Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Φλόγα
Η φλόγα έγινε ανεξέλεγκτη φωτιά, και το αεράκι, άνεμος. Ενώ εγώ ζούσα ένα όνειρο, εσύ έγινες ο εφιάλτης. Και τα χρώματα του ουράνιου τόξου διασκορπίστηκαν και έγιναν βαθύ πορτοκαλί και κόκκινο.
Στην επιμονή σου ότι με αγαπούσες, ποτέ δεν το απέδειξες. Στάθηκα σαν άγαλμα, απλώς κοιτάζοντας σε. Χρειαζόμουν νερό να σωθώ, αλλά εσύ καθόσουν απέναντι μου με τα χέρια δεμένα σαν να ήμουν ένα θέαμα. Και έτσι χάθηκα σαν μια ανεπιθύμητη ανάμνηση στο διάστημα.
Η φλόγα μου θα σου γίνει έμμονη σκέψη και η εικόνα μου, πάντα ζωντανή αντέχοντας όλες τις στάχτες.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
