Γράφει η *Μαίρη Μάκρα
Η μεγάλη μητέρα – Θεά
Η Μεγάλη Μητέρα, Μητέρα Θεά ή Μητέρα Γη είναι ένα μητριαρχικό αρχετυπικό μοντέλο που επαναλαμβάνεται σε διάφορες μυθολογίες ανά τον κόσμο.
Σύμφωνα με τη θεωρία του Γιουνγκ, το αρχέτυπο της Μεγάλης Μητέρας – Θεάς είναι βαθιά ριζωμένο στον ανθρώπινο νου, ακόμα και πριν την κύηση.
Συνήθως τη συναντάμε σε τρεις βασικές μορφές: ως Παρθένο, ως Μητέρα και ως Γριά. Ανάλογα με τη μορφή που παίρνει, συμβολίζει την Αγνότητα, τη Γονιμότητα ή τη Σοφία.
Η μητριαρχία είναι η πρώτη μορφή κοινωνικής οργάνωσης των ανθρώπων της προϊστορικής περιόδου, με κυρίαρχα χαρακτηριστικά τη «Γυναικοκρατία» και τη λατρεία της «Μητέρας Θεάς».
Σε αυτό το σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, υπολογίζεται μόνο η μητρική συγγένεια, ενώ η γυναίκα – μητέρα κατέχει την κυρίαρχη θέση στην κοινωνία και στην οικογένεια. Η γυναίκα αποτελεί αρχηγό του γένους, οπότε και τα κληρονομικά δικαιώματα μεταβιβάζονται στα θηλυκά μέλη της κάθε οικογένειας.
Στη θρησκευτική του διάσταση, συνδέεται συχνά με λατρεία γυναικείων θεοτήτων της μητρότητας και γονιμότητας.
ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ – Γενικά
Σύμφωνα με τη μελέτη των αρχετύπων από τον Aldo Carrotenuto:
«Η ιστορία της ανθρωπότητας εξελίχθηκε επειδή το αρσενικό διαισθάνθηκε την τεράστια δύναμη της γυναίκας και δεν την αφάνισε. Η ικανότητά της να δίνει ζωή, να φέρνει στον κόσμο παιδιά, την έκανε απολύτως απαραίτητη για τη διαιώνιση του κόσμου. Απέναντι σ’ αυτήν την εκπληκτική δημιουργική ικανότητα υποχωρεί και η αγριότερη βία».
Η μητρότητα, όμως – ο ξεχωριστός και τεράστιος ρόλος της γυναίκας – δεν περιορίζεται, όπως νομίζουν οι πολλοί, στο να γεννάει και να μεγαλώνει τα παιδιά της. Απλώνεται, αγκαλιάζει και επηρεάζει τους πάντες.
Η ευαισθησία, η αξιοπρέπεια, η ενσυναίσθηση, η ηρεμία, η πνευματικότητα, που χαρακτηρίζουν πολλούς άνδρες, οφείλονται στην επιρροή που άσκησαν ή ασκούν πάνω τους κάποιες γυναίκες: μητέρες, σύζυγοι, κόρες, αλλά και συχνά συνεργάτιδες, που τους στηρίζουν, τους ενθαρρύνουν και τους συμπαραστέκονται με αγάπη και αφοσίωση.
ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΣΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Η γυναίκα που λειτουργεί με τις αρχετυπικές δυνάμεις της «Μεγάλης Θεάς», ως ολοκληρωμένη προσωπικότητα, έχει τις εξής ιδιότητες:
α΄) Δημιουργική ικανότητα. Με ό,τι καταπιάνεται, γίνεται δημιουργός. Δεν εκτελεί απλώς κάτι, όπως συχνά γίνεται. Βάζει τη σφραγίδα της ιδιαιτερότητάς της – είτε πρόκειται για ένα συνηθισμένο φαγητό, είτε για ένα έργο τέχνης, είτε για μια νέα ιδέα που υλοποιεί και αναβαθμίζει διαρκώς.
β΄) Αυτοεκτίμηση. Δεν την επηρεάζει αρνητικά η απόρριψη κάποιων, ούτε η ήττα σε μια προσπάθεια ή αναμέτρηση. Γνωρίζει την αξία της.
γ΄) Προσωπικά όρια. Δεν κάνει ό,τι θέλουν οι άλλοι για να έχει την αγάπη τους ή τη συμπάθειά τους. Δεν διευκολύνει απλώς επειδή αδυνατεί να πει «όχι» στις απαιτήσεις των άλλων. Αντίθετα, ζει δυναμικά το «Αγάπα τον πλησίον σου, όπως τον εαυτόν σου».
