Γράφει ο Σαρδόνιος Ρεπορτάζ του απόδημου παλμού
Τι σημαίνει για μια ευρωπαϊκή δημοκρατία όταν ο μοναδικός θεσμικός αντίλογος στην εξουσία προέρχεται… από το εξωτερικό;
Όταν οι πολιτικοί αντίπαλοι σιωπούν ή δεν υπολογίζονται, οι θεσμοί απονευρώνονται και η κοινή γνώμη εθίζεται στη διαφθορά, τότε δεν μιλάμε πια για πολιτική σταθερότητα ..αλλά για καθεστωτική στασιμότητα.
Μια κυβέρνηση περικυκλωμένη από σκιές
Οι αποκαλύψεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τις ύποπτες ροές ευρωπαϊκών κονδυλίων στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αποτελούν μεμονωμένο επεισόδιο. Αντιθέτως, έρχονται να προστεθούν σε μια μακρά σειρά κρίσεων και σκανδάλων:
- Υποκλοπές
- Λίστες Πέτσα
- Σιωπή για τα Τέμπη
- Απευθείας αναθέσεις
- Διορισμοί χωρίς αξιολόγηση
- Θεσμική απαξίωση της Βουλής
- Επικοινωνιακή εκμετάλλευση της θρησκευτικότητας.
Ο κοινός παρονομαστής είναι η απουσία ουσιαστικού εσωτερικού ελέγχου.
Αντί εναλλακτικής πρότασης, «ή εμείς ή το χάος». Η κυρίαρχη πολιτική αφήγηση στη χώρα έχει περιοριστεί σε ένα διλημματικό σχήμα: «Μετά τον Μητσοτάκη – το χάος.»
Μια φράση που δεν προσφέρει ούτε πολιτική προοπτική ούτε θεσμική εναλλακτική. Στην πραγματικότητα, αυτό που ονομάζεται «χάος» δεν είναι παρά η ανάγκη επανεκκίνησης. Και γι’ αυτό, το νέο πολιτικό κίνημα που προανήγγειλαν δημόσια στελέχη από τον χώρο της παραδοσιακής κεντροδεξιάς, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ειρωνεία ή απαξίωση πλέον.
Αντιθέτως:
- Καταγράφει κοινωνικά ερείσματα
- Αντανακλά τον πολιτικό κενό
- Αντιπροσωπεύει την κρίση νομιμοποίησης της παρούσας Βουλής
Ένα “προδρομικό” εγχείρημα ενόψει πρόωρων εκλογών;
Οι εμπνευστές του εγχειρήματος μεταξύ των οποίων γνωστά ονόματα με θητεία σε παραδοσιακές πατριωτικές δυνάμεις περιγράφουν το νέο πολιτικό μόρφωμα ως ένα προσκλητήριο συσπείρωσης των «πολιτικά αστέγων» του δεξιού φάσματος:
- Κεντροδεξιοί με εθνική αναφορά
- Απογοητευμένοι νεοδημοκράτες
- Συντηρητικοί χριστιανοδημοκράτες
- Πατριώτες των περιφερειών
- Μικρομεσαίοι και παραγωγικοί πολίτες που δεν νιώθουν ότι εκπροσωπούνται από φεουδαρχικού τύπου «πατριωτικά μαγαζιά»
Με φόντο την ορατή προκήρυξη πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο και τη σταθερή φθορά του κυβερνώντος κόμματος, το εγχείρημα αποκτά πολιτική δυναμική έστω κι αν δεν έχει ακόμη κομματικό σχήμα ή επικεφαλής.
Έλλειψη αντιπολίτευσης ή στρατηγικός σιωπηλός συνασπισμός;
Αξίζει να σημειωθεί πως το πολιτικό σκηνικό δεν χαρακτηρίζεται μόνο από κυβερνητική υπερσυγκέντρωση, αλλά και από αντιπολιτευτική αδράνεια..
- Ο ΣΥΡΙΖΑ απορρυθμισμένος
- Το ΠΑΣΟΚ φοβικό
- Οι μικροί πόλοι είτε απομονωμένοι, είτε ενσωματωμένοι
- Οι θεσμικοί εγγυητές αποδυναμωμένοι
Έτσι, η μόνη αποτελεσματική αντιπολίτευση αποδεικνύεται να είναι… η OLAF και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Μια παραδοξότητα που εκθέτει όχι μόνο την κυβέρνηση αλλά και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι απλό..
Το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα θυμίζει ένα ταμπλό γεμάτο ψευδαισθήσεις σταθερότητας. Την ώρα που η εσωτερική διάβρωση των θεσμών συνδυάζεται με τη διεθνή απαξίωση, μια νέα κοινωνική πλειοψηφία διαμορφώνεται στο περιθώριο.
Το αν το νέο αυτό κίνημα θα μετασχηματιστεί σε κόμμα με ουσιαστική απήχηση, μένει να αποδειχθεί.
Αλλά το σίγουρο είναι ότι το έδαφος είναι έτοιμο.
Ακολουθήστε τη συζήτηση. Μείνετε κριτικοί. Και κυρίως.. μην συνηθίζετε την εκτροπή!
