Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Μαύρος ουρανός
Κοιτάζω την βροχή ψυχή μου. Δεν έχω οξυγόνο Βοηθά με να αναπνεύσω… να βγω έξω από το πόνο, που έχουν πέσει καταιγίδες. Δεν βλέπω να γλιτώνω, μαύρος ουρανός έχει τη γη σκεπάσει, αστραπές, βροντές το πεπρωμένο μου έχει δικάσει.
Μόνο εσύ μπορείς να με σώσεις, αν προλάβεις να με συναντήσεις, αλλιώς θα σε δω στις γραμμές του τρένου, εκεί που όλοι θα περιμένουν.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
