …Ένα γεγονός το οποίο μπορεί πλέον να μην είναι αναστρέψιμο! «Μα —θα πει κάποιος— είναι δυνατόν σε έναν ολόκληρο πόλεμο με χιλιάδες μέχρι τώρα νεκρούς, να καταλάβεις ότι η κατάσταση έχει χαθεί από τον έλεγχο με μερικούς θανάτους στρατιωτών;» …Είναι δυνατόν, εάν γνωρίζεις τον σχεδιασμό τού Ισραήλ. Ο σχεδιασμός τού Ισραήλ έχει καταρρεύσει και αυτό το κατάλαβε πρώτος ο Νετανιάχου, ο οποίος τον γνωρίζει, γιατί επένδυσε σ’ αυτόν. Είναι σαν να είδες τις πρώτες σταγόνες που «ανοίγουν» ένα «φράγμα» και γνωρίζεις πολύ καλά πως είναι πλέον θέμα χρόνου να καταρρεύσει, έστω κι αν εκείνη τη στιγμή δεν φαίνεται τίποτε ακόμα σαν επικίνδυνο.

Το Ισραήλ δείχνει ότι έχει χάσει ΟΡΙΣΤΙΚΑ τον πόλεμο με το Ιράν, γιατί απλούστατα απειλείται ο ρόλος του! …Χάνει τον ρόλο που έχει επιλέξει να παίξει στο «σκηνικό» τής Μέσης Ανα­τολής! …Τον ρόλο που του δίνει τη δυνα­τότητα ύπαρξης στην περιοχή! Όταν επιλέγεις να ζεις σε μια «γειτο­νιά» με την ιδιότητα του βίαιου «ντα­βατζή» και «τραμπούκου», η επιλογή σου έχει συγκεκριμένα «όρια»! Για όσο διά­στημα μπορείς να τρομο­κρα­τείς, ν’ απειλείς και ενίοτε να τιμωρείς τα θύματά σου, όλα είναι ελεγχόμενα. Εάν όμως —για τον οποιονδήποτε λόγο— χάσεις έστω και για μία φορά τον έλεγχο, τότε χάνονται τα πάντα και για πάντα! Η πρώτη φορά που ένας «νταβατζής» τρώει ξύλο είναι και η «τελευταία»! Γιατί; …Γιατί, εάν αυτό συμβεί, σημαίνει ότι χάνει την ιδιότητά του! Απλό είναι το πράγμα …Μία φορά αρκεί να κάνεις σεξ για να πάψεις να είσαι παρθένος! Έτσι συμβαίνει και με τον «νταβατζή». Εάν μία φορά φας ξύλο, είσαι στο έλεος εκείνου που σε έδειρε! Αυτό σημαίνει ότι από εκείνη τη στιγμή είτε φεύγεις δια παντός από μια γειτονιά —η οποία έτσι κι αλλιώς σε μισεί και από τη στιγμή που πλέον δεν σε φοβάται δεν έχει λόγο να συνεχίσει να σε ανέχεται— είτε γίνεσαι «γιουσουφάκι» εκείνου που σε «έδειρε» και πορεύεστε μαζί εις βάρος των υπολοίπων!

