Σαν σήμερα, στις 10 Ιουνίου 1944, διαπράχθηκε μία από τις πλέον αποτρόπαιες θηριωδίες της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα. Το μαρτυρικό χωριό Δίστομο στη Βοιωτία έγινε στόχος μιας βάρβαρης και απάνθρωπης επίθεσης από τα γερμανικά στρατεύματα των SS.
Σαν σήμερα, στις 10 Ιουνίου 1944, διαπράχθηκε μία από τις πλέον αποτρόπαιες θηριωδίες της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα. Το μαρτυρικό χωριό Δίστομο στη Βοιωτία έγινε στόχος μιας βάρβαρης και απάνθρωπης επίθεσης από τα γερμανικά στρατεύματα των SS.
Μονάδα των Waffen-SS, υπό τις διαταγές του SS-Hauptsturmführer Φριτς Λάουτενμπαχ (Fritz Lautenbach), εισέβαλε στο χωριό και μέσα σε μόλις δύο ώρες εξαπέλυσε μια ανελέητη σφαγή. Οι στρατιώτες δεν ξεχώρισαν κανέναν. Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και εκτελούσαν εν ψυχρώ αμάχους: άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένους και παιδιά, ακόμη και βρέφη λίγων μηνών. Ο τελικός απολογισμός της φρίκης ήταν 228 νεκροί.
Η σφαγή του Διστόμου δεν ήταν απλώς μία πράξη εκδίκησης για την υποτιθέμενη δράση αντιστασιακών στην περιοχή. Ήταν ένα οργανωμένο έγκλημα πολέμου, μία κτηνώδης επίδειξη τρομοκρατίας και συλλογικής τιμωρίας που στόχευε να κάμψει το φρόνημα του ελληνικού λαού.
Σήμερα, ογδόντα ένα χρόνια μετά, το Δίστομο παραμένει σύμβολο της θυσίας και της αντίστασης. Η μνήμη των θυμάτων ζει μέσα από τα ονόματά τους που είναι χαραγμένα στο μαυσωλείο του χωριού, μια σιωπηλή αλλά εύγλωττη υπενθύμιση των εγκλημάτων που δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστούν.
Η ιστορία της σφαγής του Διστόμου αποτελεί αιώνιο τραύμα αλλά και χρέος ιστορικής δικαίωσης. Ένα χρέος που η διεθνής κοινότητα δεν έχει ακόμη πλήρως εκπληρώσει.
