Του Βασίλη Καπράλου
Η μπαλάντα
Έξω σφυρίζουνε οι βόμβες,
που μελετήθηκαν με τις συντεταγμένες.
Στόχους να πλήξουνε ασύμμετρα.
Να καταβάλουν κάθε θέληση,
να σβήσουν την ελπίδα για ζωή.
Ό,τι κινείται να το παύσουνε,
από το μεροκάματό του.
Ο ήχος κροταλίζει,
στη συμφωνία από τα πολυβόλα.
Λυγίζει ο σκελετός από το βάρος των βλημάτων,
που σαν ομπρέλα βάρυναν την ανθρωπότητα,
στην κάθοδό τους.
Δέος αντίπαλο πιο ‘κει μια συναυλία.
Ένα ζευγάρι ερωτευμένο τραγουδά,
με δυο παιδιά στα χέρια και ένα στην κοιλιά.
Του κόσμου, δεν τους πείραξε ακόμα, η κακία.
Από τα βλήματα που πέφτουνε,
δώρο λαβαίνουν τη σκιά.
Ο χρόνος τους κυλάει μακριά·
από το φόβο και το πρέπει.
Το πιο πολεμικό τραγούδι μια μπαλάντα!
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
