Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου
Μια σκέψη κενή…
Μια σκέψη κενή…
Θα ήταν προτιμότερο
απλώς
να μη νιώθαμε… τίποτα…
Μια σκέψη κενή
είναι πιο ταιριαστή με το ‘σήμερα’,
που κυνηγά μονίμως ένα ‘σημαντικό αύριο’,
ασορτί με μια πλαστική κούκλα,
με κόκκινα χείλη και μακριά δανεικά μαλλιά.
Η καλύτερη πλειοδοσία για μια νύχτα αγκαλιά,
δικιά σου, η αφύσικα παγωμένη καρδιά.
Η σκέψη πάντα θολή
Στα χείλη καρφιτσωμένη η σιωπή
Κάπως έτσι νιώθουν άραγε οι νεκροί;
Ξημερώνει
Η επιλογή της μέρας,
ο εραστής της ηλεκτρονικής ατζέντας,
που τρέμεις μήπως και χακαριστεί.
Πεινάς
Περιμένεις μια ώρα ηδονής,
σερβιρισμένη, με το σερβίτσιο της μιας δραχμής,
που αδιαφορείς αν ραγίσει.
Ξέρεις,
εύκολα θ΄αντικατασταθεί,
ένα παλαιοπωλείο, μια πιστωτική.
Κοίτα με
Παραδέξου πως κουράστηκες
Μια κούφια ζωή πονάει την ψυχή
Φώναξε το
Ψιθύρισε το
Εγώ θα τ΄ακούσω
Παρακαλώ περιμένετε…
Η προτροπή σας προωθείται…
Ο κάτοχος της ψυχής θα ειδοποιηθεί με γραπτό μήνυμα…
* Η Μαρία Σταυρίδου είναι Αρθρογράφος Λογοτέχνιδα