Γράφει ο Νίκος Νικολόπουλος, πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος Ελλάδος
Είναι επείγουσα η ένωση των πατριωτικών δυνάμεων της κεντροδεξιάς, οι πρόωρες εκλογές δεν περιμένουν.
Η πολιτική συγκυρία όπως διαμορφώνεται και μετά την αδυναμία των κυβερνητικών επιδομάτων να αναστρέψουν το κλίμα υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη, φωτίζει ένα κρίσιμο ερώτημα:
- Τι θα συμβεί αν οι πρόωρες εκλογές προκηρυχθούν μέσα στους επόμενους μήνες; Και κυρίως: Πού θα βρει αυτή η εξέλιξη τις ανένταχτες πατριωτικές δυνάμεις της κεντροδεξιάς; Η κλεψύδρα αδειάζει!
Τα πολιτικά δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι οι πρόωρες κάλπες είναι πιθανότερες από ποτέ.
Η αδυναμία της κυβέρνησης να ανακάμψει πειστικά, η φθορά από τους εγκληματικούς χειρισμούς των εθνικών θεμάτων, τα σκάνδαλα και οι αστοχίες, το αβέβαιο διεθνές περιβάλλον και η κοινωνική δυσαρέσκεια που δεν κρύβεται με προσωρινές παροχές, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα.
Μπροστά σε αυτό το σκηνικό, κάθε ημέρα καθυστέρησης στην οικοδόμηση ενός ενιαίου πατριωτικού μετώπου, αποτελεί χαμένη ευκαιρία.
Ο κίνδυνος της χαμένης ψήφου και της πολιτικής περιθωριοποίησης είναι ορατός…
Η σημερινή διασπορά ανένταχτων πατριωτικών σχημάτων, μικρών κομμάτων και ανεξάρτητων προσωπικοτήτων έχει συγκεκριμένες αρνητικές συνέπειες:
- Κατακερματισμός του πατριωτικού χώρου, με αποτέλεσμα να μένουν αδιάθετες πολλές χιλιάδες ψήφοι κάτω από το όριο εισόδου στη Βουλή.
- Αδυναμία συλλογικής πολιτικής πίεσης, ιδιαίτερα απέναντι σε αντεθνικές ή επικίνδυνες επιλογές της παρούσας ή μιας «από τα ίδια» μελλοντικής κυβέρνησης.
- Εγκατάλειψη των πατριωτών ψηφοφόρων, που απογοητευμένοι από την ασυνεννοησία, ενδέχεται να στραφούν είτε στην αποχή είτε σε ακραίες λύσεις.
- Σε ένα εκλογικό σκηνικό έκτακτης ανάγκης, όπου κάθε ψήφος θα κρίνει συσχετισμούς, η διάσπαση είναι πολυτέλεια που δεν συγχωρείται.
Η ανάγκη ενός οργανωμένου, ενιαίου πατριωτικού μετώπου
Όπως δεν αρκεί μια “βροχή επιδομάτων” για να διασώσει μια καταρρέουσα κυβέρνηση, έτσι και οι πατριωτικές δυνάμεις δεν αρκεί να στηρίζονται σε αποσπασματικές πρωτοβουλίες ή επικοινωνιακές “αναλαμπές”.
Απαιτούνται:
- Άμεσες διερευνητικές επαφές όλων των ανένταχτων κεντροδεξιών και πατριωτικών παραγόντων.
- Συμφωνία σε έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή για την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, της κοινωνικής συνοχής και της αληθινής λαϊκής εκπροσώπησης.
- Συντονισμένη εκλογική προετοιμασία, ώστε να αποφευχθεί η κατάτμηση των υποψηφιοτήτων και να προκύψει ένα αναγνωρίσιμο, ισχυρό σχήμα στο πολιτικό σκηνικό.
Ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος.
Μόνο ένα ενιαίο, στιβαρό και πατριωτικό πολιτικό μέτωπο μπορεί να μετατρέψει την απογοήτευση σε ελπίδα και τη διαμαρτυρία σε νίκη.
Συμπέρασμα:
Όποιος αργήσει, θα μετανιώσει