Με τη δύναμη του βλέμματός της αγγίζει την ψυχή του άλλου και του αφυπνίζει τρόπους βαθιάς επικοινωνίας. Αυτή η επικοινωνία μπορεί να οδηγήσει σε σχέση αισθηματική, που καταλήγει σε αναζωογονητικό δεσμό πάσης φύσεως – φιλία, συνεργασία ή έρωτα. Σε κάθε μορφή θα είναι σχέση ουσιαστικής επικοινωνίας, με σεβασμό στην προσωπικότητα του συνανθρώπου της.
Μέσα από τέτοιο δεσμό, η ζωή αποκτά νέο σφρίγος. Η παγωνιά της μοναξιάς υποχωρεί κι αφήνει τους χυμούς της ζωής να ξανακυλήσουν στις φλέβες μας.
Έτσι, η «Γυναίκα – Μεγάλη Θεά» γίνεται μια μεγάλη αγκαλιά για όσους έχουν ανάγκη από βοήθεια. Όμως, με τον δικό της «μητριαρχικό» τρόπο, δεν νταντεύει τους άλλους ούτε τους διευκολύνει υπερβολικά. Με αγάπη, τους αναθέτει ευθύνες που θα τους οδηγήσουν στην προσωπική τους ωρίμανση.
ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Αν η γυναίκα αυτής της αρχετυπικής ψυχοσύνθεσης αποφύγει την εσωτερική της εξέλιξη, τα στοιχεία της δυναμικής της θα εκδηλωθούν αρνητικά. Τότε, εμφανίζονται οι εξής συμπεριφορές:
-Η τεράστια δύναμή της την οδηγεί σε απρόβλεπτη πάλη με τον άνδρα. Το αρσενικό, από την πλευρά του, ασκεί βία. Η γυναίκα ελίσσεται, παγιδευμένη στη λεγόμενη «πάλη των δύο φύλων». Αναπτύσσει στρατηγικές – διπλοπολιτική, επιθετικότητα κ.ά. – για να ξεφύγει από τον ανδρικό έλεγχο.
-Έχει κακή σχέση με το αρσενικό. Τον βλέπει σαν εχθρό, τον πολεμά και – ασυνείδητα – επιλέγει άνδρες ακατάλληλους για εκείνη, με κρυμμένη επιθυμία να τους αλλάξει.
-Επειδή η ανάγκη της για προσφορά είναι μεγάλη, μπορεί να φτάσει σε υπερβολές που θα την κουράσουν και θα της προκαλέσουν πόνο. Χωρίς προσωπικά όρια, κινδυνεύει να την απομυζήσουν άτομα ιδιοτελή, που ξέρουν πολύ καλά να εκμεταλλεύονται την πλούσια προσφορά της.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η γυναίκα που έχει μέσα της τα «χνάρια» της Μεγάλης Θεάς έχει ένα ιερό χρέος προς τον ίδιο της τον εαυτό: να βάζει σε προτεραιότητα και να πραγματοποιεί την ψυχική της εξέλιξη.
Μόνο έτσι θα ζήσει τη ζωή της όπως αξίζει στις ικανότητές της. Θα χτίσει μια ζωή πλούσια σε αγάπη και δημιουργικότητα, όπως ταιριάζει στις δυνάμεις της.
Διαφορετικά, θα ζήσει με την πίκρα ότι «κανείς δεν την καταλαβαίνει». Επειδή, κατά βάθος, γνωρίζει τις ικανότητές της, ο εσωτερικός της πόνος θα είναι μεγάλος. Δεν θα τον δείχνει ποτέ. Μα σε ώρες βαθιάς περισυλλογής θα τον αφήνει να την αγγίζει, για να τον απωθεί και πάλι περήφανα.
Τι κρίμα…
ΑΣΚΗΣΗ ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗΣ
*Κλείσε τα μάτια και φέρε στο νου σου τη μορφή της «Μεγάλης Μητέρας» όπως την αντιλαμβάνεσαι εσύ.
Ρώτησε τον εαυτό σου:
-Σε ποιους ανθρώπους προσφέρω χωρίς όρια, σε σημείο που να κουράζομαι;
-Πού χρειάζεται να θέσω ένα «όχι» για να τιμήσω καλύτερα τον εαυτό μου;
-Σε ποιον τομέα της ζωής μου μπορώ να καλλιεργήσω περισσότερο τη δημιουργική μου δύναμη;
-Αν κοίταζα τον εαυτό μου με μάτια «Μεγάλης Μητέρας», τι θα μου έλεγα σήμερα;
-Γράψε τις απαντήσεις σου και άφησέ τες να γίνουν η πυξίδα για τα επόμενα βήματά σου.
* Μότο Ζωής: «Η δύναμή μου είναι η αγκαλιά μου· προστατεύει, εμπνέει, αλλά δεν φυλακίζει.»
(Από την προσωπική “Μέθοδο Αυτογνωσίας-Αυτοβελτίωσης”- της Μαίρης Μάκρα)
