Η επιρροή της ελληνικής γλώσσας δεν περιορίστηκε μόνο στον πολιτισμό, τη φιλοσοφία και τις επιστήμες, αλλά αποτυπώθηκε ακόμη και στον παγκόσμιο χάρτη.
Πολλά σύγχρονα κράτη αντλούν την ονομασία τους, άμεσα ή έμμεσα, από ελληνικές λέξεις, πρόσωπα ή έννοιες, γεγονός που αναδεικνύει το βάθος και τη διαχρονικότητα της ελληνικής γλωσσικής κληρονομιάς.
Η Αργεντινή οφείλει το όνομά της στο λατινικό argentum (ασήμι), το οποίο έχει τις ρίζες του στον αρχαιοελληνικό «ἄργυρο». Οι Ισπανοί εξερευνητές, αναζητώντας χρυσό, βρέθηκαν μπροστά σε πλούσια κοιτάσματα αργύρου και σε ιθαγενείς που χρησιμοποιούσαν το πολύτιμο μέταλλο, στοιχείο που καθόρισε την ονομασία της χώρας.
Το Αζερμπαϊτζάν συνδέεται ετυμολογικά με τον Ατροπάτη, Πέρση ευγενή της εποχής μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το όνομά του καταγράφηκε στα ελληνικά και πέρασε στους αιώνες, συνδέοντας την περιοχή με την ελληνιστική περίοδο.
Αίγυπτος: Η παγκόσμια καθιερωμένη ονομασία της Αίγυπτος προέρχεται από τα μυκηναϊκά ελληνικά και αποτελεί εξελληνισμό του αιγυπτιακού Hwt-ka-Ptah, ενώ σύμφωνα με τον Στράβωνα σχετίζεται και με τη γεωγραφική της θέση νότια του Αιγαίου Πελάγους.
Η Αιθιοπία αντλεί το όνομά της από το αρχαιοελληνικό «Αἰθίοψ», λέξη που περιέγραφε την ηλιοκαμένη όψη των κατοίκων της περιοχής. Αντίστοιχα, η Ερυθραία πήρε την ονομασία της από την Ερυθρά Θάλασσα, όρο επίσης ελληνικής προέλευσης.
Η Γεωργία συνδέεται ετυμολογικά με το ελληνικό όνομα Γεώργιος, πιθανότατα μέσω της λατρείας του Αγίου Γεωργίου, ενώ τόσο το όνομα όσο και η λέξη «γεωργία» έχουν καθαρά ελληνική ρίζα.
Στην περίπτωση της Ινδονησία, το δεύτερο συνθετικό της λέξης προέρχεται από την αρχαιοελληνική «νήσο», όπως και σε όλες τις ονομασίες νησιωτικών περιοχών που καταλήγουν σε «-νησία».
Το Ιράν σημαίνει «η χώρα των Αρίων», με τον όρο να έχει περάσει στην ελληνική γραμματεία για να περιγράψει πληθυσμούς που αυτοπροσδιορίζονταν ως «ευγενείς», έννοια συγγενική με την ελληνική λέξη «άριστος».
Η Μάλτα ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες ως «Μελίτη», πιθανότατα λόγω της παραγωγής μελιού, ονομασία που διατηρήθηκε σε γραπτές πηγές μέχρι και τα βυζαντινά χρόνια.
Το Μονακό συνδέεται με τη λατρεία του Ηρακλή, ο οποίος αναφερόταν ως «Μονόοικος». Η ελληνική αυτή παράδοση αποτυπώθηκε ακόμη και στη σύγχρονη ονομασία του λιμανιού του πριγκιπάτου.
Για τη Σκωτία υπάρχει μια λιγότερο αποδεκτή αλλά διαδεδομένη θεωρία που συνδέει το όνομά της με το αρχαιοελληνικό «σκότος», λόγω των σκοτεινών καιρικών συνθηκών που εντυπωσίασαν αρχαίους θαλασσοπόρους.
Τέλος, οι Φιλιππίνες πήραν το όνομά τους από τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας, με το ίδιο το όνομα Φίλιππος να είναι ελληνικό και να σημαίνει «φίλος των αλόγων».
Από την Ευρώπη έως την Ασία, την Αφρική και την Αμερική, η ελληνική γλώσσα έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα, αποδεικνύοντας ότι η ιστορία της δεν περιορίζεται στα σύνορα του ελληνικού κόσμου, αλλά διατρέχει ολόκληρο τον πλανήτη.
