Γράφει ο *Ιωάννης Ευθυμιάδης
Υπάρχει η αέναο ισορροπημένη αρμονία λειτουργίας των γαλαξιών με τους άπειρους ήλιους και πλανήτες στο σύμπαν, χωρίς καμία άλλη Θεϊκή παρέμβαση.
Στο [ΚΕΦ. β’.] της Γένεσης μας λέει: (Και ευλόγησε ο Θεός την ημέρα την έβδομη και αγίασε αυτήν, διότι εν αυτή ανεπαύθη από πάντων των έργων αυτού, τα οποία έκτισε και έκαμε ο Θεός).
“Ανεπαύθη” αποσύρθηκε από πάντων των έργων αυτού τα οποία έκτισε την έβδομη ημέρα. Η δημιουργική έμπνευση και η τελειότητα των πάντων, της συνείδησης και της λογικής δεν χρειάστηκε να επέμβει ξανά, όλα μπήκαν στον αέναο δρόμο της λειτουργικής εξέλιξης.
Η αέναο ροή της εξέλιξης και φθοράς των γεγονότων δεν είναι τόσο εύκολα να κατανοηθεί από εμάς τους ανθρώπους. Με ποιο τρόπο θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε το δημιουργικό σύμπαν και την ύπαρξή μας; Με την γνώση της έρευνας ή με την πίστη;
Να ξεκινήσουμε με το πρώτο κεφάλαιο της Γένεσης.
“ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΘΕΟΣ ΠΟΙΗΣΩΜΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΚΑΤ`ΕΙΚΟΝΑ ΗΜΕΤΕΡΑΝ ΚΑΙ ΚΑΘ`ΟΜΟΙΩΣΙΝ.”
Αυτό εδώ είναι το πρώτο αρχικό “δύσκολο” κομμάτι της κατανόησης, όσον αφορά την μεταφορική η την κυριολεκτική έννοια. Τι μπορεί να σημαίνει “κατ’ εικόνα ημετέραν και καθ’ ομοίωσιν”; Για να προσεγγίσουμε την αλήθεια, πρέπει να συνυπάρχει ο ενωμένος και αδιαίρετος τριαδισμός της θέλησης, γνώσης και πίστης.
Ο πρωτόπλαστος Αδάμ (adamah) ήταν το δημιούργημα Θεού κατ’ εικόνα του. Ποια είναι η “εικόνα” του Θεού που τον Αδάμ τον έκανε ίδιο με αυτόν;
Πως θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε πραγματικά και να ερμηνεύσουμε αντικειμενικά την έννοια του Θεού; Εφόσον ο Θεός είναι αόρατος τότε δημιούργησε τον Αδάμ κατά την δική του αόρατη αιθέρια ουσία. Επομένως είχε την ομοίωση και την ουσία του. Η ομοίωση του Αδάμ ήταν ότι είχε την ίδια Θεϊκή πνευματική υπόσταση, ακριβώς όπως με τους πρώτο δημιουργημένους Αγγέλους!
Η πρώτη δημιουργία του Θεού ήταν ο αιθέριος κόσμος των Αγγέλων κατ’ ουσία και ομοίωσή του.
Ο Θεός με την πνευματική του υπόσταση δημιούργησε πνευματικά κατ’ ουσία και ομοίωση τον “ερμαφρόδιτο” λεγόμενο Αδάμ, ο οποίος υπήρχε αρχικά στον αιθέριο απειροδιάστατο χώρο. Οι αρχαίες θρησκείες την έννοια του αιθέριου χώρου τον ονόμαζαν (Ηλύσια πεδία). Οι χριστιανικές θρησκείες τον ονομάζουν (παράδεισο).
Ο Αδάμ πλέον με την ερμαφρόδιτη πνευματική του υπόσταση βρισκόταν μόνος του στον (παράδεισο) με βάση τις γραφές.
Η δεύτερη δημιουργία του Θεού ήταν να ποιήσει τον υλικό κόσμο.