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει σ’ αυτήν τη «γωνιά» τού κόσμου. Η κυριαρχία τού Ισραήλ στην περιοχή στηρίζεται στην αεροπορική του υπεροχή …Στον έλεγχο του εναέριου χώρου …Στον έλεγχο του «πεδίου» εκείνου, που του δίνει τη δυνατότητα να υπερέχει απόλυτα και να ελέγχει τους γείτονές του …Το Ισραήλ ακολουθεί τη στρατηγική τού Δαυίδ. Ο σύγχρονος «Δαυίδ» έμοιαζε με τον πρόγονό του, γιατί διαθέτει μια υπερσύγχρονη «σφεντόνα», η οποία του επέτρεπε να «χτυπάει» τον γιγαντόσωμο «Γολιάθ», χωρίς να έχουν «επαφή» μεταξύ τους! Από απόσταση —και χωρίς ρίσκο— με το «μακρύ» του χέρι, «φτάνει» τον οποιονδήποτε αντίπαλό του, οπουδήποτε! Τον «φτάνει» μέσα σε ελάχιστο χρόνο ακόμα και μέσα στο «σπίτι» του! Τα τελευταία χρόνια έχει πραγματοποιήσει αναρίθ­μητες αεροπορικές επιδρομές στα γειτονικά κράτη …Επιδρομές με «προληπτικό» χαρακτήρα, που στόχο είχαν τον «εκφοβισμό» των αντιπάλων του. Αυτό είναι που κάνει ένας οπλισμένος «νταβατζής» απέναντι σε άοπλους και αυτό έκανε και το Ισραήλ που είχε δώσει στον εαυτό του τον ρόλο αυτόν.

Η αεροπορική υπεροχή είναι το μέσον για να μπορέσει να φέρει εις πέρας τον ρόλο αυτόν. Αυτή είναι το βασικό στοιχείο που του δίνει τη δύναμη ν’ ακολουθεί αυτήν την πολιτική. Αυτή η δυνατότητα —να δρα πάντα προ­κλητικά και βίαια— οφείλεται στο γεγονός ότι το κάνει πάντα χωρίς κόστος! …Μπορεί να δρα εναντίον των πάντων εκ του ασφαλούς, χωρίς να πληρώνει ποτέ κάποιο τίμη­μα! Γιατί; …Γιατί «φτά­νει» όσους στοχεύει πριν το «φτάσουν» αυτοί! …Γιατί τους «χτυπάει» από μακριά, ακόμα κι αν αυτοί επιχειρήσουν να το πλησιάσουν! Το Ισραήλ με αυτήν την ασφάλεια δεν διστάζει να ασκεί μόνιμα μια προκλητική πολιτική απέναντι σ’ έναν τεράστιο αραβικό κόσμο, χωρίς παράλληλα να προκαλεί «αιμορραγία» στον λαό του. Βρίσκεται μόνιμα σε έναν πολεμικό συναγερμό, χωρίς να ενοχλείται η κοινωνία του. Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί η πολιτική του δεν έχει κόστος σε ανθρώπινο δυναμικό. «Χτυπάει», χωρίς να δέχεται φέρετρα που προκαλούν εσωτερικές αντιδράσεις. Ο λαός του ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ τα κέρδη αυτής της πολιτικής και ταυτίζεται μ’ αυτήν έστω κι αν αυτό είναι ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ! …Αισθάνεται ασφαλής και ΔΕΝ αντιδρά στην προκλητική πολιτική που ακολουθεί το κράτος του!!!

Απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργήσει το μακρύ αυτό «χέρι», είναι να μην το περιορίζει τίποτε …Να μην είναι «δεμένο» …Να μην είναι «μπλεγμένο» …Να μην είναι «κολλημένο» …Να μπορεί ανά πάσα στιγμή να «σηκωθεί» και να χτυπήσει τον αντίπαλό του πριν καν χτυπήσει εκείνος …Να τον χτυπήσει πριν καν ακόμα εκείνος ξεκινήσει …Να τον χτυπήσει ακόμα και προληπτικά …Να του κάνει ζημιά τέτοια, που, ακόμα και να ήθελε να γίνει επικίνδυνος, να μην μπορεί ή έστω να καθυστερήσει στον σχεδιασμό του. Όσο σημαντική λοιπόν είναι η αεροπορία για το Ισραήλ, άλλο τόσο σημαντική είναι και η αντιαεροπορική του άμυνα και άρα η πυραυλική του υπεροπλία. Το «γεράκι» πρέπει να είναι πανίσχυρο, αλλά πρέπει να είναι «απρόσιτη» και η «φωλιά» του! Γι’ αυτόν τον λόγο επένδυσε τόσα πολλά χρήματα στο «Iron dome» και ταυτόχρονα το διαφήμισε προς όλες τις κατευθύνσεις. Διαφήμισε προς όλους τους «ενδιαφερόμενους» το αεροπορικό του «ακόντιο», αλλά διαφήμισε και την αντιαεροπορική του «ασπίδα».

