Στις 20 Σεπτεμβρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Αγίου Ευσταθίου, της συζύγου του Θεοπίστης και των δύο παιδιών τους, Αγαπίου και Θεοπίστου.
Ο Άγιος Ευστάθιος, που αρχικά ονομαζόταν Πλακίδας, υπήρξε εξέχων αξιωματικός στη Ρώμη. Η γνωριμία του με τη χριστιανική πίστη έγινε με θαυμαστό τρόπο: κατά το κυνήγι ενός ελαφιού, είδε ανάμεσα στα κέρατά του τον Τίμιο Σταυρό και άκουσε φωνή που τον καλούσε στην αληθινή πίστη. Συγκλονισμένος, βαπτίστηκε και έλαβε το όνομα Ευστάθιος. Μαζί του βαπτίστηκε η σύζυγός του Τατιανή, η οποία μετονομάστηκε σε Θεοπίστη, καθώς και τα παιδιά τους, που έλαβαν τα ονόματα Αγάπιος και Θεόπιστος.
Διωγμοί και δοκιμασίες
Όταν ο αυτοκράτορας Τραϊανός έμαθε ότι ο Ευστάθιος έγινε χριστιανός, του αφαίρεσε τον υψηλό στρατιωτικό του βαθμό και τον εξόρισε με όλη του την οικογένεια. Κατά τη διάρκεια της εξορίας χωρίστηκε από τη γυναίκα και τα παιδιά του, γεγονός που τον λύπησε βαθιά.
Χρόνια αργότερα, σε μια δύσκολη πολεμική συγκυρία, ο Τραϊανός θυμήθηκε την αξία του Ευσταθίου και τον επανέφερε στη στρατιωτική υπηρεσία. Με τη γενναιότητά του και τη στρατηγική του ικανότητα, ο Άγιος συνέβαλε στη νίκη του ρωμαϊκού στρατού. Στον δρόμο της επιστροφής, βρήκε και ξανάσμιξε με την οικογένειά του, γεμίζοντας χαρά και ευγνωμοσύνη.
Το μαρτύριο του Αγίου
Ο διάδοχος του Τραϊανού, Αδριανός, ζήτησε από τον Ευστάθιο να θυσιάσει στα είδωλα. Εκείνος αρνήθηκε κατηγορηματικά, παραμένοντας πιστός στον Χριστό. Η στάση αυτή είχε ως αποτέλεσμα να βασανιστεί μαζί με τη σύζυγο και τα παιδιά του. Η αγάπη τους στον Χριστό όμως τους έδινε δύναμη και υπομονή, όπως διδάσκει και η Αγία Γραφή:
«Μακάριος ανήρ ός υπομένει πειρασμόν ότι δόκιμος γενόμενος λήψεται τόν στέφανον τής ζωής, όν επηγγείλατο ο Κύριος τοίς αγαπώσιν αυτόν» (Επιστολή Ιακώβου α’ 12).
Τελικά, ο Άγιος Ευστάθιος και η οικογένειά του υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο μέσα σε πυρακτωμένο χάλκινο βόδι το έτος 117 μ.Χ. Η θυσία τους αποτελεί αιώνιο παράδειγμα πίστης, αφοσίωσης και αντοχής.
Εορτολόγιο
Ευστάθιος, Στάθης, Σταθάς, Σταθάκος, Ευσταθία, Σταθούλα, Σταθία, Ευσταθούλα, Θεοπίστη.