Κεφ. β’ “Και επέβαλε Κύριος ο Θεός έκστασιν επί τον Αδάμ, και εκοιμήθη και έλαβε μίαν εκ των πλευρών αυτού και έκλεισε με σάρκα τον τόπον αυτής”.
Με αυτό τον τρόπο όπως αναφέρεται στις γραφές δημιουργήθηκε η Εύα (hawwah).
Η δημιουργία της Εύας προήλθε από τον διαχωρισμό του ερμαφρόδιτου πνευματικού Αδάμ σε υλική πλέον υπόσταση άρρεν και θήλυ, η μεταφορική ονομαζόμενη έννοια (η πτώση τους). Στην πορεία με την εξέλιξη στο φυσικό περιβάλλοντα κόσμο δοκίμασαν την γεύση από τον ορισμό το απαγορευμένο “φρούτο”.
Από την “γευστική πράξη” αυτή δημιουργήθηκε στην ψυχική τους αίσθηση το θετικό – αρνητικό, το καλό- κακό και ο θάνατος. Η έννοια του (μήλου) ήταν η σεξουαλική πράξη, όπου με την γεύση της πράξης, άνοιξαν οι “οφθαλμοί” της ψυχικής συνείδησης του νου. Ήταν η Δημιουργία πλέον σε υλική οντότητα χωρίς γυρισμό όπου περιλαμβάνει την ζωή και τον θάνατο. Το μεγαλύτερο χάρισμα που εκπνεύστηκε ο Θεός για την δημιουργία του υλικού κόσμου της φύσης είναι η ακμή, πτώση, παρακμή. Για μας τους Ανθρώπους μας χάρισε τον θάνατο. Διότι ο θάνατος είναι η λύτρωση από την ζωή, εξαρτάτε με την ανάλογη χαρακτηριστική συμπεριφορά του Ανθρώπου…
Η πνευματική σύλληψη του Ιησού από την Μαριάμ
Υπάρχουν δυο τρόποι δημιουργίας, ο ένας τρόπος είναι ο πνευματικός άυλος Θεϊκός τρόπος και ο άλλος είναι ο γνωστός υλικός τρόπος από άρρεν και θήλυ.
Για το θαύμα της γέννησης του Ιησού, τι ακριβώς έχει συμβεί πραγματικά στην μητέρα του Μαριάμ; Η Μαριάμ ήταν παιδί της Άννας και του Ιωακείμ. Από πολύ μικρή ηλικία την πήγανε στο γνωστό τότε (ιερατείο) ναό του προφήτη Ζαχαρία. Έκατσε αρκετά χρόνια στο ναό όπου έχει μυηθεί τα μυστήρια της πνευματικότητας σε μέγιστο βαθμό. Όταν ολοκλήρωσε την διδασκαλία και το μυστήριο του Θεϊκού πνεύματος από τον προφήτη Ζαχαρία έφυγε από τον ναό.
Ο προφήτης αρχιερέας Ζαχαρίας είχε προβλέψει την πνευματική σύλληψη και γέννηση του Ιησού από την παρθένο Μαριάμ, με την πνευματική ουσία και ομοίωση Θεού. Έτσι το Θεϊκό πνεύμα εμφανίστηκε στην παρθένο Μαριάμ (Μαρία) όπου αυτή “βυθίστηκε” σε μία υπέρτατη πνευματική και θαυμαστή έκστασιν και εκοιμήθη. Εκείνη την στιγμή δημιουργήθηκε η ένωση της πνευματικής σύλληψης στην Μαρία. Εφόσον η παρθένος Μαρία δεν είχε την Θεϊκή αιθέρια υπόσταση ουσίας και ομοίωση όπως του Θεού, τότε η πνευματική σύλληψη ολοκληρώνεται πλέον σε υλική γέννηση του Ιησού. Υπό αυτή την έννοια ονομάστηκε ο πνευματικός Θεάνθρωπος Ιησούς!
*Ο Ιωάννης Ευθυμιάδης είναι, Συγγραφέας και ερευνητής
Ακολουθήστε μας και στο Google news, και στο Youtube και κάντε εγγραφή στο ενημερωτικό μας δελτίο.