Αυτός είναι ο σχεδιασμός τού Ισραήλ. Ο σχεδιασμός τού Δαυίδ με την πανίσχυρη «σφεντόνα». Αγόρασαν τα καλύτερα πολεμικά αεροπλάνα τού κόσμου και δημιούργησαν ένα δυναμικό πολύ καλά εκπαιδευμένων πιλότων —αφύσικα μεγάλο για το μέγεθος του κράτους τού Ισραήλ—! Το Ισραήλ έχει πιλότους που σε αριθμό συναγωνίζεται κράτη με δεκαπλάσιο πληθυσμό! Θωράκισαν αυ­τό το «όπλο» μέσα σ’ έναν πυραυλικό «θόλο» —προκειμένου να λειτουργεί απρόσκοπτα και να μην απειλείται από τους εχθρούς του όταν βρίσκεται στο έδαφος— και είναι πάντα ετοιμοπόλεμο. Επένδυσαν το ίδιο το μέλλον τού Ισραήλ σ’ αυτόν τον σχεδιασμό, που βασίζεται στην αεροπορία …Στην αεροπορία, η οποία έχει ως στόχο να προστατεύει την αρπακτική πολιτική τού Ισραήλ και να απειλεί με τη λογική τού «νταβατζή» τον περίγυρο! Στην κυριολεξία ο στρατός τού Ισραήλ είναι μόνον η αεροπορία του! Αυτός ο στρατός έρχεται σε επαφή με αντίπαλους στρατούς αντίπαλων κρατών. Αυτός είναι ο σχεδιασμός τού «ουρανού» και αυτός ο «ουρανός» έχει την «προβολή» του και στη γη!

Ο στρατός ξηράς τού Ισραήλ, παρ’ όλη τη μακροχρόνια «εμπόλεμη» κατάσταση στην οποία βρίσκεται, ΔΕΝ είναι «μάχι­μος»! Ο IDF, που παριστάνει τον κατά φαντασία πιο ηθικό στρατό τού κόσμου, ΔΕΝ είναι τέτοιος! …Μπούλινγκ σε φτω­χούς και άοπλους κάνει! Εξαιτίας βέβαια αυτού του ρόλου του απέκτησε και τον τίτλο τού «ηθικού». Η «επαφή» του με κοινούς ανθρώπ­ους τού προκαλεί την ανάγκη να δείξει μια «ηθική» βιτρίνα. Διαφορετικά δεν έχει νόημα για έναν στρατό να φέρει τον τίτλο τού «ηθικού». Οι στρατοί όλου του κόσμου είναι στρα­τοί! …Είναι «εργαλεία» προορι­σμένα να κάνουν μια δουλειά και ΔΕΝ συνδέονται με την έννοια της ηθικής. Η ηθική αφορά εκείνους που τους χρησιμο­ποιούν ως «εργαλεία» και όχι τα ίδια τα «εργαλεία»! Είναι σαν να λες «ηθικό μαχαίρι»! …ΔΕΝ έχει λογική αυτό! Μόνον ο στρατός τού Ισραήλ απέκτησε αυτόν τον τίτλο! Γιατί; …Γιατί είναι ο μόνος στρατός στον κόσμο που μπορεί να κριθεί για την ηθική του! Ο στρατός τού Ισραήλ μοιάζει πιο πολύ με μια πολιτοφυλακή, που αναλαμ­βάνει δευτερεύοντες ρόλους. Ειδικεύεται στην επιβολή τής τάξης και την καταστολή. Είναι ένας στρατός ο οποίος έχει πολε­μήσει μόνον εναντίον οργανώσεων και όχι εναντίον κρατών!…

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο εδώ.