Η NASA αποκάλυψε ότι ο νάνος πλανήτης Δήμητρα πιθανόν να είχε κάποτε μια «κρυφή πηγή ενέργειας», ικανή να συντηρήσει μορφές εξωγήινης ζωής στον υπόγειο ωκεανό του.
Νέα υπολογιστικά μοντέλα δείχνουν ότι στο εσωτερικό του υπήρχε ραδιενεργός πυρήνας, ο οποίος εξέπεμπε θερμότητα για δισεκατομμύρια χρόνια, δημιουργώντας συνθήκες κατάλληλες για την ανάπτυξη μικροβιακής ζωής.
Η Δήμητρα, με διάμετρο περίπου 950 χιλιομέτρων, είναι το μεγαλύτερο σώμα στη ζώνη αστεροειδών ανάμεσα στον Άρη και τον Δία. Αν και δεν πληροί τα κριτήρια για να χαρακτηριστεί πλήρης πλανήτης, έχει αναγνωριστεί ως «νάνος πλανήτης», όπως και ο Πλούτωνας. Είναι μάλιστα ο μοναδικός από τους γνωστούς νάνους πλανήτες που βρίσκεται τόσο κοντά στη Γη, μέσα στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα.
Τα τελευταία χρόνια, η αποστολή Dawn της NASA (2014–2018) αποκάλυψε ότι η Δήμητρα πιθανότατα κρύβει έναν υπόγειο ωκεανό με άλμη, ενώ στην επιφάνειά της βρέθηκαν ίχνη νερού, αλάτων και οργανικών ενώσεων — στοιχεία που στη Γη σχετίζονται με την ύπαρξη ζωής. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν ότι έλειπε το βασικό συστατικό: μια μόνιμη πηγή ενέργειας.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στις 20 Αυγούστου στο Science Advances, έρχεται να ανατρέψει αυτήν την αντίληψη. Οι ερευνητές, μελετώντας δεδομένα της αποστολής Dawn, προσομοίωσαν την εξέλιξη του εσωτερικού της Δήμητρας και κατέληξαν ότι ο πυρήνας της ήταν κάποτε θερμός, φτάνοντας μέχρι τους 280°C. Η θέρμανση αυτή, που προήλθε από τη ραδιενεργή αποσύνθεση ισοτόπων, μπορεί να κράτησε από μισό έως και δύο δισεκατομμύρια χρόνια μετά τον σχηματισμό του πλανητικού σώματος, πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.
Η παραγόμενη θερμότητα όχι μόνο διατηρούσε τον υπόγειο ωκεανό σε υγρή μορφή, αλλά πιθανόν προκαλούσε και εκρήξεις θερμού νερού εμπλουτισμένου με μέταλλα, όπως συμβαίνει στα υδροθερμικά στόμια των ωκεανών της Γης. Τέτοια περιβάλλοντα, γεμάτα χημική ενέργεια, αποτελούν ιδανικά καταφύγια για μικρόβια.
Η υπόθεση αυτή έχει μεγάλη σημασία, καθώς δείχνει ότι όχι μόνο μεγάλοι πλανήτες ή μεγάλα φεγγάρια, αλλά και μικρότερα σώματα όπως η Δήμητρα μπορεί να φιλοξένησαν ζωή. Οι επιστήμονες μάλιστα συγκρίνουν αυτήν την πιθανότητα με τα αντίστοιχα σενάρια για τα φεγγάρια Εγκέλαδος και Τιτάνας του Κρόνου ή την Ευρώπη και τον Γανυμήδη του Δία.
Σήμερα, ωστόσο, οι πιθανότητες ύπαρξης ζωής στη Δήμητρα είναι σχεδόν μηδενικές, καθώς η ραδιενεργή «καρδιά» της έσβησε πριν από περίπου 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Αν υπήρχαν μικροοργανισμοί, πιθανότατα εξαφανίστηκαν όταν το περιβάλλον πάγωσε.
