Επάνω από την ανατολική και τη δυτική πρόσοψή του κατέληγε σε δύο τριγωνικά αετώματα εξαιρετικής τέχνης.
Το ανατολικό είχε σαν θέμα τη Γέννηση της Αθηνάς και το δυτικό την διαμάχη της με ον Ποσειδώνα για την ονομασία της πόλης. Σ’ ότι αφορά το ανατολικό αέτωμα, σύμφωνα με έναν μύθο η Αθηνά είναι κόρη του Δία και της Μήτιδας. Η Μήτιδα ήταν έγκυος και καθώς ήταν ετοιμόγεννη ο Δίας την καταβρόχθισε γιατί όπως τον είχαν προειδοποιήσει ο Ουρανός και η Γαία, η Μήτιδα θα γεννούσε αργότερα κι ένα αγόρι το οποίο θα του έπαιρνε την εξουσία. Όταν έφτασε η ώρα της γέννας, ο Δίας επειδή πονούσε φρικτά, διέταξε τον Ήφαιστο να του δώσει μια τσεκουριά. Από το κεφάλι του Δία ξεπετάχτηκε πάνοπλη η Αθηνά. Ως τόπος γέννησής της θεωρείται η λίμνη Τριτωνίδα στη Λιβύη.
Στην Αθήνα, η Αθηνά λατρευόταν ως παρθένα γι’ αυτό κι ο ναός της ονομάστηκε Παρθενώνας. Από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια είχε χαθεί το μεσαίο τμήμα του αετώματος κι έτσι η σύνθεση παραμένει άγνωστη. Ευτυχώς το 1674 ο J. Carrey, ακολουθώντας τον De Nointel σχεδίασε ό,τι υπήρχε στον Παρθενώνα κι έτσι έχουμε μια σαφή εικόνα για τις άκρες του αετώματος. Ο Έλγιν αφαίρεσε από το αέτωμα όλες τις μορφές που βρήκε. Είχαν πέσει ήδη οι μορφές της Ήρας, του Ήφαιστου και της Σελήνης οι οποίες βρέθηκαν αργότερα στις ανασκαφές.
Η διάταξη των σωζόμενων μορφών στο αέτωμα από αριστερά προς τα δεξιά είναι η εξής:
Ο ήλιος με το τέθριππο, Διόνυσος, Περσεφόνη, Δήμητρα, Άρτεμις, Ήρα, Ήφαιστος, Εστία, Διώνη, Αφροδίτη, Σελήνη, άλογο Σελήνης.
